عثماني‌گري در خدمت انتخابات تركيه

در ادبيات امروز علوم سياسي و روابط بين‌الملل، ماكياوليسم و فرصت‌طلبي غيرانساني در مناسبات با ديگران، پراگماتيسم و عمل‌گرايي ناميده مي‌شود تا به اصطلاح منافع ملي يا گروهي و حزبي تأمين شود، ‌يعني نوعي وارونگي در مفاهيم و رفتارها ديده مي‌شود كه همه اصول انساني كه ستون فقرات منشور ملل قرار داده شده و قوانين فراوان و مؤسسات متعددي در سطح جهاني بدان مي‌پردازند، به سادگي پايمال شود. حقوق بشر و تمامي مظاهر انساني، در يمن قرباني ارزان منافع مداخله‌گران و تجاوزكارانه آل‌سعود مي‌شود. دموكراسي در مقابل شعارها و ژست‌هاي طايفه‌اي مشكوك در عراق و سوريه ناديده گرفته مي‌شود. تروريسم ابزار بازيگري و براندازي در كشور‌ها توسط امريكا و تركيه و ديكتاتور‌هاي قبيله‌اي ارتجاع عرب در عراق و سوريه و يمن و بسياري از كشور‌ها قرار مي‌گيرد. القاعده و تكفيري‌گري در جايگاهي متضاد به عنوان اعتدال مي‌نشيند و فرماندهان ناتو مسئوليت آموزش و تجهيز و ساماندهي و به كارگيري آنها در سوريه را عهده‌دار مي‌شوند.
شوراي امنيت سازمان ملل، نقاب جعلي وجاهت و مسئول صلح و امنيت جهاني را كنار گذاشته و از تجاوز و كشتار و نسل‌كشي در يمن با بهانه‌هاي مضحك جانبداري مي‌كند.
اين وارونگي آنچنان دلقك‌وار به پيش مي‌رود كه داود اوغلو،‌ نخست‌وزير تركيه هم با ستون زرهي نظاميان و پوشش هوايي هلي‌كوپترهايشان نقض حاكميت سرزميني سوريه مي‌كنند و با قبر جد بنيانگذار عثماني‌ها را در كنار قرآن بلند كردن اردوغان به ابزاري براي تحريك روح ناسيوناليسم عثماني در افكار عمومي مردم تركيه قرار دهند و به استقبال انتخابات اين كشور بروند. اخواني‌گري آنچنان دچار ماكياوليسم شده و نام آن را پراگماتيسم گذاشته و «قرآن به دست» در تجمعات انتخاباتي تركيه ظاهر مي‌شود كه يادآور رفتارهاي معاويه مي‌شود و حماس براي نجات از چماق‌هاي رنگارنگ امنيتي- سياسي آل‌سعود كه با دست حكومت مصر بر سر آنها فرود مي‌آيد، خيلي آسوده خاطر، يكي از مهم‌ترين حاميان قدس شريف و فلسطين اشغال شده را قرباني مي‌كند و از سياست جاهلان سعودي در نسل‌كشي يمن حمايت مي‌نمايد.  اقدام داود داغلو و اردوغان در به كاربندي «عثماني‌گري در انتخابات» حاصل شرايط امروز نيست و در انديشه و باور‌هاي حزب عدالت و توسعه ريشه دارد. در بحث‌هاي درون حزبي، براي اينكه داود اوغلو مسئول ارتباط با رژيم صهيونيستي قرار گيرد، از دو دهه قبل اينگونه توجيه مي‌شد كه اين حزب براي كسب قدرت در تركيه و رقابت با احزاب ديگر تركيه كه مورد حمايت امريكا بودند بايد از يك لابي قدرتمند در امريكا بهره‌مند شود تا امكان ورود به سامانه‌هاي قدرت سياسي در تركيه را به دست آورد، يعني از نگاه «اخواني‌هاي فرصت‌طلب» همه چيز قابل معامله و قرباني شدن است به شرطي كه در خدمت منافع حزبي و ناسيوناليسمي و عثماني‌گري باشد. اگر چه در مباحث نظري، بين انديشه اخواني‌ و وهابيت وجوه تمايزي برشمرده مي‌شود ولي در ماهيت و رفتار كلان، هيچ تفاوتي با يكديگر ندارند و قرباني كردن و خونريزي و فريبكاري و نسل‌كشي و نقض حقوق انساني و ملي ديگران براي رسيدن به عثماني‌گري يا خليفه‌گري مباح خواهد بود.