آژانس بينالمللي انرژي هستهاي كه به لطف راهبرد فشار امريكايي به ايران، از يك ناظر به يك داور تغيير مأموريت داده، اميدوار است در چارچوب طرح پيشنهادي جديد جان كري براي دور زدن خطوط قرمز ايران، موفقيت خود را به عنوان يك ابزار امريكايي و دور شدن از وظايف فني و حقوقي و ذاتي در آژانس حفظ كند، به همين دليل آمانو در وين حاضر شده نقش خود را بازيابي كند چراكه در چند سال گذشته با عبور از وظايف ذاتي، وارد ريسك حيثيتي بزرگي شده و اكنون با اعلام خط قرمز از سوي ايران در بازرسيهاي فراپادماني، ممنوعيت جاسوسي با نام مصاحبه با دانشمندان هستهاي يا بررسي اسناد و مراكز هستهاي و حتي غيرقابل اعتماد بودن آژانس در رفتار حرفهاي، موقعيت خود را در خطر ميبيند. آمانو در سفر به تهران كه از نگاه مقامات ايراني، جايگاهي بيشتر از بازرسيهاي پادماني ندارد، به دنبال پافشاري براي PMD و تحميل اين پروژه مشكوك در توافق احتمالي ايران و 1+5 بود. مقامات روسيه هم در روزهاي اخير تأكيد كردهاند كه آژانس نبايد فراتر از وظايف حقوقي و فني خود عمل كند و وارد عرصههاي سياسي شود. خيمهشببازي فرانسويها براي نشان دادن مواضع افراطي در سير مذاكرات هم آنچنان رسواست كه مجله لوپوئن دراين باره هشدار ميدهد. مقامات امريكايي در روزهاي گذشته با چماق تهديدات نظامي و اعلام آمادگي سامانههاي حمله نظامي به برنامه هستهاي ايران يا در كنگره با اضافه كردن تحريم طلا به ليست تحريمهاي قبلي، آشكارا نشان دادند حتي به مفاد توافق ژنو هم پايبند نيستند. همه اين رفتارهاي غيرعادي براي اين است كه نياز راهبردي خود را براي توافق با ايران كتمان كنند و با ارعاب و تهديد و بازيهاي رسانهاي جدي نشان داده موضع حقوقي آژانس، خواسته خود را كه ويروسي و مزمن كردن مذاكره و توافق احتمالي هستهاي با ايران است به طرف ايراني تحميل كنند. البته مواضع غيررسمي از سوي امريكاييها حاكي است آنها احتمال عقبنشيني از موضوع PMD را كنار نگذاشتهاند ولي شانس خود را از طريق آمانو امتحان ميكنند. اينگونه نيست كه فقط موضوع PMD در سير مذاكرات وين باقي مانده باشد كه سخنگويان وزارت خارجه امريكا و كاخ سفيد آن را تكرار ميكنند بلكه لغو تحريمها و به طور همزمان و در ابتداي هر توافق احتمالي، مهمتر از ديگر موضوعات باقي مانده است. از نظر ايران چيزي به نام PMD رسميت ندارد و بايد در مورد كوتاه كردن دوره محدوديت برنامه هستهاي به زير 10 سال توافق شود. عدم پذيرش محدوديت در مورد PMD تصميم سياسي از سوي امريكاست. نكات و محورهاي بالا، فقط به دليل رويكرد سياسي امريكا، به عنوان مشكل باقيماندهاند و تنها با متوقف شدن لجبازي امريكا و اصرار بيجا كه روند مذاكره را ميتواند به شكست بكشاند، قابل حل ميباشد. آمانو كه براي يك آزمون جديد از شانس خود در تحميل PMD به تهران سفر كرد در تهران با اعلام آمادگي همكاري براي بازرسيهاي پادماني و زمانبندي روشن براي اقدامات آژانس روبهرو شد. وي در بيانيهاي كه پس از ديدار از تهران منتشر كرده ميگويد، در شرايط فعلي درك جديدي از چگونگي حل PMD شكل گرفته است و بايد با دكتر ظريف مجدداً گفتوگو كند. اگر چه آمانو با دستهاي خالي از تهران بازگشته ولي در وين از يك سو به عقبنشيني رسمي امريكا از PMD فكر ميكند و از سوي ديگر مأيوسانه به ملاقات ظريف ميرود تا شايد با اين نمد كلاهي بدوزد!
