اين چاپگر كه به نظر ميرسد مانند يك اجاق توستر است داراي قاب فلزي از جنس استنلس استيل است كه توسط نورماوراي بنفش ساخته شده است. در جلوي اين چاپگر، فلز آرم ربات زيستي به رنگ قرمز حك شده است. اندازه اين چاپگر به اندازهاي است كه ميتوان آن را روي يك ميز مدرسه كوچك قرار داد.
دكتر طلوع شكوهفر، دانشيار مهندسي مكانيك دانشگاه فني ميشيگان و رضا شهبازيان، دانشيار دپارتمان مهندسي مكانيك، محققان اين طرح اميدوارند كه بتوانند با استفاده از اين چاپگر بافت زيستي به بازيابي عصبهاي آسيبديده در بيماران مبتلا به آسيبهاي نخاعي كمك كنند.
محققان ايراني معتقدند كه بازيابي عصب يك معماي بسيار مشكل در مهندسي زيستيپزشكي است. ما ميخواهيم كه اين مشكل بزرگ را حل و عصبهاي آسيبديده را به خوبي ترميم كنيم. ما بايد بازيابي عصب را با يك مجموعه چاپگر سادهتر پيگيري كنيم؛ سازگارسازي بافت مصنوعي با سلولهاي عصبي بسيار قبلتر از راهاندازي چاپگر، آغاز ميشود.
البته پيش از ما محققاني بودند كه تلاش كردند اين موضوع را حل كنند و با دستگاههاي بزرگشان كه به اندازه يك اتاق است تا حدودي هم به مراحلي دست يافتند اما اندام كامل را چاپ كردند. اما كار ما در مقياس كوچك بسيار سختتر است و نوآوري جديدي به حساب ميآيد.
محققان ايراني ميگويند كه با اين
bioprinter 3D ميتوانيم بافت عصبي توليد كنيم تا با الهام از نانو تكنولوژي، اعصاب آسيبديده را بازسازي كنيم و كمك زيادي به مبتلايان آسيبهاي نخاعي صورت گيرد.
عصبها تنها نيازمند يك بافت زيستسازگار براي عمل كردن به عنوان حاملي براي سلولها نيستند. عملكرد عصب تماماً در مورد پالسهاي الكتريكي است.
محققان ايراني اكنون در حال گسترش كاربري اين ماده براي چاپ سلولهاي عصبي هستند تا بتوانند از اين ماده وراي بازيابي عصبهاي آسيبديده بهره ببرند. اين در حالي است كه بهرغم ايمان و اعتقادي كه محققان ايراني در اين طرح دارند بسياري اين عمل را عمل تخيلي ميدانند و معتقدند كه آسيبهاي بافت مصنوعي را از اين طريق نميتوان ترميم كرد و اينگونه آزمايشات جواب نميدهد.
منبع: ساينس ديلي
