جام ملتها بدون جام براي ما به پايان رسيد تا منتقدان هميشگي فرصت طلايي براي انتقادهاي بيمنطق خود پيدا كنند. هنوز رفتن يا ماندن سرمربي پرتغالي در هالهاي از ابهام قرار دارد و همچون گذشته زمان به سرعت در حال سپري شدن است و اهالي فوتبال همچنان در پي پيدا كردن مقصر هستند!
حذف ناباورانه از جام ملتهاي آسيا آب سردي بود بر پيكر فوتبال ايران. فوتبالي كه اميدوار بوديم با يك نتيجه فوقالعاده جاني دوباره بگيرد اما اميدها زودتر از آنچه انتظار ميرفت نقش بر آب شد. تصميم ناعادلانه بنجامين ويليامز، حضور بازيكن دوپينگي عراق و رأي ناعادلانه كنفدراسيون فوتبال آسيا شرايطي را فراهم كرد كه همچنان حسرت به دل قهرماني بمانيم. اگرچه مخالفان سرمربي خارجي از هيچ تلاشي براي كوبيدن كارلوس كرش دريغ نميكنند ولي مسئولان با توجه به رأي 88 درصدي مردم به عملكرد مثبت كادر فني تيم ملي فعلا سكوت كردهاند و هيچ واكنشي به اين مسئله نشان نميدهند. منتها اين روزها اشارهاي به امكاناتي كه در اختيار كرش قرار گرفته شده نميشود.
از اولين روزهاي كاري كرش مشكلات تيم ملي يك به يك رونمايي شد. بيپولي اگرچه همواره گريبان فوتبال را گرفته است اما اين بار درست قبل از شروع جام جهاني و در شرايطي كه ساير تيمها به فكر بازيهاي تداركاتي بودند سرمربي ايران از نبود پول و لغو شدن متوالي اردوها ميناليد، به علاوه اينكه خبري از برگزاري بازي دوستانه هم نشد. حال آنكه برطرف كردن اين مشكلات اصلاً در حيطه وظايف كرش نيست اما از آنجا كه مسئولان فدراسيون وظايف خود را به درستي انجام نميدهند سرمربي مجبور ميشود خودش وارد عمل شود تا لااقل بخشي از موانع مرتفع شوند. تمامي اين مشكلات براي حضور در جام ملتها نه تنها برطرف نشدند بلكه با جنجالي شدن پرونده مليپوشان متخلف بر ميزان نگرانيها هم افزوده شد. در حالي كه قرار بود چند بازي دوستانه براي تيم ملي در نظر گرفته شود مرد پرتغالي در نهايت با هماهنگيهاي خودش تنها توانست شاگردانش را به اردوي 10 روزه آفريقاي جنوبي ببرد و آنجا با دو سه تيم ناشناخته آفريقايي بازي كنند.
جام جهاني تمام شد و به تاريخ پيوست اما شرايط براي اعزام به سرزمين كانگوروها بدتر شد كه بهتر نشد. كلاً دو بازي دوستانه داشتيم كه يكي از آنها از سوي فلسطينيها لغو شد. به غير از بحث فني، بازيكنان سرباز فراري هم كادرفني را با چالشي جديد و منحصر به فرد روبه رو كرد. رايزني با مسئولان مربوطه و حل مشكل خروجي مهرداد پولادي و سروش رفيعي انرژي زيادي از كرش گرفت، هرچند اعزام اين دو بازيكن به مسابقات برخلاف انتظار مردم بود. اينها تمام داشتههاي تيم ملي براي حضور در جام ملتها بود، داشتههايي كه خيليها كوچكترين اشارهاي به آنها نميكنند و فقط و فقط رقم قرارداد سرمربي را همچون پتكي بر سر تيم ميكوبند. همين افراد معتقدند كارلوس كرش اصلاً مربي بزرگي نيست و بايد يك مربي بزرگ هدايت تيم ملي را برعهده بگيرد. در حالي كه بزرگتر از كرش هم پول بيشتر از كرش ميخواهد و هم با وضعيتي كه فوتبال ما دارد هرگز حاضر به همكاري با اين فدراسيون نميشود.
گويا اين روزها انتقاد و تحقير تيم ملي وظيفه اصلي برخيها شده، همانها كه براي نشستن روي نيمكت كشورمان سالهاست رؤياپردازي ميكنند و حاضرند به هر قيمتي به هدفشان برسند. در آشفته بازار كنوني اين فدراسيون فوتبال است كه بايد هر چه سريعتر با روشن كردن تكليف كرش و تيم ملي دهان منتقدان بيانصاف را ببندد، برنامه دقيقي براي حضور در مسابقات مقدماتي جام جهاني تدوين كند و به بلاتكليفي فوتبال ملي پايان دهد. با توجه به فوتبال بيبرنامه ملي بايد به كرش حق داد كه نگران آينده كاري خود باشد. در حالي كه حريفان و مدعيان وقت خود را صرف برنامهريزي و تدارك بازي دوستانه ميكنند ما ماهها درگير اختلافات داخلي خود هستيم و عليه يكديگر مصاحبه ميكنيم در آخر هم در حسرت داشتن يك بازي تداركاتي ميمانيم. هنوز براي جبران و بازسازي فوتبال ملي زمان داريم. براي يك بار هم كه شده فرصت را از دست ندهيم.
