گاهي هنگام عمل جراحي كه
بر طبق قواعد فني انجام شده اتفاق ميافتد كه جراحتهايي به بيمار وارد شود كه
بيمار بر اثر اين جراحتها فوت شود.
در اين صورت آيا ميشود
جراح را به دليل ارتكاب قتل تحت تعقيب قرار داد يا خير؟
بر اين اساس قانون دو
نوع مقررات در زمينه اعمال جراحي معين كرده است:
الف – گرفتن رضايت قبل از درمان. اگر مريض يا اولياي او قبل از درمان رضايت نداده
باشند يا رضايت داده باشند و يك پزشك ماهر اقدام به معالجه متعارف كند و مرتكب خطا
شود و باعث نقص عضو يا وارد كردن جراحت يا خسارت مالي شود، ضامن است و اگر موجب
قتل بيمار شود، بايد ديه او را بپردازد.
ب – گرفتن برائت قبل از درمان. اگر پزشك قبل از شروع درمان يا عمل جراحي از مريض
يا ولي او برائت بگيرد، ضامن خسارت جاني يا مالي يا نقص عضو نيست. اخذ برائت اين
است كه پزشك قبل از شروع به درمان خطرات احتمالي را به بيمار يا ولي او تذكر دهد
تا در صورت بروز خسارت مسئول و مديون نباشد.
البته براي معاف شدن
پزشكي كه موجب فوت بيماري شده،لازم است علاوه بر گرفتن برائت، شرايط زير نيز محقق
شود:
1- پزشك بايد در ازاي
انجام عمل جراحي، موازين فني، علمي و نظامات دولتي را رعيات كند.
2- عمل جراحي بايد به
تشخيص پزشك معالج، ضرورت داشته باشد. به طوري كه تنها راه بهبودي مريض باشد.
3- بيمار يا ولي يا
سرپرست يا نماينده قانوني او بايد در جريان كامل بيماري و نوع جراحي و بيهوشي و
عواقب و عوارض آن قرار بگيرند و متوجه برائت نامهاي كه ميدهند، باشند.
4- طرز نوشتن برائتنامه
بايد واضح و روشن باشد و مسائل پوشيده پزشكي و اصطلاحات پيچيده كه خارج از فهم
عامه مردم باشد،در آن نوشته نشود.
5- برائتنامه نبايد
شروط به انجام شرط يا تعهد خاصي از طرف بيمار باشد.
6- برائتنامه نبايد به
زور و تهديد گرفته شود و شخصي كه برائت ميدهد بايد عاقل و بالغ بوده و در كمال
اختيار برائتنامه را بنويسد و امضا كند.
