حالا ديگر 175 براي ملت ما يك عدد عادي نيست؛175 عددي است كه پيامبران عزت، همان شهداي غواص خط شكني كه در عمليات كربلاي 4 با دستهاي بسته اما چشماني باز و بيدار زنده به گور شدند، به آن هويت بخشيدند و حالا در حافظه تاريخي مردم كشورمان جاودان خواهند شد. روز گذشته پيكرهاي پاك اين 175 نفر به همراه پيكر پاك 95 تن ديگر از شهداي گمنام در تهران روي دست هزاران نفر از مردم قدرشناس كشورمان تشييع شد تا وجود نازنينشان يك بار ديگر بهانهاي شود براي وحدت، همدلي و همزباني مردمي كه هرگز فداكاري شهداي مظلوم هشت سال دفاع مقدس را فراموش نميكنند.
انگار باز هم شهدا در خط مقدم مجاهدتهاي خاموش ايستادهاند. اين بار و در شرايط سخت تحريم و مذاكرات پيچيده هستهاي يك بار ديگر شهدا به دادمان رسيدند و دستهاي بسته 175 شهيد غواص كه در كنار امواج خروشان اروند تشنه لب جان سپردند، پيامهاي فراواني از ايستادگي و مجاهدت را براي مردم و مسئولان كشور به همراه آورده است.
اين شهدا يك بار ديگر همانند نخ تسبيحي تمامي طيفهاي جامعه را به دور هم جمع كردهاند تا عاملي براي برقراري همدلي و همزباني مردم كشورمان از تمامي طيفها و گروهها باشند.
جان سپردن با دستهاي بسته و چشمان بازاين روزها كه گرد و غبار هوا راه ريههاي مردم جنوب و بخشهايي از مركز را مسدود كرده، شايد بتوانيم لحظهاي تصور كنيم وقتي به جاي هوا، خاك وارد دهان و بينيات ميشود چه حسي داري. اما نه زنده زنده جان سپردن زير خروارها خاك آن هم با دستان بسته را هرگز نميتوان تصور كرد. بيشك آن لحظه در آسمان و ميان فرشتهها هم ولولهاي برپا شده است.
يك گودال بزرگ كه 175 گنج را در دل خود فن كرد و حالا پس از 29 سال اين گنج از زير خاك سر بيرون آورده است. از لحظهاي كه خبر پيدا شدن پيكر 175 شهيد غواصي كه با دستان بسته زنده زنده در زير خاك مدفون شده و جان سپردهاند رسانهاي شد، انگار داغ هشت سال جنگ نابرابر و دستهگلهايي كه مادران اين سرزمين به آب سپردند يك بار ديگر زنده شد. انگار خون تازهاي در رگ غيرتمان جوشيدن گرفت و گراميداشت اين حماسه جاويد در حركتهاي خودجوش مردمي آغاز شد. حالا مجاهدت عاشقانه و عارفانه اين شهدا دستمايه خلق آثار جاودان هنري و فرهنگي شده و يك يك اعضاي جامعه را به يكديگر پيوند داده است.
اشعار، دلنوشتهها، پوسترهاي هنري و كليپهاي متعددي با الهام از اين همه فداكاري خلق شده و علاوه بر حضور گسترده مردم در فضاي مجازي و شبكههاي اجتماعي براي گراميداشت ياد و خاطره شهداي غواص، بسياري از چهرههاي نامآشناي هنري، ورزشي و اجتماعي به پويش مردمي «پيامي آوردهاند» پيوستهاند. هركس از دستان بسته و چشمان بيدار اين پرستوهاي عاشق يك پيام را دريافته است؛ «ميشود با دست بسته سربلند بيرون آمد»، «بر موجهاي اروند با دست بسته رفتند تا هيچكس نبندد بر دستهاي ما بند»، « دير از آب گرفتيم تو را اي ماهي، اما عجيب عذابي كه كشيدي تازست»، «جاي ماهي كجاست؟ در دريا، پس چرا زير خاكها بودند»، «اي صيد دست بسته به امواج عاشقي، راهت ادامه دارد.»
دريادلاني كه هرگز اسير خاك نميشوند با اين همه همدلي و همزباني ميان مردم در استقبال و بزرگداشت اين كبوتران پر بسته، حضور گسترده مردم در تشييع «دريادلاني كه هرگز اسير خاك نميشوند» دور از انتظار نبود. قرار وداع با 270 كبوتر خونين بال ساعت 16 بود اما انگار از صبح شهر آرام و قرار نداشت. از حدود ساعت دو بعد از ظهر جنب و جوشهاي حضور مردم آغاز شد.
از هر طرف كه نگاه ميكردي از تمامي نسلهاي انقلاب با چشماني خيس و هيجان زده از حماسهاي كه حالا بعد از 29 سال روايت ديگري از هشت سال دفاع جانانه شيرمردان اين سرزمين را آشكار كرد به طرف ميدان بهارستان در حركت بودند.
در اين ميان اما خانواده شهدا و ايثارگران انگار حال و هوايي ديگر داشتند. در ميان جمع كه چشم ميگرداندي به روشني ميتوانستي مادران منتظر را تشخيص بدهي. پيرزنان قد خميدهاي كه انگار سالهاي سال دوري، اشك چشمانشان را خشك كرده بود اما عصازنان و اميدوار آمده بودند تا بلكه يوسف گم شدهشان را در ميان 270 شهيد گمنامي كه ديروز تشييع شدند، پيدا كنند.
بعضيهاشان قاب عكسي در آغوش داشتند؛ قابي كه آخرين تصوير از عزيزشان را در خاطراتشان جاودانه كرده بود. پلاكاردها و پوسترهايي كه در دستان مردم ديده ميشد هر كدام اين حماسه را از نگاهي به نمايش گذاشته بودند، هر چند زيباترين طرحها هم در برابر لحظهاي از حماسه جان دادن 175 كبوتر پربسته در ميان خاك، سر تعظيم خم ميكند. انگار همه مردم هر چه در چنته داشتند به ميان آورده بودند تا شكوه تشييع بهشتيان را در بهارستان به نمايش بگذارند.
تا آخر ايستادهايم«نه سازش نه تسليم، نبرد با امريكا» شعاري بود كه جمعيت حاضر در تشييع فرياد ميكردند. جمع بسياري از شخصيتهاي فرهنگي، سياسي و نظامي همراه با خيل عظيم جمعيت در اين مراسم حضور داشتند. تشييع شهدا از ميدان بهارستان (مقابل در غربي مجلس شوراي اسلامي ايران) آغاز شد و سپس با حضور گسترده مردم و مسئولان به خيابان شهيد مصطفي خميني، چهارراه سرچشمه، خيابان اميركبير، ميدان امام خميني(ره)، خيابان شهيد فياضبخش، خيابان وحدت اسلامي و نهايتاً خيابان بهشت بهسمت معراج شهدا ادامه داشت. همه آمده بودند تا به يمن قدوم پاك 270 شهيد با رهبر و مقتدايشان پيمان ببندند كه تا آخر ايستادهايم.
