چند روز پيش آماري از وضعيت تحصيلي دانشآموزان در سال گذشته منتشر شد كه قابلتأمل بود. بر اساس گزارش آموزش و پرورش، بيش از يك ميليون و ۳۰۰ دانشآموز در امتحانات نهايي سال گذشته شركت كردند كه ۸۰ درصد اين دانشآموزان با ميانگين نمره ۱۲ قبول شدند.
نمره 12 در امتحانات، آن هم براي بيش از 80درصد از دانشآموزان بيانگر اين موضوع است كه آنها به شدت با افت تحصيلي روبهرو هستند. هرچند پايين آمدن كيفيت آموزش طي سالهاي اخير بر هيچكس پنهان نيست اما بايد مسئله ورود دانشآموزان به فضاي مجازي و سرگرم شدن در شبكههاي اجتماعي و بازيهاي اينترنتي را نيز يكي از دلايل مهم اين افت در نظر داشت.
يك گوشي همراه يا تبلت، چند هزار تومان شارژ و ساعتها حضور در شبكههاي اجتماعي و بازيهاي رايانهاي؛ اين تمام ماجراست اما پشت همين چند كلمه فجايعي خوابيده كه فقط زمان ميتواند عمق آنها را نشان دهد.
متأسفانه اپراتورهاي تلفن همراه نيز در ايران با تخفيفهاي ويژه و خاص! آتشي را شعلهور ميكنند كه نوجوانان و جوانان بيشتري را به كام خود خواهد كشيد. ارائه بستههاي ويژه براي آناني كه وقت بيشتري براي پرسه زدن در كوچه و پس كوچههاي اينترنت صرف ميكنند يا اينترنت و دانلود ارزان از 12 شب تا 6 صبح از جمله خدماتي است كه در نهايت به يك اتفاق منتهي ميشود و آن هم اينكه پس از اعتياد فرد به دنياي مجازي، ديگر نميتوان او را به دنياي واقعي بازگرداند.
در همين راستا و طبق پژوهش بنياد علوم رفتاري كه از ابتداي سال ۹۲ تا پايان سال ۹۳ بين ۴ هزار و ۶۵۰ نوجوان ۸ تا ۱۴ ساله در تهران، اصفهان، ابهر، رودبار، رشت و كاشان انجام شده، مشخص شده ۳۰ درصد نوجوانان به بازيهاي رايانهاي اعتياد دارند.
بر پايه اين پژوهش، وضعيت مالي خانوادگي با بازيهاي پيشرفته ارتباط مستقيم دارد و در خانوادههايي كه پدر و مادر هر دو شاغل هستند، كودكان چهار برابر بيش از همسالان ديگر براي بازيهاي فوق وقت صرف ميكنند.
حال با اين پيشفرض كه آشنايي نوجوانان و جوانان با تكنولوژي و نرمافزارهاي جديد نه تنها لازم بلكه مفيد است، ميتوان علاقه وافر دانشآموزان به انواع بازيها را قابلتأمل دانست، هرچند كه اين وابستگيها هم ميزان مطالعه آنان را كاهش داده و تأثير مستقيمي بر افت تحصيلي شان دارد اما موضوع وقتي خطرناك يا بهتر بگوييم، به يك فاجعه تبديل ميشود كه آنان معتاد فضاي مجازي ميشوند و بدون اطلاع از آسيبهايي كه تهديدشان ميكند، خود را اسير دست و پا بسته آن ميكنند.
هرچند مسئولان وزارت آموزش و پرورش با شبكههاي اجتماعي موجود مخالف هستند و معتقدند بايد شبكه اجتماعي بومي راهاندازي شود و در همين راستا حميدرضا كفاش، معاون فرهنگي و پرورشي آموزش و پرورش نيز از راهاندازي شبكه اجتماعي دانشآموزي(شاد) در سال تحصيلي ۹5- ۹4 خبر داده و گفته «دانشآموزان موفق و ممتاز در رشتههاي مختلف فرهنگي، هنري، قرآني و علمي با در اختيار گرفتن فضايي آثار خود را در زمينههاي مختلف به نمايش ميگذارند و با دانشآموزان ديگر ارتباط برقرار ميكنند» اما بايد ديد چنين شبكهاي در مقابل هزاران شبكهاي كه مطابق با نيازها و غرايز نوجوانان و جوانان طراحي و به نيت ضربه زدن به اين قشر برنامهريزي شده است چقدر موفق خواهد بود و مهمتر اينكه شبكه اجتماعي (شاد) كه كاربران خاص خود را خواهد داشت آيا در جذب دانشآموزان موفق خواهد بود يا خير؟
