تا چند روز ديگر گرمترين ماه سال آغاز ميشود. مردادماه كه به «خرما پزان» معروف است و چله تابستان را بايد در اين ماه تجربه كرد، در شرايطي لحظه به لحظه پيش ميآيد كه وضعيت آب در ايران اصلاً خوشايند نيست و اغراق نكردهايم اگر بگوييم هر قطره آن به اندازه گوهري گرانبها ميارزد.
با اينكه هر روز مسئولان اعلام ميكنند مردم بايد در نحوه و ميزان مصرف آب تجديدنظر كنند و از اسراف آن بپرهيزند، رئيس سازمان پيشگيري و مديريت بحران شهر تهران سوءمصرف در بخش كشاورزي و صنعتي را اولين عامل هدر رفت آب در ايران عنوان كرده است. احمد صادقي با بيان اينكه ما بيشتر از آنكه كمبود آب داشته باشيم، سوءمديريت استفاده از آب را داريم و نبايد براي كمبود آب هميشه به سراغ مردم برويم، گفته: «مگر چند درصد از آبي كه هدر ميرود، ناشي از اسراف شهروندان است؟ در حال حاضر بيشترين هدررفت آب را در بخش كشاورزي، صنعتي و فرسودگي شبكه آبرساني داريم.»
متأسفانه طي سالهاي اخير، به علت اينكه مخاطب تمام هشدارها و توصيهها و درخواستها مردم بودهاند، مسئولان باور كردهاند كه نيازي نيست در جهت حفظ آبهاي موجود كاري بكنند و هنوز هم با وجود اينكه ايران با بحران آب دست و پنجه نرم ميكند، آقايان دست روي دست گذاشتهاند و هر از گاهي از مردم ميخواهند كه با يك ليوان آب مسواك بزنند و از چكه كردن كولرهايشان جلوگيري كنند تا از بحران رهايي يابيم اما بجاست براي يكبار هم كه شده مردم از مديران و مسئولان اين سؤال را بپرسند كه چرا بخش آبياري در كشاورزي و صنعت درست نميشود و چرا لولهكشي اكثر شهرها و به خصوص پايتخت آنقدر فرسوده است كه بخش قابلتوجهي از آب هدر ميرود؟ طي ماههاي اخير گروهها و كمپينهاي زيادي با عناوين مختلف براي حفظ حتي يك قطره آب تشكيل شدهاند و مردم هم از آنها استقبال كردهاند اما به نتيجه نرسيدن و تاثيرگذار نبودن آنها را بايد در عدم حضور مديران در اين حركتها جستوجو كرد. اگر متوليان براي كمكاريهايشان هزار دليل ميآورند حتماً مردم هم ميتوانند حداقل در مقابل خواستههاي آنها خود را به بيتفاوتي بزنند. به هر حال بحران آب در ايران به يك بحران ملي تبديل شده است كه مديريت ملي كشور آن را اداره ميكند و بجاست حداقل در كنار تمام سوءمصرفهايي كه مردم دارند، به سوءمديريتها نيز نظر داشت تا بتوان به نتايج بهتري دست يافت.
