با اجراي گسترده طرح توانبخشي مبتني بر خانواده، معلولان به خانهها باز ميگردند. از اين رو به منظور نگهداري معلولان در خانواده برنامهريزيهاي لازم در سال جاري انجام شده و تلاش ميشود با تخصيص مبلغي كه براي نگهداري هر معلول در مراكز پرداخت ميشود، شرايط نگهداري آنها را در ميان خانوادهها فراهم كنيم. بر اين اساس سعي داريم ۶۰ درصد از يارانهاي را كه هم اكنون به مراكز پرداخت ميكنيم براي نگهداري معلولان به والدين آنها ارائه دهيم تا معلولان نيز بتوانند در ميان اعضاي خانواده زندگي كنند. گرچه سازمان بهزيستي براي نگهداري معلولان ضايعه نخاعي نيز حق پرستاري در منازل پرداخت ميكند و در مجموع اجراي طرحهاي اين چنيني ميتواند خانوادهها را ترغيب به آوردن معلول خود به خانه كند.
سخنان فوق، اظهارات يا به تعبيري شليك سازمان بهزيستي به جامعه معلولان است كه از زبان حسيننحوينژاد، معاون امور توانبخشي سازمان بهزيستي رسانهاي شد! و ادامه سخنان وي در حكم تير خلاصي است كه به كلي سازمان بهزيستي را از دردسر نجات ميدهد و در ضمن منتي بر سر خانوادههاي داراي معلول ميگذارد و ميگويد: در حال حاضر اين طرح در بخشي از روستاها و شهرهاي كشور اجرايي ميشود، اما در سال جاري سعي داريم آن را به صورت گسترده اجرايي و در ميان خانوادهها نهادينه نماييم. با اين احوال چند نكته به نظر ميرسد كه طرح آن خالي از لطف نيست:
اول: خيلي از مسئولان، سازمان بهزيستي و توانبخشي و نگهداري از معلولان را يكي از بهترين دستاوردهاي انقلاب دانستهاند، پس چگونه ميشود كه يك دولت يكباره اره به ريشه چنين دستاوردي ميكشد و خيال خيليها راحت ميشود كه «شتر مرد و حاجي خلاص»!
دوم: آيا اجراكنندگان اين طرح قبل از اجرا نظر خانوادهها را جويا شدهاند و اجراي اين طرح در راستاي تعلقات خاطر خانوادههاي معلولان است يا حكم آش خاله خانمي است كه خوردن و نخوردنش پاي بيچاره مردمي است كه اختياري از خود ندارند؟!
سوم: اين هم يكي ديگر از وعدههاي تحقق نيافته دولت يازدهم، چراكه دولتيان گرامي در نخستين روز سال 94 فرمودند انشاءالله خدمات بهزيستي در سال جديد متحول خواهد شد. اما گويا اين تحول هم حكايت خال مهرويان و دانه فلفل است !
چهارم: راستي تكليف اين همه پرستار و بهيار و تكنسين و كارمند چه ميشود كه درآسايشگاهها و مراكز نگهداري از معلولان اشتغال داشتهاند؟! ضمن آنكه نگهداري از قاطبه معلولان تخصص ميخواهد و دانش به روز، آيا اين دانش پيشتر به خانوادهها آموخته شده كه در نگهداري از معلولان دچار چالشي جدي نشوند يا دوستان طراح اين طرح چاله را نكنده، زحمت منار را كشيدهاند؟!
