جنايات گروههاي تروريستي در غرب آسيا در حالي افکار عمومي را به اين منطقه معطوف ساخته که برخي اقدامات نظامي آمريکا در حاشيه آن در حال شکلگيري است که ميتواند در معادلات آينده جهان تاثير بسياري داشته باشد.
منابع خبري به نقل از فرماندهان نظامي آمريکا اعلام کردند که اين کشور براي نخستينبار پس از جنگ سرد به استقرار تجهيزات نظامي در کشورهاي اروپاي شرقي اقدام خواهد کرد. براساس اين گزارشها انواع تانکها، سيستمهاي موشکي و راداري آمريکا در کشورهايي مانند لتوني، ليتواني، استوني مستقر خواهد گرديد اين اقدامات در حالي صورت ميگيرد که بهانه آمريکاييها را مقابله با روسيه پس از حضورش در کريمه تشکيل ميدهد. آنها بر اين ادعايند که براي حمايت از کشورهاي منطقه در برابر نظاميگري روسيه چنين طرحهايي را اجرا ميسازند.
نکته قابل توجه در تحرکات نظامي آمريکا آنکه اولا اقدامات نظامي که آمريکاييها در به اصطلاح حمايت از اوکراين در برابر روسيه صورت داده به قتل و کشتار گسترده مردم اوکراين توسط ارتش به ويژه در مناطق شرقي منجر شده است. به عبارتي رفتارهاي نظامي آمريکا در اوکراين نه تنها زمينهساز صلح و امنيت در اين کشور نگرديده بلکه در قالب يک نسلکشي توسط ارتش در مناطق شرقي همچنان ادامه دارد. حال اين سئوال مطرح ميشود که دليل و ريشه اصلي تاکيد آمريکا بر گسترش دامنه حضور نظامي در اروپا چيست؟
براي پاسخ به اين پرسش بررسي چند نکته قابل توجه است. نخست آنکه اوباما از سوي جمهوريخواهان کنگره متهم به عدم اقدام عليه روسيه و چين به عنوان دشمنان اصلي آمريکا ميشود. اين سناريو مطرح است که وي با برجستهسازي تحرکات آمريکا در تسليح و تقويت همسايگان در پاي چين، سياسي مهار چين را اجرايي سازد و با تقويت نظاميگري در آسياي مرکزي و قفقاز و حوزه بالکان و اروپاي شرقي، محاصره نظامي روسيه را در دستور کار دارد. اين اقدامات براي خروج اوباما از زير فشار جمهوريخواهان و نمايش چهرهاي مقتدر از خود قابل تعريف ميباشد. به عبارتي ميتوان گفت كه جنگ قدرت در درون آمريكا زمينه ساز برخي تحركات كاخ سفيد در عرصه جهاني براي حفظ قدرت و تقويت موقعيت خود براي انتخابات سال 2016 مي باشد.
دوم آنکه طرح نظامي آمريکا در قبال اروپا براي امروز و يا زمان حضور روسيه در کريمه نميباشد بلکه داراي سابقهاي طولانيتر است. در دوران جرجبوش طرح سپر موشکي آمريکا براي شرق اروپا طراحي گرديد که محور آن جمهوري چک بود. در مقاطعي به دليل کسري بودجه اين طرح متوقف و در نهايت طرح سيستمهاي شناور جايگزين آن شد، طرحهاي کنوني آمريکا در اصل ادامه راه دوران بوش است که با عناوين جديد از جمله مقابله با تهديدات روسيه و ايران اجرا ميگردد. نکته ديگر آنکه نظاميگري آمريکا صرفا شامل شرق اروپا نميشود چنانکه آمريکا توافقاتي با اسپانيا و انگليس براي افزايش حضور نظامي بلندمدت در اين کشورها داشته است و نيروهايي را نيز اعزام کرده است.
در آلمان نيز فرماندهي هدايت پهپادها را قرار داده در حالي که همزمان خواستار افزايش سهم کشورهاي اروپايي در ناتو گرديده چنانکه انگليس از افزايش نيروهاي خود در ناتو سخن گفته است.
با توجه به اين حقايق ميتوان گفت که طرح آمريکا براي حضور نظامي بيشتر در اروپا اقدامي از پيش طراحي شده است که در باب آن چند هدف قابل توجه است بخشي از اين طراحي ميتواند استمرار سلطه نظامي آمريکا به کشورهاي غربي باشد تا حضور آنان در ناتو را حفظ و از فروپاشي آن جلوگيري نمايد.
چنانکه بسياري از کشورها از تامين بودجه و نيروي عملياتي ناتو خودداري ميکنند که تهديدي براي نظاميگري جهاني آمريکا در جهان است. نکته ديگر آنکه آمريکا از اقدامات نظامي اروپاييها در ساير نقاط جهان احساس خطر ميکند. کشورهايي مانند فرانسه و انگليس و حتي آلمان و ايتاليا با آگاهي از ناتواني آمريکا در صحنه جهاني به دنبال توسعه نظاميگري در مناطق مختلف جهان به ويژه در غرب آسيا و آفريقا ميباشند که يک جانبهگرايي آمريکا را زير سئوال خواهد برد.
در اين شرايط آمريکا همزمان با تقويت جايگاههاي نظامي خود در ساير نقاط جهان سعي در گسترش دامنه نظاميگري در اروپا دارد تا با اين ابزار مهار نظامي اروپا را در دست گيرد. به عبارتي روشنتر ميتوان گفت که تحرکات نظامي آمريکاييها ارتباط چنداني به مسئله روسيه ندارد بلکه برگرفته از سياستهاي آمريکا براي حفظ سلطه بر اروپاست که پشتنام تقابل با روسيه پنهان گرديده است.
