فوتبال ايران و چالش تيم‌هاي قطري

ترانسفر شدن بازيكنان ايراني به تيم‌هاي عربي اتفاق تازه‌اي نيست. خود بازيكنان تعيين مي‌كنند كه لژيونر شدن شان چه تأثيري بر فوتبال كشورمان دارد.  فوتبال كشورهاي حوزه خليج فارس برخلاف برخي اظهارنظرهاي متعصبانه، در سال‌هاي اخير پيشرفت خوبي داشته است. همانطور كه همه مي‌دانند اين كشورها با توجه به سرمايه كلاني كه در اين رشته هزينه مي‌كنند از نظر فني رشد قابل قبولي را تجربه مي‌كنند. عرب‌ها با توجه به برنامه‌ريزي‌اي كه دارند در اين مدت سعي كرده‌اند با به كارگيري مربيان خارجي درجه يك شرايط خود را بهبود ببخشند. آنها پول زيادي خرج مي‌كنند و امكاناتي كه در اختيار بازيكنان مي‌گذارند در حد استانداردهاي بين‌المللي است.  در چند سال گذشته رويارويي با تيم‌هاي عربي به يكي از چالش‌هاي بزرگ فوتبال ايران تبديل شده است. اگر به آمار بازي‌هاي اخير نگاه كنيد، مي‌بينيد كه رويارويي ما با تيم‌هاي حوزه خليج فارس يا با تساوي يا با شكست ما به پايان رسيده است. در حالي كه باشگاه‌هاي قطري در اين مدت با استفاده از امكانات روز دنيا و به كار گرفتن بازيكنان درجه يك توانسته‌اند سطح بازي‌هاي خود را ارتقا بدهند. متأسفانه در ليگ قهرمانان آسيا هر زمان كه تيم‌هاي باشگاهي ايراني با عرب‌ها همگروه شده‌اند، نتيجه را واگذار كرده‌اند. در حالي كه ما همواره با حاشيه دست و پنجه نرم مي‌كنيم، تيم‌هاي عربي مشغول برنامه‌ريزي هستند. اگرچه از نظر استعداد به هيچ وجه به پاي استعدادهاي ناب ايراني نمي‌رسند اما در هر صورت نمي‌توان رشد فوتبالي‌شان را ناديده گرفت.  در مورد كوچ بازيكنان ايراني به قطر هم بايد به اين نكته اشاره داشت كه آنها مربيان خوبي به خدمت گرفته‌اند و همچنين از مربيان حرفه‌اي بدنسازي استفاده مي‌كنند. با اين تفاسير بازيكنان نبايد از نظر بدني افت كنند. پيشرفت يا پسرفت بازيكنان بستگي به خودشان و تصميم‌هاي حرفه‌شان دارد. در صورتي كه بازيكنان حرفه‌اي رفتار كنند نه تنها افت نمي‌كنند بلكه مي‌توانند از بهترين امكاناتي كه در اختيارشان قرار مي‌گيرد، بهترين استفاده را ببرند.
ابراهيم قاسم‌پور/ مربی فوتبال