حضور پرشكوه مردم تهران در مراسم تشييع پيكر مطهر دردانههاي بازگشته به وطن در روز سهشنبه كه از اولين ساعات بعد از ظهر آغاز شد و تا پاسي از شب ادامه يافت اين روز را به يكي از روزهاي به يادماندني در تاريخ انقلاب اسلامي تبديل كرد. تعداد و ويژگيهاي خاص اغلب اين شهداي غواص كه مظلومانه و با دستهاي بسته توسط بعثيون به شهادت رسيده بودند اگرچه هر يك براي حضور گسترده مردم ايجاد انگيزه ميكرد، ولي حماسه سهشنبه مردم تهران را بايد در دلايل و زمينههاي ديگري نيز جستوجو كرد.
در تاريخ و فرهنگ مردم ايران كه الهام گرفته از فرهنگ عاشوراي حسيني است، شهيد و شهادت همواره نقش و جايگاه برجستهاي داشته و دارد، اما اين نقش به ويژه پس از پيروزي انقلاب اسلامي، در تحكيم زيربناهاي انقلاب و توسعه و گسترش تفكر انقلاب اسلامي تأثير عميقي داشت، به گونهاي كه اين شاخصه حتي منطق مقاومت و مبارزه را در اقصي نقاط جهان اسلام عوض كرد و به مقاومت مفهوم ويژهاي داد و به طور قطع استمرار حركت و گفتمان انقلاب را چه در ايران و چه در ديگر نقاط جهان اسلام بايد متأثر از آن دانست.
اين در حالي است كه وجود انگيزههاي متعدد مادي به تأثير فرهنگ مهاجم غربي و گذر نسلي و دهها دليل ديگر ميتواند بهانههايي براي افت اقبال به فرهنگ استقامت و شهادت باشد كه البته شكوه اين تشييع نشاندهنده زنده و پويا بودن اين فرهنگ در مردم ايران به رغم گذر نسلي است.
اما شايد مهمترين دليل اين حماسه را بتوان در منطق شهادت و ايثارگري جستوجو كرد. شهداي انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي، مصداق بارز ايستادگي مردم ايران در مقابل نظام ستمشاهي در دوران رژيم گذشته و جبهه متحد استكبار جهاني در جنگ تحميلي بودند، استقامتي كه به جز عمليات الهي پشتوانه ديگري نداشت و به رغم تفاوت در عده و عده، عرصهاي متفاوت را در جنگ تحميلي به تصوير كشيد و به عامل بازدارنده تجاوزات احتمالي عليه ميهن اسلامي ايران تبديل شد.
اكنون اما به رغم گذر از 26 سال از پايان جنگ نظامي، در حالي كه نظام سلطه، استمرار حركت انقلاب اسلامي را عاملي بازدارنده در برابر فزونخواهيهاي خود ميبيند و به همين دليل همه ظرفيتهاي خود را به بهانه «پرونده هستهاي» براي فشار بر مردم ايران تجميع كرده است، حماسه به يادماندني تهران در تجليل از شهداي جنگ تحميلي، پيامي روشن در برابر فزون خواهيهاي نظام سلطه در شرايط كنوني است.
به ديگر سخن پيام روشن اين حضور اين است كه به رغم گذر نسلي، هنوز طلايهداران استقامت و ايستادگي رفيعترين جايگاه را در قلوب مردم ايران دارند و هنوز كه هنوز است، راه رفته آنان الگوست و اين پاسداشت و بدرقه به مفهوم استمرار استقامت مردم در مواجهه و مقابله با هرگونه فشار و تهديد است.
معناي ديگر اين پيام آن است كه مردم ايران در عين حمايت و پشتيباني از تلاشگران عرصه ديپلماسي كشور در مواجهه با نظام سلطه در پرونده هستهاي، انتظار صلابت و ايستادگي از سربازان اين عرصه را دارند كه بايد در عين استعانت از درگاه الهي به حمايتهاي مردمي پشتگرم باشند و از حقوق مردم به درستي دفاع كنند و اين توجيهي نباشد كه بهانه برخي از كاستيها كه معمولاً جزو طبيعت هر مبارزه است و مردم ايران در دوران دفاع مقدس سختترين آن را تحمل كردهاند، احياناً در دفاع از منافع كوتاه بيايند كه البته نابخشودني است.
همزماني اين تشييع با تشييع شهداي جبهه مقاومت كه اين روزها بعضاً شهرهاي ايران اسلامي شاهد آن است، بزرگترين پشتوانه براي عقبه استراتژيك نظام اسلامي در اقصي نقاط جهان اسلام است، تا اين پيام را برساند كه آن تصوير وارونهاي كه رسانههاي غربي تلاش كردهاند از لايههاي ظاهري ايران اسلامي به تصوير بكشند، عمق متفاوتي دارد و انقلاب اسلامي همچون آغازين روزهاي شكلگيري نهضت، حامي جبهه مقاومت است و فرهنگ شهادت و پاسداشت آن همچنان در ايران زنده است و اين ميتواند بهترين پشتوانه براي ايستادگي و استقامت آنان در برابر صهيونيسم و استكبار جهاني و جاهليت تكفيري باشد.
