رئيس كميسيون كشاورزي اتاق بازرگاني تهران با اشاره به اينكه قيمت شير در ايران بالاتر از قيمت جهاني است، افزود: در صورت افزايش مجدد قيمت علاوه بر كاهش مصرف داخلي، خطر از دست رفتن بازار صادراتي لبنيات به عراق و تصاحب آن توسط تركيه وجود دارد.
كاوه زرگران در گفتوگو با فارس، به آسيبشناسي علت افزايش قيمت شير در كشور و تأثير آن بر كاهش مصرف و در نتيجه كاهش فروش كارخانجات پرداخت و خاطرنشان كرد: سالانه حدود 5ميليون و 700 هزار تن شير در كشور توليد ميشود كه طي چهار سال گذشته به مرور تا 16 درصد شير مازاد در كارخانجات تبديل به شير خشك ميشود. زرگران افزود: اكنون كار به جايي رسيده كه حدود 25 هزار تن شيرخشك در كارخانجات لبني و حدود 10هزار تن در تعاون روستايي دپو شده است كه بايد فكري به حال آن كرد. وي به آمار بانك مركزي در مورد قدرت خريد خانوار و كاهش مصرف لبنيات اشاره كرد و گفت: اين گزارش مؤيد آن است كه در همين مدت 43 درصد از قدرت خريد خانوار كاهش يافته كه خود را در قالب كاهش مصرف لبنيات بيشتر نشان داده است.
رئيس كميسيون كشاورزي اتاق تهران در پاسخ به اينكه چه راهكاري ميتوان براي اصلاح مصرف لبنيات در خانوارها ارائه كرد، گفت: دو طرح شير و نان مدرسه و شير خانوار طرحهاي خوبي بود كه متأسفانه به دليل كمبود بودجه دولت آرام آرام قطع شد، چراكه پيش از آن 70 نوبت شير بين دانشآموزان مدرسه توزيع ميشد كه به 40 نوبت تقليل يافت و در نهايت قطع شد. وي ادامه داد: همچنين شير خانوار و توزيع كيسههاي شير ارزان راهكاري براي تشويق خانوارها در مصرف لبنيات بود.
قيمت بالاي خريد تضميني، شير را گران كرد زرگران در پاسخ به اينكه اخيراً دامداران مجدداً خواستار افزايش قيمت شير به هزار و 440 تومان بودهاند و چه راهكاري براي ثبات قيمت لبنيات در اتاق بازرگاني پيشنهاد كردهايد، گفت: مشكل در زنجيره توليد تا مصرف است، چراكه دولت قيمت خريد تضميني جو و ذرت را بالا درنظر گرفته و در نتيجه قيمت خوراك دام بالاتر از قيمت جهاني است و نتيجه آن ميشود كه قيمت توليد شير داخلي بالاتر از قيمت جهاني و كشورهاي همسايه از جمله تركيه است.
به گفته زرگران قيمت هر كيلوگرم شير در تركيه 1030 تومان و در اتحاديه اروپا 970 تومان است، در حالي كه اين رقم فعلاً در ايران هزار و 200 تومان است كه دامداران خواستار افزايش آن به هزار و 440 تومان هستند. وي تأكيد كرد: در صورت افزايش قيمت مجدد شير نه تنها بخش ديگري از بازار داخل را به دليل كاهش قدرت خريد مردم از دست ميدهيم بلكه بازار بزرگ صادراتي عراق نيز به طور كامل از دست ميرود، چراكه با رقبايي جدي مانند تركيه روبهرو هستيم.
