تا يازدهم تيرماه، روز پاياني از دوره هفت ماهه تمديد شده در سوم آذرماه سال گذشته، چند روز ديگر باقي نمانده و روند مذاكرات هستهاي نشان ميدهد كه احتمال رسيدن به توافق تا تاريخ يادشده، نزديك به صفر است. مذاكراتي كه پس از توافق ژنو، قرار بود در يك دوره ششماهه به توافق نهايي و جامع منتهي شود، لكن نه تنها در اين دوره به ثمر ننشست، بلكه تمديد دورههاي چهارماهه و هفتماهه هم نتوانست زمينههاي توافق كامل و نهايي را فراهم سازد. مشكل كجاست و چرا با گذشت زمان طولاني از مذاكرات و تمديدهاي پيدرپي، هنوز هيچ افق روشني براي نتايج مذاكرات به صورت قطعي و روشن قابل پيشبيني نيست؟
بررسيهاي كارشناسانه نشان ميدهد رفتار دولت امريكا مبتني بر نوعي تماميتخواهي و ناديده انگاشتن واقعيتها، عامل اصلي به نتيجه نرسيدن مذاكرات است.
پس از آنكه رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار كارگزاران نظام براي اولين بار به صورت رسمي پيشينه مذاكرات با امريكا را بيان داشتند و اهم خطوط قرمز در مذاكرات هستهاي را به صورت شفاف يكي يكي برشمردند، آقاي جان كري، وزير امور خارجه امريكا در قبال اين بيانات و مواضع صريح امام خامنهاي، اينگونه واكنش نشان داد: «اين سخنان مصرف داخلي دارد!»
البته همين عبارت كوتاه از آقاي جان كري به عنوان وزير امور خارجه ايالات متحده امريكا نشان ميدهد كه امريكاييها و دولتمردانشان، هنوز شناخت درستي از مردم ايران، انقلاب اسلامي، جمهوري اسلامي و رهبري اين انقلاب و ملت مؤمن و انقلابي ايران به دست نياوردهاند.
مشكل اصلي غرب و خصوصاً امريكا در مواجهه با انقلاب اسلامي و ملت ايران را، بايد مشكل معرفتي دانست. آقاي جان كري در واكنش به سخنان رهبرمعظم انقلاب اسلامي در جمع مسئولان و كارگزاران نظام اسلامي ميگويد اين سخنان تأثيري بر مذاكرات ندارد و داراي مصرف داخلي است! نكته جالب اين است كه حتي بنگاه سخنپراكني وابسته به پير استعمار انگليس هم متوجه بيمبنايي و غيرمعقول بودن اظهارات جان كري شده است. بيبيسي در اين خصوص ميگويد: «هرچند جان كري گفته سخنان رهبر ايران تأثيري در مذاكرات ندارد و براي مصرف داخلي گفته شده، اما تعيين خطوط قرمز آيتالله خامنهاي، چشمانداز رسيدن به توافق در وين را دچار ترديد كرده است.» بديهي است كه خطوط قرمز ترسيمي از سوي رهبر معظم انقلاب اسلامي، خطوط كلي و اصلي تأمينكننده منافع ملت ايران و خطوط شكلدهنده به يك توافق خوب براي جمهوري اسلامي است. طبق بيانات رهبر معظم انقلاب اسلامي، در اواخر دولت دهم، امريكاييها با فرستادن واسطه براي حل موضوع هستهاي ايران اعلام آمادگي كرده و اين فرستادن واسطه به سمت جمهوري اسلامي نشان و دليل قاطعي است مبني بر اينكه دولت ايالات متحده بيش از هر كشور ديگري نيازمند به يك توافق هستهاي با ايران است. پيامآورنده از سوي آقاي اوباما در ديدار با رهبر معظم انقلاب اسلامي، بر دو نكته تأكيد خاص دارد؛ نكته اول اينكه امريكا حاضر است جمهوري اسلامي ايران را به عنوان يك قدرت هستهاي به رسميت بشناسد و دوم طي يك دوره زماني شش ماهه تحريمهاي وضعشده عليه ايران را بردارد. نكته قابل توجه اينكه رهبر فرزانه، حكيم و دشمنشناس انقلاب اسلامي پس از بيان اين سابقه و ماهيت پيام واسطه