صعود نفت تهران از مرحله پليآف به دور گروهي رقابتهاي ليگ قهرمانان آسيا نويد اين را به اهالي فوتبال داد كه شايد امسال و در اين فصل در ليگ قهرمانان شاهد ترقي و پيشرفت فوتبال باشگاهي كشورمان در سطح قاره كهن باشيم. فوتبال باشگاهي ايران امسال با چهار تيم فولاد، پرسپوليس، تراكتورسازي و نفت تهران تركيبي متفاوتتر از چند سال گذشته در رقابتهاي ليگ قهرمانان آسيا دارد. تركيبي كه شايد در نگاه اول چندان اميدواركننده به نظر نيايد بهخصوص در مورد سرخپوشان پايتخت كه اين روزها و ماهها اصلاً حال و هواي خوشي ندارند و در سادهترين كار خود واماندهاند چه رسد به اينكه بخواهند با تيمهاي تا دندان مسلح آسيايي مبارزه كنند.
فولاد و تراكتورسازي هم بهرغم اينكه در ليگ برتر وضعيتي به مراتب بهتر از پرسپوليس دارند اما با آن دو تيم كوبنده و محكم فصل قبل فاصله دارند و دچار چالشهاي مختلف هستند. نفت اما به عنوان تيم جوان و خوشآتيه فوتبال ايران صدرنشين ليگ برتر است و هرچند اولين تجربه آسيايي خود را پشت سر ميگذارد، اما اينقدر اميدواركننده ظاهر شده كه ميتوان از آن توقع شگفتي و خلق نتايج دور از انتظار داشت.
مواردي كه گفته شد ظاهر ماجرا بود و نگاهي كلي به چهار نماينده فوتبال كشورمان، اما همه خوب ميدانند كه شرايط ليگ قهرمانان آسيا با مسابقات ديگر كاملاً متفاوت است و اين مسئله در سنوات گذشته به تجربه ثابت شده است. در سالهاي قبل شاهد حضور برخي از تيمهاي آماده و سرحال در اين رقابتها بودهايم كه نتوانستهاند حتي درصدي از توانمنديهاي خود را در رقابتهاي داخلي نشان دهند. در مقابل با تيمهايي هم روبهرو بودهايم كه با وجود مشكلات و معضلات توانستهاند خوب ظاهر شوند و كسب اعتبار كنند.
اين شرايط براي چهار نماينده امروز كشورمان نيز صادق است. پرسپوليسي كه اميدي در ليگ برتر ندارد به همان اندازه شانس عرضاندام در اين مسابقات را دارد كه تراكتور رده دومي يا فولاد رده پنجمي يا حتي نفت صدرنشين ليگ برتر دارند. بنابراين نبايد هيچ تيمي را از قبل بازنده عنوان كرد. نكته مهم در اين بين حمايتي است كه نمايندگان فوتبال كشورمان در اين رقابتها محتاج آن هستند. پرهيز از ايجاد حاشيه، دلگرم كردن كادر فني و بازيكنان تيمها و حضور تماشاگران در ورزشگاهها فاكتورهاي لازمي است كه نمايندگان كشورمان بيشتر از قبل به آن نياز دارند. فراموش نكنيم كه موفقيت در ليگ قهرمانان آسيا، زمينهساز موفقيتهاي آينده فوتبال ملي است. از ياد نبريم كه هرگاه در اين رقابتها محكم حاضر شديم نتيجه آن را در رقابتهاي ملي ديدهايم ضمن اينكه ميتوانيم در آسيا حرفي براي گفتن داشته باشيم و به راحتي در تصميمگيريها كنار نمانيم.
22 سال از آخرين قهرماني يك تيم ايراني در آسيا ميگذرد و توجه داشته باشيد كه همين قهرماني هم مربوط به جام باشگاههاست و از زماني كه شكل و هويت مسابقات عوض شده، فوتبال باشگاهي ما هيچ موفقيتي را كسب نكرده است. كسب موفقيت در اين مسابقات ميتواند احياگر فوتبال باشگاهي راكد مانده ايران طي دو دهه گذشته باشد. پيروزي نفت برابر الجيش نويد شروعي پرقدرت بود براي ايران در ليگ قهرمانان آسياي اين فصل، شروعي كه اميد ميرود با دو پيروزي و نتيجه خوب ديگر كه امروز و امشب رقم ميخورد، ادامه پيدا كند و پيش برود تا شاهد بالندگي و پيشرفت فوتبال و قدرتنمايي دوباره آن در آسيا باشيم.
