درحالي كه مسلمانان در كشورهاي مختلف با اعتراضات گسترده كاريكاتور موهن به پيامبر اسلام (ص) را محكوم ميكنند، وزير امور خارجه رژيم صهيونيستي و رهبر حزب «اسرائيل خانه ما» به فعالان اين حزب دستور داد تا اقدام به خريد شمار زيادي از مجله فرانسوي «شارلي ابدو» كنند.
به گزارش ايسنا، به نقل از مركز اطلاعرساني فلسطين، آويگدور ليبرمن روز يكشنبه در اظهاراتي گستاخانه تصريح كرد: «ما هرگز تسليم تهديدات نخواهيم شد. » وي از فعالان حزب خود خواست تعداد زيادي از مجله شارلي ابدو را خريداري و آن را در ميان صهيونيستها توزيع كنند. مسعود غنايم، عضو عربي كنست اسرائيل با ارسال نامهاي به بنيامين نتانياهو، نخستوزير رژيم اشغالگر قدس درباره عواقب وخيم اين درخواست هشدار داد. مسعود غنايم تأكيد كرد كه اين اقدام به منزله زير پا گذاشتن تمامي خطوط قرمز و جوسازي عليه مسلمانان در فلسطين اشغالي است. اظهارات ليبرمن درحالي است كه تظاهرات مسلمانان در سراسر جهان عليه كاريكاتور موهن شارلي ابدو ادامه دارد. به گزارش خبرگزاري فلسطيني معا، هزاران تن از حاميان حزب آزادي بخش فلسطين در دو شهر رام الله و الخليل در اعتراض به انتشار مجدد كاريكاتورهاي موهن به ساحت پيامبر (ص) توسط مجله فرانسوي «شارلي ابدو» تظاهرات كردند. شركت كنندگان در اين راهپيماييكه با عنوان «با ارتش مسلمان، پيامبر خدا را ياري و عقيده و مقدسات را حفظ ميكنيم» برگزار شد شعارهايي در محكوميت فرانسه و امريكا سر دادند. در همين حال، حدود 100 هزار تظاهركننده در اعتراض به اقدام مجله «شارلي ابدو» در شهر دياربكر تركيه تجمع كردند. اين تظاهرات در پي فراخوان گروه «تجمع محبان پيامبر» برگزار شد كه زير مجموعهاي از جمعيت «هدي بار» وابسته به حزب الله تركيه است. در شهر پيشاور پاكستان نيز اعتراضات شديدي عليه مجله «شارلي ابدو» صورت گرفت و پرچم فرانسه به آتش كشيده شد. مسلمانان سيدني استراليا در تجمعي با در دست داشتن لوگوي «من مسلمان هستم» به توهين به ساحت پيامبر (ص) توسط مجله شارلي ابدو اعتراض كردند. در سنگال نيز تعدادي از مسلمانان به همراه نخستوزير در اعتراض به اقدام مجله شارلي ابدو تظاهرات كردند. همچنين تعداد زيادي از اعضاي دولت، نمايندگان پارلمان، نمايندگاني از جامعه مدني و مقامات مذهبي سنگال در كنار مردم در اين تظاهرات شركت كردند. در پلاكاردهايي كه تظاهركنندگان در دست داشتند، جملاتي همچون «من شارلي نيستم، من مسلمانم» و «آزادي بيان به معناي آزادي اهانت نيست» به چشم ميخورد.
