مذاكره براي رسيدن به توافق خوب براي ملت ايران در شرايط كنوني، يك ارزش و جهاد ديپلماتيك است. به طور قطع رهبر معظم انقلاب اسلامي و تمامي آحاد ملت از چنين توافقي حمايت خواهند كرد اما شواهد و قرائن بسياري وجود دارد كه نشان ميدهد، طرف مقابل و خصوصاً امريكاييها، هرگز به دنبال توافق خوب براي ملت ايران نبوده و چنين توافقي را براي خود، يك توافق بد ارزيابي ميكنند. غربيها با صراحت و مكرر گفتهاند، هرگز پاي توافق بد با ايران را امضا نخواهند كرد. غربيها اصل را بر رسيدن به يك توافق خوب براي خود گذاشته و شاخصهاي اين توافق نشان ميدهد كه چنين توافقي براي ايران خوب نخواهد بود. بنابراين در چنين شرايط حساس تاريخي، ملت ايران بايد با رصد صحنه مذاكرات با حفظ وحدت و انسجام خود، همزباني و همدلي خود را در موضوع هستهاي به نمايش بگذارد. همزباني و همدلي در موضوع هستهاي به چه معناست؟ به طور قطع رهبر فرزانه انقلاب اسلامي سال جاري را با عنايت به چند موضوع مهم و از جمله موضوع هستهاي و مذاكرات، سال دولت و ملت، همزباني و همدلي نامگذاري نمودند. اين نامگذاري براي تأمين منافع ملي و خنثيسازي توطئههاي دشمنان است. شواهد بسياري در دست است كه نشان ميدهد دشمنان و بدخواهان و جريانهاي ضدانقلاب و فتنهگر، به دنبال دوقطبيسازي جامعه در برخي مسائل از جمله مسئله هستهاي هستند. دوقطبي موافق مذاكره و مخالف مذاكره، دوقطبي موافق توافق و مخالف توافق از جمله سناريوهاي بدخواهان ملت در اين مقطع حساس تاريخي است. ملت ايران بايد در پرتو بصيرت و حضور آگاهانه، اين دسيسه دشمنان،بدخواهان و جريانهاي فرصتطلب سودجو را خنثي سازد. خنثيسازي اين دسيسه و نقشه شيطاني، با حفظ همزباني و همدلي در موضوع هستهاي، زماني ممكن خواهد بود كه تمامي آحاد مردم شاخصهاي توافق خوب و شاخصهاي توافق بد را بشناسند. صحنه مذاكرات هستهاي يك صحنه بسيار پيچيده، ظريف، چندلايه و با متغيرهاي فراوان است. در چنين صحنهاي، هوشمندي بسيار بالايي براي حفظ منافع ملي لازم است. مردم ايران بايد بدانند چه نوع توافقي تأمينكننده منافع آنان بوده و چه نوع توافقي با منافع آنان، با استقلال آنان و با عزت آنان و با امنيت آنان در تعارض است. اكنون موضوع بازرسيها و دسترسيها به مراكز و سايتهاي نظامي ايران از جمله موضوعاتي است كه غربيها و خصوصاً امريكاييها رسيدن به توافق با جمهوري اسلامي را به آن گره زدهاند. در موارد زير دقت كنيد:
1- وزير دفاع پيشين امريكا: بازرسي از مراكز نظامي ايران بايد عندالمطالبه باشد. اوباما اميدوار است ايران دين و اصول انقلابي خود را كنار بگذارد.
2- جان كري: در صورت نبود دسترسي به اماكن هستهاي توافق در كار نخواهد بود.
3- سفير امريكا در تلآويو: اگر ايران درباره طرح نظامي خود گزارش ندهد، توافقي در كار نخواهد بود.
4- جان كري: دسترسيها حياتياند.
5- كاخ سفيد: مواضع ايرانيها درباره بازرسيها و تحريمها با مطالبات ما جور نباشد، توافق نميكنيم.
6- وزارت خارجه امريكا: بدون دسترسي به اماكن نظامي، تحريمها رفع نمي شود.
7- كاخ سفيد: بيسابقهترين بازرسيهاي سرزده در انتظار ايران است.
تأمل در گزارههاي مذكور، نشان ميدهد كه امريكاييها دسترسي به مراكز نظامي ايران را براي خود، به عنوان يك امتياز بزرگ مدنظر قرار داده و ارزش اين امتياز را بسيار فراتر از ارزش پذيرش حق غنيسازي براي جمهوري اسلامي ارزيابي ميكنند. اين ارزش موقعي حد و اندازهاش براي امريكاييها از سوي ملت ايران به صورت واقعي درك خواهد شد كه بدانيم دشمن كينهتوزي چون امريكا، از اين طريق ميخواهد به حريم دفاعي و امنيتي جمهوري اسلامي ايران نفوذ كند. امريكاييها طي يك دهه گذشته بارها و بارها جمهوري اسلامي را تهديد به حمله نظامي كردهاند، لكن در عمل قادر به پيادهسازي اين تهديد نبودهاند. دليل ناتواني امريكاييها در حمله نظامي به ايران، قدرت دفاعي ملت ايران است. اكنون آنان گمان ميكنند با يك فرصت طلايي روبهرو شدهاند و ايرانيها براي رفع تحريمها، چارهاي جز گشودن درهاي مراكز نظامي خود به روي آژانس ندارند. اما اين بار هم مثل گذشته امريكاييها دچار نوعي توهم شدهاند. ملت ايران در حفظ اسرار نظامي و اطلاعات قدرت دفاعي، همزبان و همدل است. ملت ايران، توافقي را كه بر اساس آن، به بيگانه اجازه نفوذ به حريم دفاعي و امنيتي را بدهد، يك توافق خوب نميداند و بر همين اساس، چنين توافقي را نميپذيرد. ملت ايران به خوبي دريافته است كه پروتكل الحاقي، ابزاري براي جاسوسي از كشورهاي هدف براي صاحبان قدرت در سياست جهاني است. بنابراين ملت ايران در اين عرصه سادهانديش نبوده و با چشماني باز از استقلال، عزت و امنيت خود دفاع ميكند. اگر كساني پروتكل الحاقي را چيز بدي نميدانند و ميگويند بسياري از كشورها آن را پذيرفتهاند بايد گفت آيا خود امريكاييها پروتكل الحاقي را بدون هيچ قيد و شرطي پذيرفتهاند؟ اگر امريكاييها و بعضي از كشورهاي ديگر پروتكل الحاقي را با قيد و شرط پذيرفتهاند به چه دليل جمهوري اسلامي بايد آن را بدون قيد و شرط بپذيرد؟
