تكليف پرسپوليس روشن است. امسال ديگر هيچ جاي اميدواري نمانده. حتي آمدن برانكو هم نميتواند تغييري در صورت مسئله ايجاد كند، چراكه ميبينيم سيستم همان سيستم قديمي است، يعني پرسپوليس در تهران هم با همان يك مهاجم بازي ميكند. خب اين نشان ميدهد كه تغييرات كادر فني كه امسال سه مرتبه شاهد آن بوديم هيچ معضلي را نتوانسته حل كند.
ضمن اينكه اين تغييرات پرتعداد به ضرر تيم است، چراكه هيچ كدام از اين مربيها زمان لازم و كافي را نداشتند. اما به نظر ميرسد مديريت براي پوشاندن ضعفهاي خود در انتخاب، هر بار دست به تغيير كادر فني زده است كه اين تغييرات هم نتوانسته دردي از پرسپوليس دوا كند. با وجود اين به نظر ميرسد عمده مشكلات پرسپوليس به بازيكنان آن برمي گردد. بازيكناني كه در تمرين فوق العاده هستند اما در زمين بازي كارآيي لازم را ندارند. پرسپوليس به يك جابهجايي عظيم نياز دارد.
نفراتي كه امروز در تركيب پرسپوليس هستند نفراتي نيستند كه بتوانند كاري براي اين تيم انجام دهند. تا قبل از اين شايد تصور ميشد كه اندكي تغييرات در نفرات تيم بتواند شرايط را تغيير دهد اما پرسپوليس به يك بازنگري اساسي نياز دارد. پرسپوليس بايد تمام نفرات خود را تغيير دهد تا نتيجه بگيرد. ضمن اينكه نبايد از اين مهم گذشت كه در پرسپوليس بازيكن جوان نتيجه نميدهد، مگر آنكه از پايههاي اين تيم آمده باشد. بازيكنان جوان در شهرت و محبوبيت اين تيم گم ميشوند و نميتوانند تواناييهاي خود را به نمايش بگذارند، نمونه آن هم طارمي است كه بعد از دعوت به يك برنامه تلويزيوني، در بازي بعد ديگر خودش نيست.
اما مشكل پرسپوليس در بازي با سپاهان اطلاعات كم كادر فني بود. تيم نيمه اول خوب بود اما اگر برانكو از تاكتيك حريف كه تعويض هايش بود خبر داشت، قافيه را نميباخت. فركي مثل بازي قبل با دو تعويض شرايط را به سود تيمش تغيير داد كه اگر كادر فني به اين مسئله واقف بود، ميتوانست نتيجه بگيرد. اما حالا برانكو ميتواند با يك بازنگري اساسي تيمي مستعد براي فصل آينده مهيا كند.
