طبق تحقيقات جديد در دانشكده پزشكي سنت لوئيس، آنزيم ترشحشده توسط بافت چربي بدن سطوح انرژي در مغز را كنترل ميكند. يافتهها، در موش، نقش بافت چربي بدن در كنترل واكنش مغز به كمبود مواد غذايي را تأييد ميكند و نشان ميدهند كه يك حد بهينه چربي بدن وجود دارد كه سلامت و طول عمر را به حداكثر ميرساند.
دكتر شين ايچيرو ايميا، استاد زيستشناسي رشد و پزشكي گفت: نشان داديم كه بافت چربي عملكرد مغز را به شكلي بسيار جالب كنترل ميكند. نتايج نشان ميدهند كه يك مقدار بهينه بافت چربي وجود دارد كه عملكرد مركز كنترل افزايش عمر و طول عمر در مغز را به حداكثر ميرساند. هنوز هم نميدانيم كه آن مقدار چقدر است يا تفاوت آن از فردي به فرد ديگر ممكن است چگونه باشد. اما حداقل در مورد موش ميدانيم كه اگر مقدار كافي از آنزيم كليدي توليد شده توسط چربي را نداشته باشد، بخش مهمي از مغز نميتواند سطح انرژي خود را حفظ كند. با افزايش سن مان، افرادي كه كمي اضافه وزن دارند معمولاً مشكلات كمتري دارند. هيچ كس نميداند كه چرا افراد طبقه بندي شده تحت عنوان داراي كمي اضافه وزن معمولاً ميزان مرگ و مير پايين تري دارند. اما مطالعه ما نشان ميدهد كه اگر يك مقدار بهينه چربي نداشته باشيد، بخشي از مغز را تحت تأثير قرار ميدهيد كه براي كنترل سوخت و ساز بدن و افزايش سن بسيار مهم است. اختلافات نظري بسياري در اين زمينه وجود دارد كه آيا NAMPT برونسلولي كاركردي در بدن دارد يا نه.
برخي از محققان گفتهاند كه تنها نتيجه تراوش از سلولهاي مرده است. اما دادههاي ما نشان ميدهد كه آنزيمي بسيار فعال است كه بسيار تنظيم شده است. چنين تنظيم ظريفي نشان ميدهد كه NAMPT ترشحشده كار مهمي در جايي از بدن انجام ميدهد. براي يافتن اينكه آن چيست، محققان موشهايي را پرورش دادند كه فاقد توانايي توليد NAMPT تنها در بافت چربي بودند. از ديدن اينكه سطوح انرژي در بافت چربي هنگامي كاهش مييافت كه بافت چربي فاقد اين آنزيم كليدي بود تعجب نكرديم. بافتهاي ديگر مانند كبد و عضلات تحت تأثير قرار نگرفتند. اما محل دوري وجود داشت كه تحت تأثير قرار گرفت و آن هيپوتالاموس بود.
هيپوتالاموس بخشي از مغز است كه معروف به داشتن نقش مهمي در حفظ فيزيولوژي بدن است، شامل تنظيم درجه حرارت بدن، چرخه خواب، ضربان قلب، فشارخون، تشنگي و اشتها. موش داراي NAMPT پايين در بافت چربي سطح سوخت پاييني در هيپوتالاموس داشت. اين موشها نيز مقدار فعاليتهاي فيزيكي كمتري از موشِ بدون اين نقص را نشان دادند.
يافتههاي آنان نشان ميدهد كه بافتهاي چربي به طور خاص با هيپوتالاموس ارتباط برقرار ميكنند كه بر نحوه كنترل مغز بر نقاط تنظيم فيزيولوژيك بدن مؤثر است. در واقع، تحقيقات گذشته گروه ايميا نيز نقش مهم هيپوتالاموس در سوختوساز تمام بدن را تأييد كرد. همچنين نشان دادند كه افزايش پروتئيني به نام SIRT1 در هيپوتالاموس موش طول عمر موش را افزايش مي دهد كه اثرات يك رژيم غذايي با كالري محدود را دارد.
ايميا گفت كه اكنون در حال مطالعه اين مسئله هستند كه آيا بيش فراواني NAMPT در چربي طول عمر را افزايش ميدهد يا نه، همان طور كه در موش داراي بيش فراواني SIRT1 در مغز نشان دادند.
اين پژوهشگران همچنين دريافتند كه ميتوان فعاليت بدني موش داراي NAMPT پايين در بافت چربي با تزريق NMN را به طور موقت افزايش داد، تركيبي كه NAMPT آنزيم توليد ميكند. ايميا در حال بررسي NMN به عنوان نقش احتمالي در بيماري هاي مرتبط با افزايش سن است. در طبيعت اين پديده منطقي به نظر ميرسد. اگر نميتوانيد مواد غذايي بدست آوريد و فقط بنشينيد و صبر كنيد، ميميريد. بنابراين مغز با همكاري بافت چربي، راهي براي به كار افتادن دارد و به شما اجازه حركت براي زنده ماندن را ميدهد، حتي زماني كه كمبود مواد غذايي وجود دارد.
منبع: ساينس ديلي
