عراق که در طول يک سال اخير درگير مبارزه با تروريسم با
محوريت داعش ميباشد در هفتههاي اخير ابعاد جديدي از عمليات عليه تروريستها را
با محوريت الانبار بويژه منطقه الرمادي آغاز کرده است. در حالي گزارشهاي منتشره
از حضور گسترده داعش در اين مناطق حکايت دارد که ارتش و کميتههاي مردمي از شيعه و
سني عمليات گستردهاي را براي مقابله تروريسم و پاکسازي اين مناطق آغاز کردهاند
که دستاوردهاي قابل توجهي داشتهاند. همزمان با اين عملياتها، نقش و عملکرد
آمريکاييها امري قابل توجه است.
آمريکاييها در حالي همچنان ادعا دارند که آماده
کمکرساني به عراق براي مبارزه با تروريسم هستند که در عمل رفتارهاي قابل توجهي
اتخاذ ميکنند که اين ادعاها را با ابهامات بسياري مواجه کرده است. پنتاگون در
حالي ادعا دارد که آماده ارسال تسليحات به عراق است که برخي از خلبانان حاضر در
عمليات نيروهاي به اصطلاح ائتلاف ضد داعش به رياست آمريکا اذعان کردهاند که
پنتاگون اجازه بمباران مواضع داعش را به آنان نميدهد و حتي در مواردي ماموريت
آنها بمباران مواضع ارتش عراق و نيروهاي مردمي بوده است. حلقه تکميلي اقدامات سوالبرانگيز
آمريکا را در سخنان و مواضع مقامات نظامي و سياسي آمريکا ميتوان مشاهده کرد. بخشي
از اين اقدامات در قالب تحقيرسازي ارتش عراق صورت ميگيرد چنانکه پنتاگون و شخص
اشتون کارت وزير دفاع آمريکا در سخناني سقوط الرمادي را برگرفته پي رقمي و بيانگيزه
بودن ارتش عراق عنوان کردهاند.
آنها تاکيد ميکند که ارتش عراق توان مبارزه با تروريسم و
حفظ مراکز بازپس گرفته شده از داعش را را ندارند و عملا ارتش ضعيف و به دور از
شاخصههاي يک ارتش منظم و کارآمد است. رفتار محافل رسانهاي و سياسي آمريکا بر اصل
بياعتمادسازي جامعه عراقي به ارتش استوار است به گونهاي که ارتش عراق با تزلزل
روحيه از ادامه عمليات عليه تروريسم باز ايستاده
و به عبارتي خانهنشين گردد. محور ديگر تحرکات آمريکا در قبال نيروهاي
مردمي است. نيروهايي که با حضور تمام گروهها و جريانهاي قومي و ديني عراق شکل
گرفته و تلاش واحدي براي آزادسازي کشورشان دارند. کاخ سفيد در سخناني رسما ادعا
ميکند که کميتههاي مردمي برگرفته از شيعيان هستند منطقه الانبار اهل سنت است و لذا حضور کميتههاي
مردمي در مبارزه با تروريسم به جنگ فرقهاي منجر ميشود. پنتاگون نيز کمک به عراق
را شروط به عقبنشيني کميتههاي مردمي شيعه از عمليات الانبار والرمادي ساخته و
فضاي رسانهاي را به سمتي پيش ميبرد که گويي عراق درگير جنگ مذهبي و طايفهاي شده
است.
شبکههايي مانند بيبيسي، سيانان و رويترز نيز همين خط
تبليغاتي را پيگيري ميکنند و در گزارشهاي خود از الانبار و الرمادي ضمن تاکيد بر
بافت سني اين مناطق از ايجاد جنگ مذهبي با حضور شيعيان در کميتههاي مردمي سخن مي
گويند. نکته قابل توجهتر آنکه برخي شخصيتهاي آمريکايي بر ايجاد منطقه سني در
مرزهاي سوريه و عراق تاکيد ميکنند چنانکه جان بولتون نمايند سابق آمريکا در
سازمان ملل خواستار حمايت آمريکا از تشکيل کشورش در ميان مرزهاي سوريه و عراق ميشود
جالب توجه آنکه اين مناطق اکنون تحت سيطره داعش قرار دارد که بيانگر ماموريت آنان
براي تجزيه منطقه براي تحقق منافع آمريکاست.
در باب تحرکات آمريکاييها در قبال عراق يک نکته بسيار مهم
ديگر مشاهده ميشود و آن فضاي تبليغاتي براي دور ساختن عراق از جمهوري اسلامي
ايران است. کروکر سفير سابق آمريکا در عراق در ادعاهايي کمک ايران به عراق در
برابر تروريسم را زمينهساز درگيري قومي در عراق عنوان ميکند و پنتاگون نيز از
حضور ايران در عراق ابراز نگراني کرده و خواستار دوري عراق از ايران شده است. اين
فضاسازي با ادعاهاي يعلون وزير جنگ صهيونيستها تکميل ميگردد. که ادعا ميکند
ايران عامل بيثباتي در عراق است و کشورهاي عربي نيز با تلآويو در اين زمينه همنظر
ميباشند. مجموع اين رفتارها در حالي صورت ميگيرد که مقامات و مردم عراق همواره
نقش ايران در عراق را مثبت و تاکيد دارند ايران اولين کشوري بوده که به عراق در
مبارزه با تروريسم ياري رسانده و اگر کمکها وحمايت مستشاري و تسليحاتي ايران نبود
داعش بغداد را گرفته بود.
نکته قابل توجه آنکه سران اقليم کردستان عراق نيز که رابطه
نزديکي با آمريکا دارند بر اين امر اذعان کردهاند و بارها اعلام داشتهاند که
قدردان کمکهاي ايران هستند. بسياري از ناظران سياسي فضاي تبليغاتي غرب عليه نقش
ايران در عراق را تحرکي براي محرومسازي اين کشور از کمکها و ظرفيتهاي جمهوري
اسلامي دانستهاند تا زمينهساز سلطه تروريستها بر عراق و تحقق روياهاي ضد عراقي
آمريکا و صهيونيستها گردد. مجموع تحرکات صورت گرفته از سوي محافل سياسي، نظامي و
رسانهاي غرب نشان ميدهد که آنها يک هدف را در سردارند و آن گرفتار ماندن عراق در
ورطه تروريسم و در نهايت پذيرش سلطه آمريکا بر کشورشان است هر چند که در ظاهر
ادعاي دلسوزي براي عراق و تلاش براي کمک به آن را سر ميدهند. شعارهايي که جز فتنهانگيزي
و بحرانسازي جديد حاصلي براي عراق نداشته و نخواهد داشت.
