«ما همسايه شما در خيابان مجاور هستيم. پيشنهاد ميكنيم كه در خانه شما مين كار بگذاريم تا تروريستها را اگر قصد هجوم به خانه شما را داشته باشند،نابود سازيم و براي اينكه نگراني شما هم از بين برود هر روز به شما اطلاع ميدهيم كه كار چگونه پيش ميرود و حتي حاضريم شما را به مراسم مينگذاري دعوت كنيم. زماني كه كار تمام شد به شما خبر خواهيم داد. پس نگران نباشيد. در خانه خود بمانيد و مانند گذشته زندگي كنيد چرا كه ما دوست شما هستيم. البته ما خود تشخيص خواهيم داد كه چه زمان بايد دكمه انفجار مين را فشرد.» اين اظهارات ژنرال «بالويفسكي»، رئيس ستاد كل نيروهاي مسلح روسيه در زمان فشار غرب به روسها براي استقرار سيستم سپر دفاع موشكي امريكا در لهستان بود. روسها در آن مقطع به درستي ميدانستند كه استقرار يك سيستم سپر دفاع موشكي در بيخ گوش و عمق استراتژيكشان چه معنا و مفهومي خواهد داشت و در آينده نزديك چه هزينه سنگيني را در صورت موافقت و پذيرش اين اقدام امريكا بايد بپردازد. آنچه اين روزها درباره بازرسيهاي سرزده از مراكز نظامي- امنيتي يا مصاحبه با دانشمندان هستهاي مطرح ميشود و برخي مسئولان نيز بيتفاوت از كنار آن ميگذرند و با هزار توجيه و تحليل،به دنبال عاديسازي چنين اقدامي هستند، از جنس همان استقرار سيستم سپر دفاع موشكي است كه روسها نگران آن بودند، يعني كاشتن مين در خانه شما و سپردن دكمه انفجار آن به دشمن تا با هر انگيزه در هر زماني كه اراده كردند، اقدامات طراحي نموده خود را در ايران دنبال كنند.
امروز وقتي خروج معاون پارلماني رئيسجمهور از مجلس را در پي مخالفت دولت با طرح «الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هستهاي ملت ايران» در كنار رفتار يكپارچه و هماهنگ كنگره امريكا و همراهي دولت و كنگره اين كشور براي فشار به ايران اسلامي آن هم فراتر از عرف معمول و خارج از قواعد بينالمللي ميگذاريم، تأسف ميخوريم كه چرا بايد دشمن در زيادهخواهيهاي خود از ملتي چنين پافشاري كند و دولت ما به جاي استفاده از ابزار مجلس براي پيگيري مطالبات بحق هستهاي خود، اقدام شايسته و بحق مجلس را خارج از قاعده و قانون اعلام كرده و نماينده پارلمانياش به اعتراض، صحن مجلس را ترك كند. آيا قرار است ما خودمان نيز در مينگذاري دشمن در خانههايمان كمك كنيم؟ همان مقطع كه تيم هستهاي كشورمان در مذاكرات ژنو و لوزان با ذوقزدگي توافق هستهاي را به دور از آسيبهاي موجود آن تأييد ميكرد همه اعتراضات متوجه اين نكته بود كه بايد از برخي رفتارهاي نسنجيده همچون بزرگنمايي مشكلات اقتصادي كشور كه ميتواند پيام نادرستي براي طرف مقابل باشد، پرهيز شود.
اكنون نيز به جاي آنكه دولت براي فشار به طرف 1+5 به ويژه امريكا، مجلس را در كنار خود داشته باشد و از اين ظرفيت براي فشار به حريف پاي ميز مذاكره استفاده كند،توپ را به دروازه خودي شليك ميكند تا حريف تصور كند درون اين دروازه كسي نيست و با دروازه خالي مواجه است. مگر همه آنچه كه دشمن عليه ما انجام ميدهد، بر اساس قواعد است. بارها ديدهايم كه رئيسجمهور امريكا، كنگره را تهديد ميكند كه اگر فلان مصوبه به تصويب برسد، آن را «وتو» خواهم كرد، اما در يك سياهبازي كاملاً هدفمند كنگره به كمك دولت امريكا آمده و همان مسيري طي ميشود كه در سياستگذاريها براي فشار به ايران ترسيم كردهاند.
رفتار روز گذشته دولت فقط يك نكته را به ذهن متبادر ميكند و آن اينكه، مگر قرار است چه اتفاقي بيفتد يا ما در مذاكرات ژنو و لوزان چه قولي به امريكا و طرف غربي دادهايم كه احساس ميشود با اين اقدام مجلس كل توافق هوا شود. اگر قرار نيست كه ايران اسلامي تن به هر توافق بدي بدهد، پس دولت نبايد نگران اقدام مجلس باشد و مجلس را بايد بازويي براي مطالبه حقوق خود بداند و در اين فرآيند طبيعي است كه تكليف برخي موارد از جمله بازرسي از مراكز نظامي- امنيتي و اقداماتي از اين دست كاملاً روشن است و نظام اراده كرده است در مقابل اين زيادهخواهي دشمن محكم بايستد، چرا كه هيچ انسان عاقلي اجازه نميدهد با دست خويش مين در خانهاش بكارد و كليد انفجارش را به دست دشمن آماده حمله بدهد.
نماینده های مجلس خیلیاشون ... 
