آنها ابتدا دو گزينه متفاوت يك كانسپت (طراحي اوليه) را طراحي كردند كه كاربرد آن براي رساندن بستههاي كوچك يا برخاستن (take off) و فرود آمدن به صورت عمودي، پايايي بالا براي نظارت در زمينه كشاورزي، نقشهبرداري و كاربردهاي ديگر بود. در مدل دوم كه مد نظر محققان بود، سايز آن بسيار بزرگتر از گزينه اولي بود. گزينه طراحي شده وسيله نقليه هوايي چهارنفره شخصي است كه بسيار مجهز است و براي چهار نفر خيلي مناسب است. اين وسيله نقليه هوايي بزرگ كه در حال حاضر GL- 10 نام گرفته در مرحله طراحي و آزمايش است. طول بال اين هواپيما برابر با ۲۰ فوت (۶/۱ متر) بوده و موتورهاي آن به صورت دوگانه با بنزين و برق كار ميكند. اين هواپيما به طور عمودي از زمين برميخيزد و بدون نياز به باند فرود ميآيد.
محققان ميگويند كه فكر اوليه ساخت هواپيمايي كه ما در ابتدا به آن نظر داشتيم و در 12 نمونه اوليه آن را ساختيم، در ابتدا با مدلهاي فومي ۵ پوندي (۲/۳ كيلوگرمي) آغاز شد، سپس كيتهاي هواپيمايي كه به خوبي اصلاح شده بودند از جنس فايبرگلاس به وزن ۲۵ پوند (۱۱/۳ كيلوگرم) ساخته شدند، همه اين مدلها مقدمهاي براي ساخت GL- 10 ، ۵۵پوندي (۲۴/۹ كيلوگرم) با كيفيت بالا و از جنس فيبر كربني بود كه در فروشگاه مدل ما توسط تكنيسينهاي ماهري ساخته شد. هر نمونه اوليه به ما كمك ميكند تا با هزينهاي پايين سؤالات تكنيكي را پاسخ دهيم. تعدادي از نمونههاي اوليه ابتدايي را به علت فرود سخت از دست داديم كه به ما ياد دادند چگونه سيستم كنترلي پرواز را پيكربندي كنيم. با اين وجود ما از هركدام از شكستها و از دستدادن نمونههاي اوليه مطلبي را كشف كرديم و به پيشرفت رو به جلوي خود ادامه داديم.
در طول روزهاي بهار، مهندسين GL- 10 اين هواپيما را بارها و بارها براي آزمايش بالها به سكوي ناسا بردند. طول بالهاي هواپيماي كنترل از راه دور ۳ متر بود، ۸ موتور برقي روي بالهاي آن و دو موتور برقي روي دم آن وجود داشت؛ بيشترين وزن آن در هنگام برخاستن از روي زمين ۶۲ پوند (۲۸/۱ كيلوگرم) بود.
اين مدل، آزمايش پرواز در جا (پرواز عمودي) را، پرواز شبيه هليكوپتر به خوبي و با موفقيت پشت سر گذاشت.
ولي الان بزرگترين مشكل انتقال از پرواز عمودي به پرواز رو به جلو بود. هر چند در طول آزمونهاي پروازي توانستيم موفقيت كسب كنيم اما در حال حاضر مشغول كار روي دومين هدفمان هستيم يعني اينكه چگونه نشان دهيم كه اين كانسپت از نظر آئروديناميك سرعت پرواز چهار برابر كارآمدتر از هليكوپتر است. خيلي از كارشناسان معتقدند كه پرواز با هواپيماي ۱۰ موتوره سختيها و آسانيهاي خود را دارد ولي واقعاً از نظر كنترل شبيه به هواپيماي سه موتوره است. همه چهار موتور موجود بر بال چپ يك فرمان را صادر ميكنند. چهار موتور روي بال راست هم به درستي كار ميكنند. همچنين دو موتور موجود بر دم هم يك دستور مشابه را صادر ميكنند. به هر حال محققان معتقدند كه قدم بعدي در برنامه آزمايش GL- 10 امتحان كردن آن براي اطمينان از كارآمدي آيروديناميك آن است.
