روز گذشته دكتر داوود رضاعرب، سخنگوي ستاد احياي درياچه اروميه در خصوص افزايش 94 ميليمتري بارشهاي امسال گفته بارندگي سال گذشته 199 ميليمتر بوده است، در شرايطيكه در سال آبي 94- 93 شاهد 293 ميليمتر بارش و سال آبي نرمال بودهايم. اين در حالياست كه از سال 86 تاكنون آب اين درياچه سالانه 1400 ميليمتر كاهش داشته است، اما خوشبختانه امسال اولين سالي است كه آب درياچه كاهش نيافته و ميزان آن به اندازه سال پيش باقي مانده است. در صحبتهاي دكتر عرب اظهارات ديگري آميخته به ارائه آمار و ارقام مطرح شده است كه در واقع شالوده اطلاعات فوق است و اگر بخواهيم كل اظهارات را به زبان صميميتري عنوان كنيم اين ميشود كه از سال 86 آب ارزشمند درياچه اروميه از سوراخهاي متعددي هدر رفته، تا عاقبت ستاد احياي اين درياچه در هيبت و هيئت پطروس فداكار انگشت مبارك را در سوراخ سنبههاي اين درياچه فرو كرده و عنقريب است كه زخمهاي كهنه اين درياچه با برنامههاي مدون ستاد (كه بر همگان پوشيده است!) التيام يابد!
در اين راستا نيز رئيس سازمان حفاظت محيط زيست چند روز پيش مدعي شده بود كه مردم در برخي از نقاط درياچه قايقسواري ميكنند! در حالي كه مردم بومي و ساكن پيرامون درياچه كماكان از بيآبي شكايت دارند وگفتههاي آنان با اظهارات عجيب مسئولان در تضاد و تناقض است !
با اين همه سخنان اغراقآميز برخي از مسئولان در رابطه با احياي درياچه اروميه، ذهن نگارنده را به داستان «لباس پادشاه» گره ميزند. داستان از اين قرار است كه دو فرد شياد به حضور پادشاهي ميرسند و مدعي ميشوند كه توان دوخت لباس فاخر مدنظر پادشاه را براي روز جشن دارند. با توافق پادشاه آن دو دست به كار ميشوند و بالاخره يك روز قبل از جشن لباس پادشاه را به تن او قالب ميزنند و به وي گوشزد ميكنند كه افراد «احمق» ناتوان از ديدن تار و پود ديباي زربافت لباس شاه هستند. از اين رو شاه سادهلوح از بيم اتهام و شهره شدن او به حماقت و بلاهت در نزد جماعت، از رنگ و فرم لباس كذايي تعريفها ميكند. بالاخره در روز جشن، به واسطه خفقان موجود، هيچ كس جرئت بازگويي حقيقت را كه در لخت بودن شاه متجلي است، به خود نميدهد. تا عاقبت كودكي شوخ و شرير، از فراز شاخههاي درخت، سكوت جماعت را به خنده خود ميشكند و داد ميزند كه «پادشاه لخت است!» با اين وجود نكات قابل تأمل و ابهاماتي در اين ميان به ذهن متبادر ميشود. اول آنكه با عنايت به قصه ياد شده اگر آب درياچه تا اين حد بالا آمده، چرا به چشم شهروندان نميآيد و تنها مسئولان آن را ميبينند و ساير مردم درياچه را لخت ميبينند؟!
دوم اينكه، اگر قرار است باران درياچه اروميه را از بحران نجات دهد، پس مسئولان چه كارهاند و چرا بودجههاي آنچناني براي احياي آن صرف ميشود؟ و سومين نكته اين سؤال است كه چرا مسئولان ستاد احياي درياچه مناظرههاي عمومي برگزار نميكنند و پاسخ كارشناسان و متخصصاني را كه معتقدند مسئولان ستاد احيا، آب در غربال ميپيمايند و كار بيهوده ميكنند، با دلايل و براهين علمي نميدهند؟
