دانشگاه اصفهان مثل ساير دانشگاههاي كشور دچار مشكلات گستردهاي است و مسئولان هم در حد توان براي رفع اين مسائل تلاش ميكنند اما برخي اقدامات و مواضع مسئولان دانشگاه به خصوص در مشكلات فرهنگي ما را وادار ميكند نگاه ديگري به دلايل تصميمات مسئولان داشته باشيم و كمي از وضعيت موجود ابراز دلواپسي كنيم. متأسفانه اين روزها در دانشگاه اصفهان شاهد ايجاد فضاي ضدفرهنگي هستيم و جاي تأسف دارد كه نظارت و برخورد خاصي از طرف مسئولان و متوليان نظارت در دانشگاه نميبينيم.
ترويج موسيقي و برپايي جشنهايي كه با اقدامات و رفتارهاي ساختارشكنانه همراه است از ديگر مشكلات فرهنگي دانشگاه به شمار ميرود كه به طور حتم در اين زمينه نيازمند تدبير مسئولان دانشگاه هستيم، چراكه در دانشگاه تراز انقلاب اسلامي اين اقدامات جايي نخواهد داشت. البته نياز به يادآوري است كه مجموعههاي حزباللهي و در رأس آن بسيج دانشجويي هيچ وقت مخالف حركتهاي نشاطآور نبوده و نيستند اما آنچه نياز به يادآوري دارد قانون و شرع است و هر برنامهاي بايد در اين چارچوب باشد در غير اينصورت بايد از انجام آن پرهيز شود.
در مورد مشكلات صنفي آنچه بيشتر آزاردهنده است، نگاه مسئولان به شرايط صنفي است. اينكه مشكلات دانشگاه و دانشجو فقط محدود به شرايط عمومي و حداقلي شود و تأمين همين شرايط حداقلي هم با منتگذاري انجام شود. لذا انتظار داريم اين نوع نگاه تغيير پيدا كند. نبايد تنها مسائل پيشپاافتاده در ليست دغدغههاي مسئولان دانشگاه قرار بگيرد بلكه آنها بايد مسائل مهمتر و تخصصيتر را نيز مورد توجه قرار دهند. در مورد شرايط صنفي آنچه لازم است تصحيح شود نگاه كلانتر مسئولان به دانشجويان است. اينكه معضلات در حد ابتدائيات ديده نشود و در كنار آن، حل مشكلات روحي و معضلات فرهنگي حاكم بر دانشگاه و خصوصاً فضاي خوابگاههاي دانشجويي در اولويت دغدغهها قرار گيرد، چراكه احساس ميشود امكانات موجود در خوابگاه جوابگوي نياز دانشجويان نيست و بايد سطح اين ملزومات بالاتر رود.
در خصوص فضاي سياسي نيز گفتن اين نكته لازم است كه دانشگاه اصفهان همواره داراي فضاي فعال سياسي بوده است و متأسفانه اين ويژگي باعث شده كه جريانهاي سياسي و احزاب به دانشگاه چشم طمع داشته باشند. بر اين اساس خط دهيهاي بيروني باعث ايجاد تنشهاي سياسي در دانشگاه ميشود. متأسفانه در فضاي سياسي هم شاهد برخي فعاليتها هستيم كه ترويج كجانديشي در دانشگاه است. در صورتي كه موضوعي كه بايد روشن شود تفاوت كجانديشي و آزادانديشي در محيط علمي است. در فضاي آكادميك بايد از تنش و تشنج سياسي دوري كرد و به بحث منطقي روي آورد اما گاهي شاهد رفتارهايي هستيم كه شأن علمي دانشگاه را زير سؤال ميبرد، در حالي كه ما از مسئولان دانشگاه انتظار داريم با آرام نگه داشتن فضاي دانشگاه و در نظر گرفتن امكانات لازم شرايط رشد پرشتاب علمي را در دانشگاه اصفهان به وجود آورند و به رشد و بالندگي دانشجويان كمك كنند.
اميدواريم به همت مسئولان دانشگاه اصفهان و با تلاش همه دانشجويان به زودي شاهد رفع همه مشكلات باشيم و در سالي كه با عنوان همدلي و همزباني نامگذاري شده است با توجه به اين دو ويژگي قطار علمي دانشگاه را در مسير پيشرفت قرار دهيم.
*مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه اصفهان
