اكنون تحقيقات جديدي كه توسط مريخ نورد كرياسيتي ناسا انجام شده است نشان ميدهد كه ممكن است در نزديكي سطح مريخ آب مايع وجود داشته باشد.
ماجرا از اين قرار است كه در خاك مريخ ماده پركلرات پيدا شده است كه اين ماده نقطه انجماد را پايين ميآورد و به اين ترتيب ديگر آب يخ نميزند و مايع است اما بسيار بسيار شور است؛ يك شورآب است.
مورتن بو مدسن، دانشيار و رئيس گروه مارس در مؤسسه نيلز بُهر دانشگاه كوپنهاگن ميگويد: ما ماده پركلرات كلسيم را در خاك مريخ كشف كرديم كه اين ماده تحت شرايط مناسب بخار آب را از اتمسفر جذب ميكند. اندازهگيريهاي ما از ايستگاه بررسي وضعيت آب و هواي مريخ نورد كرياسيتي نشان ميدهد كه اين شرايط فقط بعد از غروب خورشيد در شبهاي زمستاني حاصل ميگردد. بر اساس اندازهگيريهاي رطوبت و دما در ارتفاع 6/1 متري سطح اين سياره ميتوانيم ميزان آبي كه جذب ميشود را به صورت تخميني محاسبه كنيم. زماني كه شب به پايان ميرسد، مقداري از بخار آب موجود در اتمسفر به صورت برفك روي سطح سياره منجمد ميشود، اما پركلرات كلسيم بسيار جاذب است و آب را به صورت شورآب در ميآورد. بنابراين نقطه انجماد كاهش يافته و برفك ميتواند تبديل به مايع شود. خاك متخلخل است، به اين ترتيب آنچه مشاهده ميكنيم نفوذ آب به داخل زمين است. با گذشت زمان، نمكهاي ديگري نيز ممكن است در خاك حل شوند و حالا كه آنها مايع هستند ميتوانند حركت كرده و در جاي ديگري در زير سطح اين سياره رسوب كنند.
بستر رودخانه و درياچه عظيم
مشاهدات انجام شده توسط دوربين استريو كاوشگر مارس اخيراً مناطقي با مشخصاتي از يك بستر رودخانه قديمي با سنگريزههاي گرد را نشان داده است كه نشان از آن دارد كه مدتها پيش يك آب جاري با عمق حداكثر يك متر در اينجا در جريان بوده است. اكنون تصاوير كلوزآپ جديد گرفته شده توسط مريخ نورد در مسير رسيدن به مونت شارپ نشان ميدهد كه فضاهاي زيادي از رسوبات تهنشين شده وجود دارد كه به صورت صفحهاي روي يكديگر قرار گرفته و كمي به سمت مونت شارپ انحراف يافتهاند.
مورتن بو مدسن توضيح ميدهد كه اين نوع رسوبات زماني تشكيل ميشوند كه مقدار آب زيادي در سراشيبي يك دهانه جريان داشته باشد و اين جريانهاي آب به يك آب راكد به شكل درياچه منتهي شوند. زماني كه اين جريان آب به سطح زمين برسد مواد جامدي را كه با خود حمل ميكند در آنجا رها ميكند كه به صورت رسوباتي در درياچه و درست در ساحل آن ته نشين ميشوند. به تدريج يك سرازيري با شيب كم درست در زير سطح آب ايجاد ميشود و نشانههاي حاكي از اين رسوبات شيب دار در سراسر مسير سفر به مونت شارپ مشاهده شده است. رسوبات بسيارريزي كه آرامآرام از اين آب به جاي گذاشته شدهاند، درست در پايينترين نقطه درياچه دهانه رسوب كردهاند. صفحات رسوبي در اين پايين هموار هستند. بنابراين همه چيز نشان ميدهد كه كل «گيل كريتر» در واقع يك درياچه بزرگ بوده است.
با وجودي كه اكنون آب مايع نيز كشف شده است اين به اين معنا نيست كه زندگي هم روي مريخ پيدا خواهد شد- آنجا بسيار خشك و سرد است و تشعشعات كيهاني آنقدر قوي هستند كه حداقل تا يك متري سطح سياره نفوذ كرده و تمامي جانداران را از بين ميبرند- حداقل طبق آن معنايي كه ما از زندگي در زمين ميدانيم.
منبع: ساينس ديلي
