آخرين باري كه بانوان توانستند براي تماشاي واليبال وارد سالن 12 هزار نفري آزادي شوند، سال 2011 بود تيمملي ايران با هدايت ولاسكو با شكست دادن ژاپن، عنوان قهرماني آسيا را به دست آورد و جواز حضور در ليگ جهاني را گرفت. بعد از آن اما بانوان ديگر نتوانستند براي تماشاي بازيهاي واليبال راهي سالن آزادي و ديگر سالنها شوند. مسئلهاي كه البته دردسرهايي هم ايجاد كرد و حالا دوباره فدراسيون جهاني واليبال پرونده اين ماجرا را باز كرده است.
ايران يكي از نامزدهاي ميزباني مرحله نهايي مسابقات ليگ جهاني سال 2015 است و در اين راستا رقابت نزديكي با لهستان و روسيه دارد. اما مشكل رقابت تنگاتنگ با لهستان و روسيه نيست، مشكل نامهاي است كه اخيراً فدراسيون جهاني واليبال براي فدراسيون ايران ارسال كرده و طي آن از مسئولان ايران درخواست كرده كه حضور بانوان در سالن مسابقات را تضمين كنند تا پس از آن FIVB بتواند در خصوص دادن ميزباني مرحله نهايي مسابقات ليگ جهاني سال 2015 به ايران تصميمگيري كند.
در واقع FIVB به دنبال بهانهاي است تا خانوادهها در كنار هم از ديدن يك بازي سطح بالا و جذاب لذت ببرند و به اين طريق از آمار بالاتري در جذب مخاطبان بهرهمند شود. به همين خاطر اصرار دارد كه افراد در كنار خانواده خود به سالنهاي محل برگزاري مسابقات بيايند. اما قانون منع حضور بانوان در سالنها، مغاير اين خواسته فدراسيون جهاني واليبال است. به همين دليل FIVB بار ديگر پرونده ورود بانوان ايراني به سالنهاي واليبال را به جريان گذاشته و از فدراسيون ايران تضميني براي حل اين مسئله خواسته تا در آن صورت، در خصوص ميزباني ايران در مرحله نهايي مسابقات ليگ جهاني 2015 تصميمگيري كند.
همين مسئله بار ديگر فدراسيون واليبال ايران را به تكاپو انداخته تا مجوز حضور بانوان در سالنهاي ورزشي را بگيرد؛ مسئلهاي كه داورزني در خصوص آن ميگويد: «يكي از برنامههاي فدراسيون گرفتن ميزباني مرحله نهايي ليگ جهاني است و فدراسيون بينالمللي واليبال هم براي واگذاري اين ميزباني تأكيد به حضور خانوادهها در سالنها دارد. از اين رو فدراسيون واليبال در نظر دارد با هماهنگي وزارت كشور و نيروي انتظامي زمينه حضور خانوادهها در سالنها را به شكلي منظم مهيا كند. اما بايد حضور بانوان را در طول ليگ جهاني مديريت كنيم. جلساتي با شوراي تأمين، نيروي انتظامي، حراست وزارت ورزش و وزارت كشور برگزار خواهيم كرد تا تصميم درستي در اين مورد بگيريم. به دنبال اين هستيم كه شماري از بانوان را مديريت شده در سالن آزادي داشته باشيم و در صورت امكان با نصب يك نمايشگر بيرون از سالن آزادي، افراد ديگري هم كه همراه خانواده خود براي ديدن بازي ميآيند از مشاهده ديدارهاي تيمملي ايران محروم نشوند.»
البته در اين راستا، وزارت ورزش هم گويا وارد عمل شده است؛ چراكه عبدالحميد احمدي، معاون وزير ورزش از تبيين آييننامهاي براي ورود بانوان به ورزشگاهها خبر ميدهد: «وزارت ورزش و جوانان آيين نامهاي را براي حضور زنان و خانوادهها در سالنهاي ورزشي تهيه و تدوين كرده كه براي تحقق اين امر اين طرح به شوراي امنيت ارائه شده است. اين طرح با در نظر گرفتن تمامي جوانب و با رويكردي ايجابي تنظيم شده است به نظر ما حضور خانوادهها در محيطهاي ورزشي ميتواند فضاي سالمي را ايجاد كند و مانع برخي ناهنجاريها بين تماشاگران در اين سالنهاي ورزشي شود.
سالنهاي ورزشي را بايد به سمت حضور خانوادهها ببريم و با خروج از حالت تكبعدي فضاي سالنهاي ورزشي تلطيف شود، اين طرح مجموعهاي از همه ملاحظات فرهنگي، اجتماعي و شرعي است البته در برخي از رشتههاي ورزشي نه خانوادهها طالب حضور هستند و نه امكان حضور وجود دارد زيرا تعدادي از اين ورزشها مردانه است. اگر در رقابتهاي رسمي بتوانيم ورودي و جايگاهها را تفكيك شده داشته باشيم و خدمات مناسبي نيز به تماشاگران داده شود و به لحاظ امنيتي شرايط مناسب را فراهم كنيم، آن وقت ميتوان شاهد حضور خانوادهها در سالنهاي ورزشي باشيم. براي تحقق اين امر وزارت ورزش و جوانان به تنهايي تصميمگيرنده نيست و ما منتظر نظر نهايي شوراي امنيت ملي هستيم و اميدواريم كه اين شورا به ما كمك كند تا اين امر تحقق يابد.»
