شاهد توحيدي
روز سوم اسفند 1299 كودتايي در ايران به وقوع پيوست و انگليسيها فرد بيسواد و مستبدي به نام رضاخان را بر سرنوشت ايران حاكم كردند و اين شد آغاز حاكميت رژيمي به نام پهلوي كه 57 سال تمام يكهتاز قدرت در اين سرزمين شد.
رضاخانِ قلدر كه ژاندارم سادهاي بيش نبود به علت روحيات خبيث و مستبدش توسط انگليسيها براي پادشاهي ايران برگزيده شد. او ابتدا براي اينكه در بين مردم جاي پايي محكم كند، تظاهر به دينداري كرد، ولي خيلي زود با چرخشي 180 درجهاي به مبارزه سرسختانه با فرهنگ ديني و ملي مردم پرداخت و با بيشرمي تمام ضمن كشف حجاب خانواده خودش دستور به برداشتن چادر از سر زنان مسلمان داد و هرگونه اعتراضي را سركوب كرد تا جايي كه حتي حرمت مسجد و ثامنالائمه(ع) را هم نگاه نداشت و مردم معترض را در اين دو مكان مقدس به گلوله بست و شهيد كرد. او رويه دين و فرهنگزدايي را همچنان ادامه داد و با توصيه اربابان هر روز بر آتش آن بيشتر تافت و ننگ ابدي دين و وطنفروشي را بر خود خريد تا آنكه مدت مصرفش تمام شد و اربابان او را به جزيره موريس تبعيد كردند و در پستترين حالت جان ننگين از بدن متعفنش بيرون رفت. به دنبال آن اربابان استعمارگر مأموريت خود را به خلف صالح او، محمدرضا دادند! تا اين به اصطلاح شاه جوان مأموريت پدر را دنبال كند و هر چه بيشتر منافع جهانخواران كه چيزي جز اموال و منابع مسلمانان نبود، حفظ شود. محمدرضا كه از مزدوري چيزي كمتر از پدرش نداشت دين، آبرو و حيثيت مردم و مملكت را چوب حراج زد و همچون نوكري فداكار و پا به ركاب براي اجراي دستورات آماده بود. نوچهاي به نام شاه در كاخهاي آنچناني بر اريكه سلطنت جا خوش كرده بود، در حالي كه مطيع اوامر سفيران كشورهاي امريكا و انگليس بود و بدون اجازه آنها حق انجام هيچ كار مهمي را نداشت. نخستوزيران و وزيران كليدي كابينه به دستور سفيران انگليس و امريكا تعيين و در عملي صوري به مجلس معرفي شدند و رأي ميگرفتند. طبيعي است مردم غيور ايران در هيچ يك از ادوار ساكت ننشستند و همواره صداي فرياد و اعتراضشان بلند بود، ولي مزدوران اجنبي با راهاندازي سازمانهاي امنيتي همچون دفتر ويژه اطلاعات، ضد اطلاعات در نيروهاي نظامي و انتظامي و نهايتاً تأسيس ساواك، هر صداي اعتراضي را در گلو خفه ميكردند و مبارزان را در مكانهايي همچون كميته مشترك ضدخرابكاري ساواك ـ شهرباني زير شديدترين شكنجهها و آزارهاي جسمي و روحي قرار ميدادند، بهطوري كه منجر به شهادت بعضي از آنها در زير شكنجه ميشد.سرانجام با پيروزي انقلاب اسلامي در 22 بهمن 1357 ريشه گنديده شاهنشاهي با دستان با كفايت حضرت امام خميني(ره) كنده و به زبالهدان تاريخ افكنده و حكومت جمهوري اسلامي در كشور مستقر شد.
بعد از پيروزي انقلاب اسلامي دشمنان زخمخورده همچنان از سر عناد و دشمني با جمهوري اسلامي ايران درآمدند و با اجراي توطئههاي گوناگون و بهرهگيري از مزدوران داخلي و خارجينشين همچون سلطنتطلبها و... جنگ پيدا و پنهان را ادامه دادند كه به لطف خدا تمام نقشههاي آنها نقش بر آب و توطئهها خنثي شد و جمهوري اسلامي هر روز بالندهتر از قبل به راه خود ادامه داد. اكنون پس از گذشت نزديك به 36 سال از آن پيروزي ميمون و مبارك كه نسل حاضر آن دوران ننگين پهلوي را نديده و لمس نكرده است، بعضي از خودفروختگاني كه با دارايي اين ملت در خارج از كشور به عيش و عشرت مشغولند با استفاده از فاصله زماني براي تحريف تاريخ و فريب نسل جديد دست به تأليف كتاب، ساخت فيلم و... با محتواهايي سراسر كذب زده و در آنها آب تطهير بر عملكرد ننگين و جنايتبار خود و اذنابشان ريختهاند و اگر قدري جلوتر برويم به يقين طلبكارانه جمهوري اسلامي ايران را پاي ميز محاكمه ميكشانند و از آنجا كه ايران را ملك شخصي خود ميدانستند، طلب ارث و ميراث نيز خواهند كرد.
موزه عبرت ايران براي پاسخ به ياوهگوييهاي آنها با دعوت از فرهيختگان، محققين، تاريخپژوهان و زندانيان سياسي قبل از انقلاب كه خود سندهاي زندهاي از جنايات آن دوره هستند نشستي را تحت عنوان «پهلوي، ساواك و شكنجه» در بيست و پنجم دي ماه 1391 برگزار كردند كه در آن سخنرانان مدعو به ايراد سخن و نظر و ارائه شواهد پرداختند. اثري كه از آن سخن ميرود، مشروح نظرات محققاني است كه با استناد به كتب و موارد ديگر به صورت مستند ارائه شده است يا بعضي از افراد كه خودشان قرباني آن جنايتها بودند مستندتر از مستند مطالب را براي مدعوين بيان كردند. به اميد آنكه نسل نو و آيندهساز ما همواره مواظب و مراقب توطئههاي رنگارنگ دشمن باشد و فريب نيرنگهاي آنها را نخورد.
