سالهاست كه ورزشكاران مدالآور ايران در عرصه رقابتهاي آسيايي و المپيك و بينالمللي از عدمتوجه و رسيدگي مسئولان ورزش به آنها ميگويند و فرياد ميزنند اما گوش شنوايي نيست و اوضاع هر روز بدتر از روز قبل ميشود، ديگر تبديل به عادت شده كه در نزديكي رقابتهاي مهم ناگهان اين ورزشكاران و رشتههاي مدالآور اهميت پيدا ميكنند، اما وقتي كار تمام ميشود باز همه نگاهها متوجه سمتي ديگر ميشود.
بدون ترديد اين يكي از مهمترين دلايل برخي اتفاقات تلخ در ميدان ورزش است، اتفاقاتي كه كوچ ستارهها و قبول تابعيت ديگر كشورها يكي از آنهاست.
علاقهمندان به ورزش حتماً مهماندوست سرمربي بزرگ تكواندوي كشورمان را بهخاطر دارند،
مردي كه با كجسليقگي تمام فدراسيون تكواندو و مديران رده بالاي كشور مجبور به ترك كشور شد. ابتدا به تايلند رفت چون تايلنديها بيشتر و بهتر از ما قدرش را ميدانستند و حالا هم هدايت تيم تكواندوي آذربايجان را برعهده گرفته است. حتماً ميدانيد آذربايجان همان كشوري است كه دو هفته قبل تيمملي كشتي فرنگياش با هدايت مربي ايراني خود يعني جمشيد خيرآبادي در سالن 12 هزار نفري آزادي و مقابل چشمان بهتزده علاقهمندان به كشتي ايران قهرمان جهان شد. يادمان نرفته كه خيرآبادي همان مردي است كه بعد از درخشش تيمملي كشتي فرنگي در المپيك قدر زحماتش را ندانستيم تا مجبور شود براي ديده شدن و مطالبات بهحقش راهي آذربايجان شود. فراموش نكردهايم كه آذربايجانيها تا همين چند سال قبل تور خود را براي كشتيگيران كشورمان پهن كرده بودند و برخي هم رفتند و براي آنها كشتي گرفتند. چارهاي هم جز اين نبود چون ما به درستي قدر مدالآوران و بزرگان ورزش خود را ندانسته و نميدانيم.
قصه، قصه تازهاي نيست، داستان از سالها پيش شروع شده، درست وقتي همسايگان ريز و درشت ما فهميدند ما قدر مدالآوران خود را نميدانيم و آنها با چه مشكلات ريز و درشتي براي آمادهسازي و كسب افتخار و حضور در ميادين مهم بينالمللي مواجه هستند. آنها سركيسه را شل كردند و چراغ سبز نشان دادند وچون مسئولان ورزش ما غافل بودند و مدالآوران نيازمند برآورده شدن كمترين خواستههايشان بنابراين خيلي راحت رفتند.
حالا آذربايجانيها در كمين چهرههاي تكواندوي ايران هستند، آنها مهماندوست را دارند و ميخواهند از پتانسيل بالاي موجود در تكواندوي ايران بيشترين بهره را ببرند. نكته جالبتر اينكه برخي مسئولان به خوبي به اين مسئله واقف هستند اما يا كاري از عهده آنها برنميآيد يا اينكه خود را به بيخيالي زدهاند. بنابراين خيلي راحت با اين قضيه كنار ميآيند و تنها شايد اعتراضي خشك و خالي براي خالي نبودن عريضه انجام دهند، اما واقعيت اين است كه اگر آقايان فدراسيون و وزارتنشينان از خواب بيدار نشوند به زودي شاهد كوچ در تكواندو و شايد رشتههاي مدالآور ديگر باشيم. فراموش نكنيم كه بسياري از اميدهاي كسب مدال در المپيك 2016 ريو مدتهاست از كمبود امكانات و عدم رسيدگي مسئولان فرياد ميزنند اما براي مسئولان اهميتي ندارد، فراموش نكنيم در اطرافمان هستند گوشها و چشمهايي كه براي به دست آوردن افتخار به نام كشورشان حاضرند براي ستارههاي مدالآور ما حسابي خرج كنند.
