به گزارش خبرنگار ما، متهم 30 ساله پرونده كه مسعود نام دارد، صبح ديروز از زندان رجايي شهر به شعبه 2 دادگاه كيفري يك استان تهران منتقل شد. بعد از رسميت پيدا كردن جلسه دادگاه، نماينده دادستان، به درخواست قاضي عزيزمحمدي در جايگاه قرار گرفت و در شرح كيفرخواست گفت: متهم، بيست و هفتم اسفند ماه سال 89 در خيابان جمهوري تهران با شاكي پرونده درگير شده كه اين درگيري به نابينا شدن يك چشم قرباني حادثه ختم شده است. بنابراين گناهكاري او محرز است و برايش درخواست صدور مجازات قانوني دارم.
پس از آن شاكي در جايگاه قرار گرفت و گفت كه خواستهاش قصاص چشم متهم است. در ادامه مسعود به دستور قاضي در جايگاه ايستاد و اتهام خودش را پذيرفت. او در شرح حادثه گفت: ساعت 11 شب بود. در خانه خواب بودم. مادرم با من تماس گرفت و گفت: همراه برادرم به خيابان جمهوري رفته و آنجا راننده يك خودرو با برادرم درگير شده و او را كتك زده است.
متهم ادامه داد: من هم باتومي را كه در خانه داشتم، برداشتم و همراه يكي از دوستانم به محل رفتم. وقتي به آنجا رسيديم، درگيري ادامه داشت. با بهروز درگير شدم و با باتومي كه دستم بود يك ضربه به صورتش زدم كه روي زمين افتاد. بلافاصله با خودروي برادرم او را به بيمارستان منتقل كرديم اما بيفايده بود و او نابينا شد. قاضي سؤال كرد: چرا به محل حادثه رفتي؟ متهم جواب داد: با تماس تلفني مادرم بود كه به اين درگيري دعوت شدم.
قاضي پرسيد: حاضري ديه چشم اين مرد را پرداخت كني؟ متهم جواب داد: من پولي براي پرداخت ديه ندارم.
متهم در آخرين دفاع از خود، اظهار پشيماني كرد و گفت: من قصد نداشتم كه بهروز را نابينا كنم و اصلاً به عاقبت اين درگيري فكر نكرده بودم. از هيئت قضايي طلب عفو و بخشش دارم.
قاضي عزيزمحمدي بعد از شنيدن آخرين دفاع متهم، ختم جلسه را اعلام كرد و با هيئت قضايي وارد شور شد.
