بحث رد صلاحيت حسين رضازاده از جمله نكات تعجب برانگيز ورزش ايران است. حضور يا عدم حضور اين عضو شوراي شهر در انتخابات فدراسيون وزنه برداري در حالي به يكي از سوژههاي داغ تبديل شده كه وزارت ورزش بارها با رفتارهاي دوگانه خود ورزش ايران را به چالش كشيده است.
همين چند ماه پيش بود كه يكي از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي به عنوان رئيس يكي از فدراسيونهاي ورزشي انتخاب شد، اما هيچ ممانعتي از حضور او در انتخابات صورت نگرفت. با ديدن چنين رفتارهايي اين سؤال در اذهان ايجاد ميشود كه چطور نمايندگي مجلس از نظر وزارت ورزش شغل محسوب نميشود اما عضويت در شورا شغل به حساب ميآيد؟! درحالي كه اعضاي شورا تنها بايد ماهي دو بار در جلسات حضور پيدا كنند.
متأسفانه با بررسي تصميمات اخير مسئولان وزارت به راحتي ميتوان به نگاهها و موضع گيريهاي سياسي پي برد. اين در شرايطي است كه حسين رضازاده يكي از قهرمانان سرشناس وزنه برداري جهان محسوب ميشود، هنوز كسي ركورد او را در دنيا نشكسته است و حضور او در فدراسيون به رشد وزنه برداري كمك خواهد كرد. بدون شك هر كشوري جاي ما بود از اعتبار و شهرت او در عرصههاي بينالمللي براي ارتقاي ورزش خود استفاده ميكرد.
با وجود اين وزارت ورزش قصد ندارد از ظرفيت هايي كه در كشور وجود دارد استفاده كند. بايد به اين نكته اشاره كرد كه شوراي شهر پس از آنكه هادي ساعي و احمد دنيامالي از حق مسلم خود براي حضور در انتخابات فدراسيونهاي تكواندو و قايقراني محروم شدند پيگيريهاي حقوقي خود را آغاز كرد. مجلس شوراي اسلامي، سازمان بازرسي و شوراي حل اختلاف بر اين مسئله تأكيد كردند كه از نظر قانون عضويت در شوراي شهر شغل محسوب نميشود. با اين تفاسير بايد از وزارت ورزش در مورد علت تصميمات دوگانه و شبهه انگيز پرسيد، تصميماتي كه تيشه به ريشه ورزش ميزند. آنها ترجيح ميدهند كه ادعاهاي منطقي را نشنوند و در مسير سياسي خود گام بردارند.
