اولاد آدم فكري شده است. بدجوري هم فكري شده است. يعني تا موقعي كه عضو كميسيون بهداشت مجلس نگفته بود كه براي ساماندهي وضعيت نان يك وزارتخانه متولي اصلي شود، لام تا كام هيچ فكري نكرده بود. اما الان يهويي انگار بخواهد سلفي بگيرد، يك چيزهايي به ذهنش متبادر شده است. يكي همين كه اصلاً بياييم وزارت نان تشكيل بدهيم. چطور وزارت آب داريم، وزارت مسكن داريم، آن وقت وزارت نان نداشته باشيم. جلالخالق!
اولاد آدم هم همسو با نعمتالله منوچهري عضو كميسيون بهداشت و درمان كه گفته است مشكل نان از قديمالايام وجود داشته و مشكل عمومي مردم به خصوص قشر آسيبپذير است، تأكيد ميكند كه نان بايد متولي خاصي داشته باشد تا نظارت كافي روي آن صورت گيرد. اولاد آدم حتي پا را از گليم خود فراتر ميگذارد و فرا مجلس ميشود و از مجلس عبور ميكند و پيشنهاد ميدهد كه وزارت نان تشكيل شود. آن وقت مثل وزارت جوانان، نه مثل وزارت ورزش يا هر چيزي، كاري ميشود كارستان. اصلاً به همه نان ميرسد. اصلاً نانرسان ميشويم و بعدش همينجور وزارت ميسازيم تا مشكل واقعي نان درآوردن مردم يعني اشتغال حل شود. اشتغال كه حل شود، حالا ميگوييد مگر چند جا دارند روي نان براي خودشان سفره پهن ميكنند كه اولاد آدم تصميم گرفته است يك وزارتخانه خلقالساعه را از جيبش دربياورد و عين بختك بيندازد روي نان؟ جانم برايتان بگويد يكي همين معاونت غذا و دارو! يكي همين وزارت صنايع و بازرگاني! يكي ديگرش همين وزارت بهداشت و وزارت كشور! از اتحاديه و صنف و كذا هم نميگويم! همه روي آن نظارت ميكنند و نظارت هيچ كدام واقعي نيست. هر كس به سليقه خود نان ميپزد و نابسامانيهايي در كار نانواييها هست كه بايد برطرف شود.
قيمتش هر كي به هر كي شده است. در توزيع آرد هم تخلف زياد است و در پخت هم مشكلاتي وجود دارد و مردم از كيفيت پايين نان ناراضي هستند. در كميت نان هم تخلف صورت ميگيرد و نان وزني را كه بايد داشته باشد، ندارد. براي همين چون موضوع نان موضوع شترگاوپلنگي شده است، احتياج به وزارتخانه دارد. مثلاً صنعت شترگاوپلنگي است، وزارتخانه دارد. مسكن همينطور. ورزش هم و...
اصلاً اسمش را ميگذاريم وزارت نانو! اينجوري با يك تير دو نشان ميزنيم. هم نان سنتي داريم هم نان مدرن كه هنوز به بازار نيامده. يعني نانو تكنولوژي! يا نان و تكنولوژي! توضيح اينكه فناوري نانو موج چهارم انقلاب صنعتي، پديدهاي عظيم است كه در تمامي گرايشات علمي راه يافته و از فناوريهاي نويني است كه با سرعت هرچه تمامتر درحال توسعه ميباشد.
حسن ختام شعر گونه:
آبي نشد گرم از توافقها چه بايد كرد؟
تدبيرشان اين بود نان را هم گران كردند...
