زنانه شدن آسيبهاي اجتماعي در حالي از سوي كارشناسان هشدار داده ميشود كه رئيس سازمان بهزيستي با اشاره به رشد غيرمعقول اعتياد زنان گفت:زنان معتاد در سال 1386 چيزي حدود 5 درصد از جامعه را تشكيل ميدادند اما امروز ميانگين كشوري حدود 10 درصد را نشان ميدهد كه يك زنگ خطر جدي است و عمق بحران در آسيبهاي اجتماعي را نمايان ميكند.
اين سخنان در حالي مطرح ميشود كه آمار اعلامي از سوي اين مسئول در خصوص زنان سرپرست خانوار در سال 1375 از يك ميليون و 200 هزار زن سرپرست خانواده تا 1390 با افزايش 53 درصدي به حدود 2 ميليون و 500 هزار نفر رشد داشته است كه آمار به نوعي حكايت از افزايش كودكان كار، طلاق و خياباني دارد كه در پس اين معضلات آسيبهاي اجتماعي بسياري نيز پديد آمده است.
از سوي ديگر فاطمه دانشور، رئيس كميته اجتماعي شوراي شهر نيز با انتقاد از افزايش آسيبهاي اجتماعي در حوزه زنان گفت: در حال حاضر كودكان بيهويتي كه توسط زنان كارتنخواب يا خياباني متولد ميشوند، بلاتكليف هستند و اين كودكان بر اثر سوءتغذيه و گرما در خيابان فوت و بدون هويت دفن ميشوند.
به واقع اخباري از اين دست نشان ميدهد كه برنامه و تصميمگيريهاي سازمانهاي متولي براي پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي به نوعي ناكارآمد بوده و عملاً تاكنون اقدامات صورت گرفته جز افزايش آسيبهاي اجتماعي آن هم در حوزه زنان، چيزي عايد جامعه نكرده است.
بر اين اساس، لازم است نظارت سيستمي بر عملكرد دستگاههاي نظارتي صورت بگيرد و نمايندگان مجلس از وزارتخانه، دستگاه متولي، كمكاري و ناكارآمديها را پيگيري كنند.
به واقع نوع نگاه نمايندگان مجلس به عملكرد دستگاههاي داراي وظيفه در اين حوزهها تاكنون شفاف نبوده و سبب افزايش آسيبهاي اجتماعي در جامعه شده است. از سوي ديگر، موازيكاري و نبود وحدت رويه براي انجام تصميمگيري و تصميمسازي سبب شده است كاركردهاي صورت گرفته براي پيشگيري از آسيبهاي حوزه زنان تأثير چنداني نداشته باشد. ادامه افزايش آسيبهاي اجتماعي به نوعي سبب ضربه خوردن كانون خانواده و حتي مادران آينده جامعه خواهد شد.
