ايران در ردهبندي جهاني توسعه انساني از زمان پيروزي انقلاب صعود ۳۵ پلهاي داشته و به جمع كشورهاي داراي توسعه انساني بالا پيوسته است.
سلسله گزارشهاي توسعه انساني «برنامه توسعه سازمان ملل» نشان ميدهد شاخص توسعه انساني ايران در سالهاي پس از پيروزي انقلاب اسلامي با رشد 71 درصدي مواجه شده است. به گزارش تسنيم، شاخص توسعه انساني كه سطح عدالت و رفاه اجتماعي، اقتصادي، بهداشتي و فرهنگي هر كشور را نشان ميدهد، رقمي از صفر تا يك را دربرميگيرد كه هر چه اين رقم بيشتر باشد، دلالت بر توسعه انساني بيشتر دارد. بر اساس اين گزارش، شاخص توسعه انساني ايران يك سال قبل از انقلاب اسلامي 437/0 اعلام شده است و اين رقم در سالهاي بعد از انقلاب افزايش يافته، در سال 1990 به 552/0، در سال 2000 به 652/0، در سال 2005 به 681/0، در سال 2010 به 725/0، در سال 2011 به 733/0 ، در سال 2012 به 749/0و در سال 2013 نيز به 749/0 رسيده است. به دنبال افزايش شاخص توسعه انساني ايران، جايگاه ايران در ردهبندي جهاني از اين نظر نيز ارتقا يافته است. ايران در سال 1979 از نظر توسعه انساني در ميان 182 كشور جهان رتبه 110 را به خود اختصاص داده بود اما در سال 2013 در ميان 187 كشور به رتبه 75 ارتقا يافته است كه بدين ترتيب صعود 35 پلهاي داشته است. بر اساس تقسيمبندي سازمان ملل ايران قبل از انقلاب در ميان كشورهايي قرار داشت كه داراي توسعه انساني پايين بودند اما در حال حاضر بين كشورهاي داراي توسعه انساني بالا قرار گرفته است. عدالت و برابري درآمدي يكي از شاخصههاي مهم توسعه انساني در هر كشوري است. بر اساس گزارش توسعه انساني سازمان ملل نابرابري درآمدي در ايران طي سه دهه گذشته كاهش قابل توجهي داشته است. ضريب جيني از شاخصهاي مهم اندازهگيري نابرابري توزيع درآمد در كشورها است. اندازه اين شاخص بين صفر (معرف جامعهاي با برابري كامل توزيع درآمد) و يك (نمايانگر عدم برابري توزيع درآمد در جامعه) تغيير ميكند. بر اساس آمارهاي موجود ضريب جيني در سالهاي قبل از انقلاب بين 8/45 تا 2/50 در نوسان بوده است كه نشاندهنده شكاف بالاي طبقاتي و نابرابري شديد در توزيع درآمد است. در سالهاي پس از پيروزي انقلاب اسلامي عدد ضريب جيني از رقم بالاي 50 به حدود 3/38 كاهش يافته است كه پايينترين رقم طي سالهاي قبل و پس از پيروزي انقلاب اسلامي است. ايران در سال 2013 با كسب رتبه 68 از نظر ضريب جيني در جهان داراي شكاف و نابرابري درآمدي كمتري حتي نسبت به كشورهاي توسعه يافتهاي مثل امريكا بوده است. شكاف درآمدي در ايران طي اين سال بين 136 كشور كمتر از 68 كشور بوده است. بر اساس اين گزارش، سن اميد به زندگي نيز در ايران از زمان انقلاب تاكنون بالغ بر 23 سال افزايش داشته است. سن اميد به زندگي در سال 1979 بالغ بر 1/51 سال بود اما اين رقم در سال 2013 به 74 سال افزايش يافته است.
