آمار 14 تا 15 ميليوني افراد در سن ازدواجي كه پشت سد رفتن به خانه بخت ماندهاند، حكايت از ورود جامعه به مرحله مخاطرهآميز دارد، چراكه 20 درصد از جمعيت در سن ازدواج كشورمان هنوز وارد چرخه تشكيل خانواده و فرزندآوري نشدهاند.
خانواده زيربناييترين ريشههاي هر جامعهاي است. در جامعهاي كه اين نهاد از سلامت كافي برخوردار باشد، ميتوان نسبت به ايمني يكايك اعضاي آن نسبت به آسيبهاي اجتماعي مختلف اطمينان خاطر داشت. در سبك زندگي ايراني – اسلامي نيز خانواده جايگاه والا و مهمي دارد اما با تغييرات نرم و خزنده سبك زندگي در كشورمان رفته رفته خانوادهها هم كاركرد و جايگاه اصيل خود را از دست دادهاند. اين مسئله يكي از اصليترين موانعي است كه امروز بر سر راه حدود 15 ميليون جوان قرار گرفته و مانع از تشكيل خانوادههاي جديد شده است. از سوي ديگر نيز به گفته محمود گلزاري، معاون ساماندهي امور جوانان وزارت ورزش و جوانان، 21 درصد ازدواجها در كمتر از پنج سال به طلاق ميانجامد. هرچند آمار دقيقي از افراد مطلقهاي كه زندگي مجردي دارند در دست نيست اما با درنظر گرفتن همان 15 ميليون مجردي كه هرگز ازدواج نكردهاند نيز به اين نكته ميرسيم كه حدود 20 درصد از جمعيت جامعه ما در چرخه تشكيل خانواده و فرزندآوري وارد نشدهاند. هرچند با احتساب جوانان مطلقه مجرد، اين آمار بسيار جديتر به نظر ميرسد.
خطري در كمين جامعه معاون ساماندهي امور جوانان وزارت ورزش و جوانان تعداد بالاي جوانان مجرد آماده ازدواج را خطري براي جامعه عنوان ميكند. گلزاري كه خود يكي از موافقان وظيفه و مسئوليت حاكميت در موضوع ازدواج است در عين حال ميگويد: اين وزارتخانه متولي ازدواج نيست و نهادهاي ديگري هم هستند كه در امر ازدواج همكاري دارند.
وي با تأكيد بر اينكه بايد فرهنگسازي خوبي در جامعه داشته باشيم تا بتوانيم جوانان را به سمت امر ازدواج تشويق كنيم، شكلگيري مجمع خيرين ازدواج در استانها براي ترويج فرهنگ ازدواج را گام مهمي در اين زمينه ميداند.
راهاندازي سايت همسريابي مجاز شايد وقتي ديگر!بيترديد براي به خانه بخت فرستادن 20 درصد از جمعيت جامعه كه با وجود قرار داشتن در سن ازدواج همچنان در صف انتظارند، بايد موارد متعددي در نظر گرفته شود و به قول معاون ساماندهي امور جوانان وزارت ورزش و جوانان اين كاري نيست كه از عهده اين معاونت به تنهايي بربيايد. به خصوص اينكه وزارت ورزش و جوانان چندان بودجه و انرژي براي پرداختن به امور جوانان جامعه ندارد. با وجود اين اما اگر به سرفصلهاي وظايف اين وزارتخانه و معاونت مرتبط با جوانان مراجعه كنيم يا حتي وعدههاي اين معاونت را از نظر بگذرانيم متوجه خواهيم شد وزارت ورزش و جوانان هم مانند ساير نهادهاي ذيربط براي سر و سامان دادن به چالشهاي گوناگون جوانان و از همه مهمتر فرستادن 15 ميليون جوان به خانه بخت، چيزي در چنته ندارد.
هرچند به خانه بخت فرستادن جوانان از طريق سايتهاي همسريابي يا به قول گلزاري همسانگزيني محل مناقشه است و موافقان و مخالفان متعددي را در برابر خود به صف كرده است و حتي خود معاون ساماندهي امور جوانان وزارت ورزش و جوانان از جمله مخالفان چنين سايتهايي بود اما در ماههاي پاياني سال گذشته گلزاري با طرحي براي همسانگزيني موافقت كرد و قرار بود سايت همسريابي يا همسانگزيني با مهر تأييد وزارت ورزش و جوانان اوايل بهمنماه سال گذشته راهاندازي شود؛ سايتي كه قرار بود به جاي جوانان، معرفهاي آنها ويژگي و مشخصات جوانان را در آن ثبت كنند و البته تعدادي روانشناس و مشاور ازدواج نيز با اين سايت همكاري داشته باشند.
معاون ساماندهي امور جوانان وزارت ورزش و جوانان حتي اظهار اميدواري كرده بود با راهاندازي اين سايت، سالانه 100 هزار ازدواج به شيوهاي درست انجام و مشكل همسريابي جوانان تا حدودي حل شود. با وجود تمام اين تبليغات اما ماجراي راهاندازي سايت همسانگزيني هنوز هم به ثمر نرسيده است. گلزاري درباره آخرين وضعيت راهاندازي سايت همسرگزيني تا همسري ميگويد: همه اقدامات لازم براي آغاز به كار رسمي اين سايت انجام شده است و حداكثر تا اواسط ارديبهشتماه از آن رونمايي ميشود.
ساعتي 19 نفر به جمع مجردها اضافه ميشود
به گفته عبدالرضا رحمانيفضلي، وزير كشور در سال 93 با ثبت 724 هزار و 345 ازدواج، نسبت به سال قبل شاهد كاهش 5/6 درصدي بودهايم. در اين سال 163 هزار و 572 طلاق نيز به ثبت رسيده كه 5/3 درصد نسبت به سال قبل افزايش داشته است. بر اين اساس روي ديگر سكه كاهش آمار ازدواج و فرد ماندن 15 ميليون نفر در كشور، افزايش جدي آمار طلاق در جامعه است. مديركل دفتر آمار و اطلاعات جمعيتي و مهاجرت سازمان ثبت احوال كشور با بيان اينكه آمار طلاق در كشور همچنان رو به افزايش است، ميگويد: در سال گذشته(1393) هر ساعت 19 طلاق به ثبت رسيده است. بنابر اعلام معاون ساماندهي امور جوانان وزارت ورزش و جوانان 80 درصدشان كمتر از 30 سال سن دارند كه اين خود به معناي بروز آسيبهاي اجتماعي جديدي براي جامعه است و سكوت و انفعال مسئولان به معناي دميدن در آتش بحراني است كه دير يا زود ريشههاي جامعه را به لرزه درميآورد.
