يك: روز يكشنبه، 13 ارديبهشتماه مدير هتل «تارا»ي شهرستان مهاباد وقتي متوجه ميشود پريناز، ميهماندار 26 ساله با يكي از مشاوران هتل در يكي از اتاقهاي طبقه چهارم قرار ملاقات دارد، خانواده دختر را از ماجرا باخبر ميكند. پريناز وقتي از حضور اعضاي خانوادهاش در هتل باخبر ميشود، تلاش ميكند از راه بالكن خودش را به اتاق ديگري برساند، اما سقوط ميكند و جان خود را از دست ميدهد.
دو: اين حادثه ناگوار، موضوعي اجتماعي است كه ميتوانست در هر شهر يا كشور ديگري هم اتفاق بيفتد و بعد از مطرح شدن شكايت، تشكيل پرونده و انجام مراحل قانوني، خانواده قرباني حادثه در جريان مراحل دادرسي قرار بگيرند، بنابراين رسيدگي به پرونده فوت ميهماندار هتل اكنون هم با همين رويه قانوني انجام خواهد شد.
سه: همزمان با انتقال جسد پريناز به پزشكي قانوني بود كه خبر به گونهاي ديگر در شبكههاي اجتماعي منتشر شد و موضوعي امنيتي به خود گرفت. در خبرها آمده بود كه پريناز هنگام فرار از دست يكي از مأموران كه قصد تعرض داشته دچار حادثه شده و فوت كرده است. اين خبر ساختگي نسبت به خبر قبلي اما ويژگيهاي شاخصي دارد كه توانست روز پنجشنبه افرادي را مقابل هتل جمع كند و حادثه اعتراضي را رقم بزند. از قدرت اين شايعه «امنيتيبودن مأمور» و «دفاع دختر جوان از ناموس» بود كه توانست هتل تارا را به آتش بكشد.
چهار: «برخورد هيجاني» با ماجرا و «عدم تمكين افراد به قانون»، مهمترين ويژگي است كه ميتواند راه بروز شايعه را در جامعه هموار كند. گزارشها نشان ميدهد افرادي كه اين تجمع اعتراضي را رقم زدند در گروه سني 15 تا 25 سال بودند. دوره سني كه در آن اوج هيجانات دروني افراد فراهم ميشود و هيجان بر منطق و عقل سلطه پيدا ميكند. از همين رو كساني كه اين تجمع را رقم و به آن دامن زدند، بيش از هر چيز گرفتار جهل خود شدند چه بسا از ماهيت آن نيز بيخبر بودند.
پنج: گسترش شبكههاي اجتماعي در شرايطي كه بسياري از افراد جامعه نسبت به استفاده از اين ابزار در فقر اطلاعاتي به سر ميبرند، بسترهاي بروز شايعه را فراهم كرده است. اطلاعرساني از طريق رسانهها، تعامل پليس با رسانهها، برخورد با مسببان حوادث و... ميتواند از بروز اين آسيبها بكاهد. افراد جامعه بايد بپذيرند كه خواستهاي خود را تنها از مسير قانون دنبال كنند و لاغير.
