اين امر براي برخي حيوانات كه مواد غذايي را براي بررسي باز نميكنند و آنها را براي استفاده آينده ذخيره ميكنند از اهميت خاصي برخوردار است. ما انسانها ميتوانيم با تكان دادن اجسام و تمركز روي حس «سنگيني» كه دريافت ميكنيم آنهايي كه سنگينتر هستند را شناسايي كنيم. انسانها حتي ميتوانند با ضربه زدن روي هندوانه از كيفيت آن با خبر شوند.
يك تحقيق جديد بيان ميكند كه بعضي پرندگان ميتوانند از چنين تكنيكهايي در انتخاب بادام زمينيها از ظرف خوراكدهنده استفاده كنند. اين تحقيق توسط يك تيم تحقيقاتي بينالمللي از لهستان و كره در آريزونا انجام شد و نشان داد كه احتمالاً زاغهاي مكزيكي بتوانند بادام زمينيها را وزن كنند و شايد حتي بتوانند زماني كه آنها را در منقارهايشان ميگيرند به صداي آنها گوش دهند. دكتر سنگيم لي و جابلونسكي كه از محققان اصلي اين تحقيق بودند، زمان زيادي را صرف با دقت باز كردن پوسته صدها بادام زميني كرده و محتواي آنها را عوض كردند و سپس آنها را در برابر زاغها قرار دادند تا مشاهده كنند كه آيا پرندگان ميتوانند تفاوت بين محتواي داخل اين پوستههاي بادام زميني را تشخيص دهند؟ آنها زماني كه 10 پوسته بادامزميني خالي و 10 پوسته پر (پوستههايي با يا بدون سه بادام زميني در درون آنها) را در برابر زاغها قرار دادند، متوجه شدند پرندگان بعد از برداشتن آنها، بدون باز كردن پوستهشان، آنهايي كه خالي هستند را مياندازند و آنهايي كه پر هستند را برميدارند. اين پرندگان چگونه ميتوانستند بدون اينكه آنها را باز كنند تشخيص دهند كه كدامشان خالي است؟ محققان از فيلمهاي آهسته به منظور مشاهده اينكه زماني كه پرنده تصميم ميگيرد كدام پوسته بادام را بيندازد و كدام را بردارد چه اتفاقي ميافتد، استفاده كردند. در يك آزمايش ديگر محققان نمونهاي از پوستههاي بادامزميني را باز كردند، دو تا از هر سه بادامزميني درون آن را برداشتند و دوباره پوسته آن را بستند. نمونه ديگري كه آماده كردند هم پوستههاي بادامزميني كوچكي بودند كه به صورت عادي يك بادام درون آنها بود، اين پوستهها را هم باز كرده و سپس بستند. در نتيجه، زاغها بايد بين پوستههايي با يك وزن و محتواي يكسان اما در اندازههاي مختلف يك انتخاب ميكردند. در نتيجه زاغها متوجه شدند كه پوستههاي بزرگتر آنقدر كه بايد وزن داشته باشند سنگين نيستند و ترجيح دادند تا پوستههاي كوچكتر را بردارند، كه وزنشان همانقدر بود كه از آنها انتظار ميرفت. آنها طوري رفتار كردند كه انگار ميدانستند كه چيزي در بادامهاي بزرگتر غلط است. بالاخره آنها از كجا ميدانند؟ زماني كه پرندگان بادامهاي در منقارهايشان را تكان ميدهند، با باز و بسته كردن منقارهايشان در اطراف پوسته بادامزميني براي لحظات كوتاهي صدايي را توليد ميكنند. محققان فكر ميكنند كه زاغها اين صدا را هم در نظر ميگيرند. هدف بعدي محققان باز كردن نقش صداي مربوط به درك «سنگيني» و مشخص كردن اين مسئله است كه آيا زاغها براي غذاي طبيعيشان – بلوط – هم از همين نشانههاي حسي استفاده ميكنند؟
منبع: ساينس ديلي
