تصميم‌سازي كنيد نه تصميم‌گيري!

توانايي تصميم‏گيري يكي از مشكلاتي است كه اگر وارد محيط دانشجويي شد، خيلي از هنجارهاي مطلوب و درست را به هم خواهد زد؛ اين تجربه‏ ماست. بگذاريم دانشجو با فكر خود، با زبان باز خود، با تعلق كم خود، با گفتار و عمل خود، تصميم‏سازي كند. تصميم‏گيري را بگذاريم كسي بكند كه بتوان از او سؤال كرد و او مسئول و پاسخگو باشد. بنابراين دنبال اين نباشيم كه محيط دانشجويي، محيط تصميم‏گيري براي اقدام باشد؛ اين نه به نفع دانشجوست، نه به نفع آن اقدام. دنبال اين باشيم كه محيط دانشجويي تصميم‏سازي كند؛ يعني گفتمان‏سازي كنيد. ببينيد بنده وقتي مسئله‏ نهضت نرم‏افزاري را خواستم مطرح كنم، قبل از همه تو دانشگاه با دانشجوها مطرح كردم؛ حدود ده سال قبل. نه با وزارت‌ها صحبت كرده بودم، نه با رئيس‏جمهور وقت صحبت كرده بودم، نه حتي با اساتيد صحبت كردم؛ اول‏بار در دانشگاه اميركبير اين فكر را به ميان آوردم. امروز شما ببينيد اين يك گفتمان است، يك مطالبه‏ عمومي است، يك خواست همه‏ دانشگاه‌هاي كشور است؛ كه من هرجا هم مي‌روم، از زبان دانشجو مطالبه‏اش را مي‌شنوم؛ از زبان استاد و مدير، اجرايش را در يك مرحله‏ ديگر مي‌شنوم، و اجرا هم دارد مي‌شود. همين نوآوري‏هاي علمي بسيار، بخشي از انگيزه و توان خودش را از اين شعار گرفته: «تصميم‏سازي كنيد»، «گفتمان‏سازي كنيد»

14 ارديبهشت 1387