ميفرمايند: «البته ما به آن واسطه گفتيم به امريكاييها و حرفهايشان اطميناني نداريم، اما با اصرار آن واسطه، قبول كرديم كه اين مسئله را يك بار ديگر امتحان كنيم و مذاكرات شروع شد.» نكته ظريف در كلام حضرت امام خامنهاي، كلمه «يك بار ديگر» است. اين مطلب اشاره دارد به بدعهديها و نقض عهد امريكاييها در گذشته و در موضوعاتي چون مسائل افغانستان و عراق، به گونهاي كه براي جمهوري اسلامي ثابت شده دولتمردان ايالات متحده به هيچ عنوان قابل اعتماد نبوده و قول و عمل آنان متفاوت است. بر اساس چنين شناختي از سابقه مذاكره با امريكاييها بود كه رهبر معظم انقلاب اسلامي در آغاز مذاكرات در دولت جديد، نسبت به نتيجهبخش بودن اين مذاكرات اظهار ترديد و عدم خوشبيني نموده، از مسئولان خواستند كه ضمن هوشيار بودن نسبت به طرف مقابل كه غيرقابل اعتماد است، هرگز حل مشكلات اقتصادي كشور را به مذاكرات گره نزنند و مسير تحقق اقتصاد مقاومتي براي حل مشكلات اقتصادي را با قوت دنبال كنند.
پيشبيني رهبر دورانديش انقلاب اسلامي از نتيجه مذاكرات به دليل نوع رفتار امريكاييها پيشبيني درستي بود و اكنون مشخص شده كه ايالات متحده با وجود نياز به توافق هستهاي با ايران، به دليل خلق و خوي استكباري كه دارد، حاضر به پذيرش حقوق ملت ايران در عمل نيست. رفتار دولت امريكا در مذاكرات با اشاره به سابقهاي كه ذكر فرمودند، اينچنين ترسيم ميشود: «با وجود اين ما حاضر بوديم اگر امريكاييها سر حرفها و وعدههاي خود به آن واسطه منطقهاي ايستادند، ما هم هزينه بدهيم چون در مذاكرات ميتوان بر اساس عقل و محاسبه، عقبگردهايي نيز داشت اما آنها اندكي بعد از مذاكرات، زيادهخواهي و بدعهدي را آغاز كردند. در جريان مذاكرات، امريكاييها شش ماه وعده داده شده براي لغو تحريم ها را ابتدا به يك سال تبديل كردند و بعد با زيادهخواهيهاي مكرر، مذاكرات را طولاني و حتي تهديد به تحريم بيشتر كردند و از نظاميگري و روي ميز و زير ميز سخن گفتند.» امريكاييها كه قول داده بودند ايران هستهاي را به رسميت شناخته و تحريمها را بردارند، در مذاكرات هستهاي، هدف راهبردي ديگري را دنبال كردند. هدف راهبردي امريكاييها را مقام معظم رهبري، اينگونه تشريح مي فرمايند: «تأمل و مطالعه در روند مطالبات امريكاييها نشان ميدهد هدف آنها ريشهكن كردن صنعت هستهاي ايران، از بين بردن ماهيت هستهاي كشور و تبديل آن به يك كاريكاتور و تابلوي بيمحتواست. آنها ضمن تلاش براي نابودي صنعت هستهاي و محروم كردن ايرانيان از فوايد فراوان اين صنعت، قصد دارند ضمن ادامه فشارها، تحريمها را نيز به نوعي حفظ كنند.»
آري امريكاييها، توافقي را خوب ميدانند كه آنان را به هدف راهبردي مذكور برساند و به طور قطع چنين توافقي را ملت ايران و جمهوري اسلامي برنميتابد و پاي آن را امضا نميكند. بنابراين ايستادگي ملت ايران و جمهوري اسلامي روي خطوط قرمز ترسيمي در راستاي تأمين حقوق ملي، مذاكرات را به دليل زيادهخواهي و تماميتخواهي امريكاييها با شكست مواجه ميسازد و بر اساس منطق و حقوق بين الملل، دولت ايالات متحده به عنوان عامل اصلي شكست مذاكرات شناخته مي شود. اين مذاكرات و نتيجه آن بيش از پيش ماهيت دولت غيرقابل اعتماد امريكا را براي جهانيان آشكار ميسازد.
بسیار خوب 
