برداشت و فهم روزنامههاي همسو با دولت از اولين همايش اقتصاد ايران يك واژه بيارتباط با يك همايش اقتصادي و بيارتباط با مطالبات مردم از اقتصاد ايران و دولت بود. ديروز حلقههاي يك زنجير به همپيوسته، همگي شد «همهپرسي»!
جاذبه «همهپرسي» براي رسانههاي همسو با دولت ظاهراً در دامن زدن به اين ادعاست كه اگر در هر موضوعي از مردم «همهپرسي» شود، برنده اين رفراندوم ما هستيم. اين ادعا از سوي ايشاني كه ركورددار شكستهاي انتخاباتي هستند و حتي انتخابات 1.50 درصدي رئيس دولت يازدهم را نيز هيچگاه به تمامي به خود نسبت ندادهاند، محل اعجاب است.
ديروز «تيتر يك» روزنامه جوان از آن همايش اقتصادي «
همايش همه مردان اقتصادي دولت، پيشنهاد اجرايي نداشت» بود و البته انتظار ميرفت كه روزنامههاي همسو با دولت بتوانند از دل آن همايش هزار و 500 نفره، مطالبي اقتصادي يا نمونههايي از پيشنهادهاي اجرايي پيدا كنند اما ظاهراً پرداختن ايشان به يك موضوع انحرافي يعني همهپرسي بر اساس قانون اساسي كه اصولاً جزو اختيارات رئيس جمهوري به تنهايي محسوب نميشود، ثابت كرد كه روزنامههاي همسو با دولت نيز از همايش اقتصاد ايران، دستاورد مثبت يا پيشنهاد قابل توجهي استخراج نكردهاند.
نكته قابل توجه ديگر و البته بسيار قابل تأمل، شيوه پرداخت رئيسجمهور محترم به داستان تكراري «همهپرسي» بهعنوان سخنران اول يك همايش مهم اقتصادي است. «تكراري» از آن جهت كه رئيسجمهور قبلي نيز يكي دو بار در شرايط عصبانيت همين ساز همهپرسي را كوك كرده بود و انتقادات بيشمار دولت يازدهم به شخص رئيس دو دولت قبل، حداقل اين انتظار را به ميان ميآورد كه در زمينههاي مختلف همانند او عمل نشود.
اما «قابل تأمل» از آن جهت كه شخص رئيسجمهور محترم كه همايشي را با حضور هزار و 500 اقتصاددان و فعال اقتصادي ترتيب داده و عمري را در سياست و درك مشترك از فضاي رسانهها سپري كرده است، بهتر از هر كس ميداند كه پرداختن به يك موضوع انحرافي و البته جذاب براي جناحهاي در اقليت مانده و رسانههاي بيگانه، فضاي غالب رسانهاي را از موضوعات اقتصادي به سمت و سوي آن موضوع انحرافي ميبرد و به كلي دستاوردهاي همايش اقتصادي را در خفقان خبري فرو ميبرد.
يك احتمال حداقلي اين است كه رئيسجمهور محترم خود به عاقبت اولين همايش اقتصاد ايران و حتي سخنان مردان اقتصادي خود در اين همايش بهخوبي واقف بوده و ميدانسته كه ايشان به دستاوردها و جرئت دولت در تصميمات بزرگ اقتصادي شبهه وارد ميكنند و سرانجام اين همايش، بيسرانجام است لذا با طرح يك موضوع حاشيهاي، پيش از تولد، كار جنين همايش اقتصاد ايران را يكسره كرده است.
اما احتمال حداكثري هم آن است كه رئيس محترم دولت يازدهم فرصت همايش اقتصادي را مناسب طرح موضوع نامأنوس همهپرسي كرده است تا گره مشكلات اقتصادي موجود را يكسره به دامان فقدان همهپرسي از مردم براي مثلاً يك تغيير عمده و اصلي بيندازد. اين در حالي است كه هيچكس حال و روز اقتصاد ايران را نتيجه مديريت دولت نميداند و تدبير دولتمردان فقط يك بخش از وضع اقتصادي امروز ايران است.
با اين دو احتمال، گناه روزنامههاي همسو با دولت كمرنگتر ميشود زيرا آنها كاري را كردهاند كه ميبايد! و انحراف همايشي را كه در موضوع مطالبات مردم است به يك موضوع جناحي و مطالبه گروهي به خوبي انجام دادهاند!
