حرف از موفقيت در ورزش كه ميشود ناخودآگاه ذهن همه، از مردم گرفته تا مسئولان، به سمت برنامهريزيهاي كوتاهمدت و نداشتن هدفي دقيق ميرود. در حالي كه تجربه نشان داده براي رسيدن به اهداف بزرگ بايد فكر بزرگ داشت.
سالها پيش زماني كه بچههاي دهه 60 با ذوق و شوق فراوان روزهاي جمعه پاي جعبه جادويي مينشستند و كارتون فوتباليستها را تماشا ميكردند خيليها حتي تصور هم نميكردند روزگاري كشور سازنده اين كارتون فوتبالش در سطح جهان مطرح شود. به خاطر دارم كه بسياري از هموطنانمان تا چه اندازه با ديدن قسمتهايي از اين كارتون اهداف بلندپروازانه چشمباداميها را مورد تمسخر قرار ميدادند. اگرچه كارتون فوتباليستها سرشار از اغراقهاي عجيب و غريب بود اما بايد بپذيريم ژاپن كه روزگاري به فتح آسيا فكر ميكرد علاوه بر ميزباني جام جهاني، عملكرد مناسبي هم داشت و بهترين بازيكنان خود را به بهترين تيمهاي باشگاهي جهان ترانسفر كرد، هدفي كه بارها سوباسا(شخصيت اصلي كارتون فوتباليستها) به آن اشاره كرده بود.
قهرماني كي نيشيكوري در مسابقات تنيس آزاد واشنگتن يكي ديگر از موفقيتهايي است كه ژاپنيها پيشتر آن را در قالب يك انيميشن پرمخاطب به تصوير كشيده بودند. كارتون قهرمانان تنيس ماههاست كه از شبكه پويا پخش ميشود. در اين كارتون نيز تنيسورهاي اهل ژاپن با جديت و پشتكار هرچه تمام با حريفان مبارزه ميكنند و درست مثل سوباسا اهدافي بزرگ در سر ميپرورانند. اهدافي كه شايد نيشيكوري، قهرمان اوپن واشنگتن با صعود به جمع چهار تنيسور برتر جهان بخشي از آن را به حقيقت تبديل كرده است.
هدف از نگارش اين مطلب تعريف و تمجيد از كارتونهاي ژاپني نيست، بلكه ترسيم اهداف بلندمدت از سوي مسئولان ارشد ورزش مهمترين موضوعي است كه نگارنده بر آن تأكيد دارد. همانطور كه در ابتدا اشاره شد رسيدن به اهداف بزرگ آسان نيست. گاه سالها بايد تلاش كرد تا سرانجام يك نفر آرزوي همه را به واقعيت تبديل كند. اگرچه ورزش ما با مشكلات زيادي دست و پنجه نرم ميكند اما به عنوان نمونه ميتوان به موفقيتهاي چشمگير واليبال و حتي تكواندو اشاره كرد.
روزگاري يزدانيخرم برنامهاي بلندمدت را در دستور كار قرار داد و با استفاده از مربيان خارجي، سطح واليبال را ارتقا داد. داورزني نيز برخلاف ساير مديران پس از آنكه سكان مديريت اين رشته را به دست گرفت راه رئيس قبلي را ادامه داد تا امروز در كنار قدرتهاي واليبال حريفي سرسخت براي امريكا، ايتاليا و... محسوب شويم. در خصوص تكواندو نيز بايد اشاره كرد كه پس از آنكه هادي ساعي مدال طلاي المپيك پكن را به گردن آويخت كسي انتظار نداشت در عرض چند سال تكواندو ايران، كرهجنوبي را هم پشت سر بگذارد. پولادگر با توجه به تيمهاي پايه، برنامهاي اصولي را در پيش گرفت و با فرصت دادن به مربيان جوان ايراني زمينه آقايي تكواندو كشورمان را در جهان فراهم كرد.
با وجود آنكه فدراسيونهاي زيادي در ورزش ايران فعاليت ميكنند اما تعداد مديراني كه چشمانداز چند ساله براي خود و مجموعهشان ترسيم ميكنند حتي به اندازه انگشتان يك دست هم نميرسد. فوتبال، رشتهاي كه سالانه ميلياردها تومان گردش مالي دارد همچنان بيبرنامه و مستأصل نفس ميكشد. پرطرفدارترين ورزشي كه روزگاري در آسيا رقيب نداشت حالا با بحرانهايي جدي مواجه است. البته اين چالشي است كه مديران ارشد ورزش هم با آن مواجهند. بدون شك اگر وزارت ورزش چشمانداز بلندمدت خود را براي هر رشته اعلام كند رؤساي فدراسيونها نيز براي جا نماندن از آن تلاششان را چند برابر خواهند كرد. موفقيتهاي ورزشي همانند ديگر عرصه نيازمند حمايت و البته پشتكار همه اركان خود است.
ژاپنيها الگوي خوبي هستند كه ميتوانند مورد توجه قرار گيرند، هدفگذاري فوقالعاده و تلاش در ايجاد انگيزه در جوانان و نوجوانان حتي توسط ساخت انيميشن براي رسيدن به اين هدف از جمله كارهايي است كه آنها انجام ميدهند، نميگوييم كه عين اين سياست را بايد پيش گرفت ولي ميتوان با تعيين اهداف درست و برنامهريزي صحيح به اين اهداف دست يافت.
