مسلماً هر كدام از دو طرف براي تشكيل اين زندگي تلاش كردهاند اما به خاطر تفاوتهايشان تنشها و مشكلاتي به وجود ميآيد. در اين مشكلات و سختيها هر چقدر مقابلهبهمثل كني و خوشحال باشي كه كم نياوري اما در آخر به ضررت تمام ميشود. بالاخره در اين گيرودار و كشمكش يك طرف بايد از اين رفتارها و حركات خجالتزده شود و كوتاه بيايد. رفتاري كه بايد در اين شرايط انجام داد، بسيار متفاوت از آن چيزي است كه ديگران توصيه ميكنند؛ شايد اسمش گول ماليدن، چاپلوسي و منتكشي باشد اما براي اينكه زندگيمان روال عادي به خود بگيرد و صلح و صفا برقرار شود، چارهاي نيست!
معمولاً وقتي در زندگي زن و شوهر جرقههايي از اختلاف زده ميشود، يكي از آنها سعي ميكند كه اين آتش را خاموش كند و مانع از شعلهور شدن آتش اين مشكلات شود. زن يا مرد فرقي ندارد، هنگامي كه متوجه بحران در زندگيشان شوند، بايد مانند آب روي آتش عمل كنند و ناجي شوند. دعوا كردن و درگيري در اين برهه از زمان سودي ندارد و تا آنجايي كه ميتوانند بايد بدون چشمداشت محبت كنند. اين كار نه تنها طرف مقابل را تحقير نميكند بلكه بزرگي و گذشت او را نشان ميدهد. در احاديث و گفتههاي بزرگان دين نيز در مورد كوتاه آمدن، احترام گذاشتن و نيكي كردن به همسر، چه از طرف مرد و چه از سوي زن تأكيد شده است.
نيكي مردان به همسرانشان
محبت كردن و احترام به ديگران، مرد و زن نميشناسد و همه بايد نسبت به هم اين رفتار را داشته باشند. گاهي زنان نسبت به مرد زندگيشان رفتاري مناسب و خوب دارند و گاهي هم مردان براي اينكه زحمات همسرشان را ناديده نگيرند و زندگيشان را نجات دهند، بايد برخوردي شايسته با همسرشان داشته باشند. مردان بايد با نگاه پسنديده و خوب به همسرشان زندگي را زيباتر كنند. در اين مورد، اميرمؤمنان(ع) در وصيت به محمد حنفيه فرمود: « به راستي زن ريحانه (شاخه گلي) است و قهرمان نيست، پس در هر حال با وي مدارا كن و همراهي نيكو داشته باش تا زندگيات باصفا گردد.» امام صادق (ع) نيز فرمود: «بر شوهر در تعامل با همسرش سه چيز ضروري است؛ موافقت با وي تا موافقت و محبت و ميل او را به خود جلب كند، خوش اخلاقي با وي و دلبري از او با آراستگي ظاهر در نگاهش و گشايش در زندگي براي او.» امام كاظم (ع) نيز در مورد نيكي به همسر ميفرمايد: «آرايش مرد براي همسرش از عوامل افزايش عفت زن است.»
صبر و گذشت مردان
در هميشه روي يك پاشنه نميچرخد و فقط زنان نيستند كه بايد در زندگي صبوري كنند. مردان هم بايد در برابر همسرشان صبوري پيشه كنند تا آنها نيز با تقليد اين كار را انجام دهند. رسول خدا (ص) در اين مورد فرموده است: «هر مردي كه بر بداخلاقي همسرش براي خدا شكيبايي كند خدا براي صبر وي در هر بار، پاداشي همانند پاداش صبر ايوب (ع) در برابر بلاي او به وي ميدهد. »
درواقع نيكي كردن مرد به همسرش مرز و حدي ندارد و تأكيد ميشود كه هر كدام از آنها هرچه ميتوانند به هم محبت كنند و در مورد كارها و رفتارهاي هم صبور باشند. اگر بخواهيم از در ناسازگاري وارد شويم، به بنبست ميرسيم چون اوضاع را بدتر ميكند. در اينخصوص يا بايد گذشت نداشته باشيم كه اين راهحل درست نيست يا بايد همه چيز را ناديده بگيريم و نسبت به برخي مسائل با گذشت و صبر برخورد كنيم.
جلب رضايت شوهر
همانطور كه مردان بايد در مورد وظايفشان نسبت به همسرانشان دقت داشته باشند، درباره زنان هم نيكي كردن، اطاعت از شوهر و برخورد شايسته با همسر به قدري مهم است كه در روايات از آن به جهاد زن تعبير شده است. امام باقر(ع) در اين مورد ميفرمايد: « براي زن شفيعي مؤثرتر از رضايت همسرش نيست.» زماني كه حضرت فاطمه(س) درگذشت، امير مؤمنان بر سر تربت او فرمود: « خدايا! من از دختر پيامبرت راضي هستم.»
پيامبر (ص) نيز فرمودند: «براي زن روا نيست كه خشمگينانه به شوهرش بنگرد.»
خدمت كردن به شريك زندگي
خدمت كردن جزو وظايف زن نيست اما بنا به گفته بزرگان دين زناني كه اين كار را انجام ميدهند، پاداش اخروي بسياري به آنها وعده داده شده است. طبق برخي روايات، به هر زني كه به شوهرش جرعهاي آب بنوشاند پاداش فراواني داده ميشود و شصت گناه از او بخشوده ميشود. امسلمه از پيامبر (ص) پرسيد: « ارزش خدمت زنان به شوهرانشان چيست؟» آن حضرت (ص) فرمودند: «هيچ زني از خانه همسرش چيزي را به قصد اصلاح جابهجا نميكند، مگر اينكه خدا نظر رحمت به سوي او افكند و هر كسي خدا به وي نظر رحمت كند عذابش نخواهد كرد.»
فرمانبرداري از شوهر
اطاعت از همسر تا جايي اهميت دارد كه آن را جهاد قلمداد ميكنند و تأكيد دارند كه در بسياري از مسائل زندگي زنان از همسرشان و تصميماتش اطاعت كنند.
اطاعت از همسر از كوچكترين مسئله تا مسائل بزرگ زندگي فرقي ندارد بلكه اين مهم است كه به مرد خانه احترام گذاشته شده و بزرگي مرد مورد توجه قرار گيرد، همانطور كه مردان نيز بايد به زنان احترام بگذارند و در برابر برخي ناملايمات زندگي شكيبا باشند و زندگيشان را دريابند.