حسن رضوانی گفت: بر اساس کاوشهای انجام شده در منطقه چال خندق، مشخص شد که این منطقه یک پشته طبیعی است و از بیش از 15 هزار سال پیش در این منطقه انسانها زندگی میکردند.
وی با بیان اینکه کاوشها بیانگر استقرار مردم دوره اشکانی در این منطقه است، اضافه کرد: در دوره اشکانی فضاها و کانالهای دست کنده در این منطقه ایجاد شده بود.
سرپرست هیئت کاوش و باستانشناسی در محدوده جنوبی استان سمنان افزود: احتمال میرود فضاهای ایجاد شده در دوره اشکانی در ارتباط با برگزاری مراسم آیینی مانند میتراییسم باشد و بعید نیست که این محوطه نیایشگاه آن دوره باشد.
این باستانشناس پیشکسوت با اشاره به کشف سفالهای جیلینگی (معروفترین سفال دوره اشکانی) در این منطقه تصریح کرد: مواد فرهنگی و سفالهایی از قرن سه و چهار هجری قمری، دوره سلجوقی، دوره تیموری و ایلخانی و دوره اسلامی نیز در این منطقه مشاهده شده است.
وی با ابراز تأسف از تخریبهای صورت گرفته در سطح این محوطه توسط حفاران غیرمجاز ادامه داد: بر اساس یافتههای موجود، این محوطه در دوره اشکانی از اهمیت ویژهای برخوردار بوده و کاربری آن در دورههای بعدی تغییر کرده است.
سرپرست هیئت کاوش و باستانشناسی در محدوده جنوبی استان سمنان در رابطه با وجه تسمیه این منطقه خاطر نشان کرد: به دلیل حفر خندق در این منطقه در دوره اسلامی، به عنوان چال خندق معروف شده است.
این باستانشناس پیشکسوت با تأکید بر اینکه این منطقه نیاز به بررسی بیشتر دارد، از ایجاد بنای شیشهای نیمهتمام در جوار این منطقه باستانی در سالهای گذشته ابراز تأسف کرد و گفت: منظر زیبای این منطقه باید از وجود غول شیشهای پاک شود.
بر اساس اطلاعات موجود، بنای ساخته شده در منطقه چال خندق، قرار بوده به عنوان مرکز فرهنگی کاربرد داشته باشد؛ اما سالها است که ساخت آن نیمهتمام رها شده است.
