مدالآوري آرزوي هر ورزشكاري است. ورزشكاري كه بهترين روزهاي زندگياش را به اميد بر افراشتن پرچم كشورش تمرين ميكند، انتظار دارد مسئولان هم به قولشان عمل كنند، انتظاري كه بعد از برگزاري مراسم تجليل از قهرمانان رنگ باخت.
پس از آنكه مراسم تجليل از قهرمانان ورزشي در بازيهاي آسيايي برگزار شد، مربيان رشتههاي مدالآور به نحوه برخورد مسئولان اعتراض كردند و حتي سكههايشان را نيز پس فرستادند. هرچند كه مقامات وزارت ورزش انتظار چنين برخوردي را از مربيان نداشتند اما تصور ميشد مربيان مدالآور تنها معترضان اين موضوع باشند. در حالي كه ورزشكاران رشتههاي تيمي هم به جمع معترضان اضافه شدهاند.
طبق قرار قبلي ورزشكاران تيمي در صورتي كه صاحب مدال شوند، پاداشي جداگانه دريافت ميكنند. به عنوان نمونه براي مدالآوران نقرهاي 30 سكه طلا در نظر گرفته شده بود. اما در روز برگزاري مراسم اتفاق ديگري رخ داد. تيم تيراندازي بانوان مدال نقره بازيهاي آسيايي را به گردن انداخت، مدالي كه شيرينياش كمتر از طلا نبود. ولي گويا براي وزارت ورزش ارزش چنداني نداشته است. در روزهاي گذشته بانوان تيرانداز در مصاحبههايشان از رفتارهاي دوگانه انتقاد كردهاند. نرجس امامقلينژاد و نجمه خدمتي بابت مدال نقره تيمي در اينچئون نفري 5/1 سكه طلا دريافت كردهاند. گفته ميشود مصوبه جديدي در دستور كار قرار گرفته كه براساس آن ورزشكاراني كه در بخش انفرادي صاحب مدال شدهاند 5 درصد نصف پاداششان را در بخش تيمي دريافت ميكنند. اين پاداش براي مدالآوران نقرهاي 30 طلا بوده كه شيوه جديد محاسبه پاداشها آن را به 5/1 سكه كاهش داده است! اين مصوبه شامل حال ورزشكاراني كه تنها در بخش تيمي مدال آوردهاند، نميشود.
دست مدالآوران از پاداش واقعي خود كوتاه مانده است. اين در حالي است كه مردم و مسئولان انتظار بهترين عملكرد را از ورزشكاران ايراني دارند. با توجه به شرايط فعلي اين سؤال پيش ميآيد كه قهرمانان ملي با چه انگيزهاي بايد به فكر تكرار افتخارآفرينيهاي خود باشند؟ كافي است چند دقيقهاي پاي درددلهاي آنها بنشينيد تا تنها به گوشهاي از مشكلات آنها پي ببريد. همين تيم تيراندازي بانوان كه در اينچئون مدال نقره گرفته ورزشكارانش بدون فشنگ تمرين كرده و نايبقهرمان بازيهاي آسيايي شدهاند. منتها زمان تقدير از آنها كه رسيد مصوبههاي مختلف شامل حالشان شد.
وزير ورزش روز گذشته در نشست خبري كه جاي خالي بسياري از رسانهها در آن حس ميشد، اعلام كرد ورزش كشور در سال گذشته نسبتاً موفق بوده است. با اين وجود دكتر گودرزي هيچ اشارهاي به نحوه موفقيت تيمهاي ورزشي نكرده است. موفقيت نسبي ورزش ايران با تلاش ورزشكاراني به دست آمده كه با كمترين امكانات تمرينات آمادهسازي را پشت سر گذاشته و مسير پيشرفت را طي كردهاند. تنها اميدشان نيز وعده وعيدهايي بود كه مقامات ميدادند، وعدههايي كه به مرحله اجرا نرسيد. فراموش نكنيم كه همين ورزشكاران به زودي بايد براي كسب سهميه المپيك و حضور در آوردگاه ريو با رقباي تا دندان مسلح بجنگند. در حالي كه خبري از حمايت نيست. سال ديگر همين زمان رؤسا از وضعيت مليپوشان خود گلايه خواهند كرد و كمبود بودجه را دليل اصلي مشكلات خود مينامند. براي يكبار هم كه شده به وعدههاي خود عمل كنيم و همه رشتهها را به يك چشم ببينيم. اينكه از پاداش مدالآوران زحمتكش كم كنيم تا مشكل كمبود بودجه حل شود، اين روزها به اولين راهحل مديران تبديل شده است. در اين بين جواناني ضرر ميكنند كه شب و روزشان را در اردو سپري كردهاند و در آخر هم مصوبات من درآوردي سد راهشان شده است.
حضور در المپيك و بازيهاي آسيايي و سربلند بيرون آمدن از آن، نيازمند حمايت گسترده دستاندركاران است. ثمره بيتوجهي به مدالآوران تيمي دير يا زود دامن ورزش كشور را ميگيرد. آنموقع است كه با حسرت به جايگاه ورزش ايران در ميان ساير تيمهاي جهان نگاه ميكنيم و افسوس روزهاي از دست رفته را ميخوريم.
