كيفيت هواي تهران در شرايط ناسالم براي گروههاي حساس جامعه قرار دارد، وسايل نقليه موتوري همواره در كشور ما بيشترين آلودگي و آلايندگي را به محيطزيست به خصوص محيطزيست شهري وارد ميسازند؛ آلودگي كه علاوه بر خسارت مالي و خسارت جاني، تشديد بيماريهاي بسياري را نيز به دنبال دارد.
متأسفانه سالهاست با علم به اينكه صنعت خودروسازي در كشور ما به محيطزيست ضرر ميرساند، همچنان به توليد خودروهاي آلوده ادامه دادهايم. اين روند تا آنجايي ادامه پيدا كرده است كه بهرغم هشدارهاي دستگاههاي متولي همچون سازمان محيطزيست و راهنمايي و رانندگي باز هم خودروهاي بيكيفيت توليد و روانه بازار ميشود.
از يك سو براي جلوگيري از آلودگي شهرها، طرحهاي جامع كاهش آلودگي هوا را به تصويب ميرسانيم و از سوي ديگر درست در نقطه مقابله دست به اقداماتي ميزنيم كه به صورت مستقيم يا غيرمستقيم به آلودگي و آلايندگي محيطزيست ضربه بزند. هر روز با تشديد آلودگي هوا در كلانشهرها، دم از قوانين بازدارنده ميزنيم و برنامهها و طرحهاي مقطعي را به اجرا درميآوريم تا شايد مرهمي بر زخمهاي آلودگي باشد! مدارس را تعطيل ميكنند و ساعات كاري را كاهش ميدهند، طرحهاي تردد در طرح ترافيك و زوج و فرد كردن خودروها را با تمام توان به اجرا در ميآورند ولي افسوس كه غول آلودگي با اين اقدامات تحت كنترل در نميآيد! بلكه به اشكال گوناگون سايه شوم خود را روي شهر و شهروندان مياندازد. در هر ساعت در پايتخت فقط بيش از 50خودرو شمارهگذاري ميشود و اگر آمار دقيق خودروها را كه روزانه در كشور شمارهگذاري ميشود، بتوان به درستي محاسبه كرد، مشخص ميشود كه چه تعداد خودرو به معابر كشور وارد ميشود و چه ميزان آلودگي و آلايندگي به هواي كشور افزوده ميشود.
در اين ميان صنعت خودروسازي در كشور تاكنون نتوانسته است خودروهاي مناسبي را توليد كند كه از لحاظ مصرف سوخت و آلودگي تناسبي با اقليم كشور داشته باشد. بنابراين لازم است نمايندگان مردم در مجلس و محيطزيست براي صنعت خودرو چارهاي را در نظر بگيرند. به واقع توليد خودرو را با توجه به شرايط كنوني كشور نميتوان متوقف كرد ولي ميتوان با اعمال نظارتهاي سيستمي و دقيق اين صنعت را به سوي صنعت پاك هدايت كرد.
همواره در كشور ما از صنعت خودروسازي به عنوان يك صنعت پرسود نام برده ميشود و تعيين قيمت خودرو محل مناقشه بسياري است، با اين حال اين بازار همواره مشتريان خود را دارد.
بنابراين لازم است به گونهاي تصميمگيري شود كه خودروسازان در ازاي توليد هر خودرو و ميزان آلودگي آن موظف به كاشت درخت و احيا و نگهداري از فضاي سبز شوند، چرا كه در حال حاضر فضاي سبز و وجود درختان ميتواند تا حدودي به كمك كاهش آلودگي هوا بيايد و از مضرات آن بكاهد.
هدايت خودروسازان به سوي كاشت درخت و احياي فضاهاي سبز ميتواند اين صنعت را به اين سمت هدايت كند كه متوليان صنعت خودرو كشور گامهاي اساسي براي كاستن از آلودگي و آلايندگي خودروها بردارند. روندي كه ميتواند در درازمدت به صنعت خودرو و حفاظت از محيطزيست كمك شاياني كند، چرا كه با حرفهاي بيعمل درباره كاستن از آلودگي و آلايندگي هوا و محيطزيست هيچ اقدام مثبت و عملي صورت نگرفته است و لازم است براي جلوگيري از از بين رفتن حق الناس (محيطزيست) وارد فازهاي عملياتي شويم و بايد در نظر داشت كه با افزايش جمعيت و تراكم شهري به آلودگي هوا در سالهاي آينده افزوده خواهد شد و چارهاي جز حركت به سوي كاستن از آلودگي و آلايندگي از مبدأ نخواهيم داشت.
