زندگيهاي امروزي مانند همه دورهها شيوه خاصي از رفتارها و كردارها را با خود همراه دارد. از غذا خوردنها گرفته تا نوع پوشش و صحبت كردن و حتي دوست داشتن و محبتها. در يك كلام بايد گفت سبك زندگيها با گذشته تغيير كرده و با اينكه قريب به اتفاق مردم اين موضوع را تأييد ميكنند اما در اصلاح آن كمتر كوشش ميشود.
لازم نيست راه دوري برويم، از همين راديو و تلويزيون كه به صورت شبانهروز انواع و اقسام تبليغات را به خورد شهروندان ميدهد، شروع ميكنيم. بياييد امشب وقتي در كنار خانواده چشم به تلويزيون دوختهايم، تبليغات را با اين نگاه ببينيم كه از ما چه ميخواهند. شك نداريم كه همه با هم خواهيم گفت «فقط مصرفگرايي تبليغ ميشود.»
همين چند سال پيش بود كه مقام معظم رهبري با نام نهادن سال1388 با عنوان اصلاح الگوي مصرف فرمودند: «در مصارف گوناگون شخصي و خانوادگي، اسراف فردي صورت ميگيرد. تجملگراييها، چشمو همچشميها، هوسراني افراد خانواده، مرد خانواده، زن خانواده، جوان خانواده، چيزهاي غيرلازم خريدن، اينها از موارد اسراف است.» ايشان افزودند: «بايد خودمان را اصلاح كنيم. بايد الگوي مصرف جامعه و كشور اصلاح شود. ما الگوي مصرفمان غلط است. چه جوري بخوريم؟ چه بخوريم؟ چه بپوشيم؟ تلفن همراه توي جيبمان گذاشتهايم؛ به مجرد اينكه يك مدل بالاتر وارد بازار ميشود، اين را كأنّه دور مياندازيم و آن مدل جديد را بايد بخريم. چرا؟ اين چه هوس بازياي است كه ما به آن دچار هستيم؟»
جولان ثروت در خيابانها
اين يك حقيقت است كه خوره چشم و هم چشميها چنان در تار و پود شيوههاي زندگي امروزي رسوخ كرده كه در هر لحظه ميتواند همه چيز را ويران كند و هر چند كارشناسان و روانشناسان در مورد علل گرايش مردم به چشم و همچشمي زياد حرف زدهاند اما از عوارض اين رفتار همين بس كه كساني كه در تله چشم و همچشمي گرفتار ميشوند، اعتماد به نفس پاييني دارند و تصور مثبتي از خود ندارند. اين افراد دچار حساسيتهاي روانشناختي هستند به دليل ارتباط دوطرفه انسان و اجتماع براي جبران خلأ در اين دام گرفتار ميشوند و از اجتماع ميخواهند تا براي ايجاد ارزيابي بهتر از خودشان به آنها كمك كنند به همين سبب در رقابتي كاذب گرفتار ميشوند. البته نبايد فراموش كرد كه نوع و شيوه زندگي مسئولان نيز در رواج چشم و همچشمي بسيار حائز اهميت است. اگر سبك زندگي اسلامي در زندگي مسئولان حكمفرما باشد، تأثيرات بسزاي آن در نيل جامعه به سعادت مشهود خواهد بود، امروز اولويت فرهنگسازي در بحث سبك زندگي اسلامي با مديران و مسئولان كشور است زيرا اگر مسئولان زندگي اسلامي نداشته باشند نميتوان از مردم متوقع بود كه با رعايت موازين اسلامي در زندگي خويش سعادتمند شوند. وقتي همين چند روز پيش مقام معظم رهبري در جمع مسئولان نيروي انتظامي كشور ضمن سخناني به جولان دادن برخي جوانهاي سرمست غرور ثروت اشاره كردند و فرمودند: «جولان دادن برخي جوانهاي سرمست غرور ثروت با خودروهاي گران قيمت در خيابانها يكي از مظاهر ايجاد ناامني رواني در جامعه است»، نشان داد كه ايشان هنوز نگرانند و انتظاراتشان از مسئولان برآورده نشده است. حال بايد پرسيد راستي! سبك زندگي مسئولان، ايراني و اسلامي است؟!
