
در دو و ميداني قهرماني آسيا هر چند نتوانستيم دو مدال نقره دوره پيش را تكرار كنيم، اما واقعيت اين است كه در شرايط فعلي فدراسيون با همين دو مدال برنزي كه گرفتيم راضيكننده است. حال و روز فدراسيون در حال حاضر خوب نيست و قطعاً با اين شرايط نميتوان انتظاري از مليپوشان داشت. البته ما انتظارمان از صميمي در پرتاب ديسك بيش از برنز بود. مريم طوسي هم عملكردش در اين رقابتها چندان خوب نبود. در مورد دو 3 هزار متر و پرش طول هم بايد بگويم كه اگر ورزشكاران ما يك مقدار با تجربه عمل ميكردند، ميتوانستند مدال بگيرند. اگر همه اينها را كنار هم بگذاريم ميبينيم كه ما حداقل چند مدال ديگر ميتوانستيم در اين دوره از مسابقات كسب كنيم. احسان حدادي اگر در اين مسابقات شركت ميكرد حتماً مرد طلايي لقب ميگرفت اما او براي تمرين با گزينه مربيگرياش در آلمان راهي اين كشور شده است چون نفر اول 62 متر پرتاب كرده بود. به هرحال او سال ديگر المپيك را پيشرو دارد و بايد خودش را آماده كند.
به نظر من سپيده توكلي عملكرد خوبي در اين دوره از رقابتها داشت و اگر در دو مرحله آخر بدشانسي نميآورد، ميتوانست به مدال برسد. توكلي ركورد هفتگانه زنان ايران را ارتقا داد. باز هم تأكيد ميكنم كه با توجه به بلاتكليفي كه فدراسيون دارد، دو مدال برنز ميتواند راضيكننده باشد، اما خوب نيست اگر شرايط موجود به همين منوال ادامه يابد اختلاف دووميداني ايران با آسيا بيش از اينها ميشود و در آن زمان است كه هيچ برنامهاي نميتواند فاصله ايجاد شده را از بين ببرد.
پيشكسوت دووميداني