رئيس كميسيون صنايع و معادن مجلس شوراي اسلامي با بيان آنكه بيش از 72 هزار پروژه نيمهتمام صنعتي در كشور وجود دارد، گفته اين موضوع ناشي از نبود يك برنامه راهبردي در صنعت است. بنابراين اولاد آدم از تمام وسع خود در همين ستون، افتتاح و بهرهبرداري كرده و جهت ايجاد يك برنامه راهبردي دست خودش را به هر سويي دراز ميكند. شما هم اگر ميخواهيد در راستاي توسعهاي متوازن و همهجانبه در اين ستون شركت داشته باشيد با من همراهي كنيد! به اطلاع خوانندگان محترم ميرساند كه مطابق استانداردهاي موجود در دنيا هر برنامه راهبردي بايد به چهار سؤال جواب درست و درمان بدهد. براي همين نمونه سؤالات را ميآورم و داخل پرانتز جوابهايي را همراه با ضربالمثلهايي شيرين ميدهم تا موتور شما روشن شود و شما هم چيزهايي را بگوييد كه لابد نميگوييد.
چهار سؤال در مورد برنامه راهبردي:
1 ـ ما دقيقاً چه كار ميكنيم؟ (برادر چرا تجسس ميكني؟ اين كار اصلاً اخلاقي نيست. مگر بناست كسي بداند كه ما داريم چه كار ميكنيم؟ يك ضربالمثل هائيتيايي ميگويد اگر ميخواهي كه جوجههايت سر از تخم بيرون آورند، خودت روي تخممرغها بخواب. الان من هم دقيقاً همين كار را دارم ميكنم. خوب شد؟)
2 ـ براي چه كسي كار ميكنيم؟ (گفتهاند كه نگوييد تا ريا نشود! يعني چي؟ مگر بناست بدانيم كه براي كه كار ميكنيم؟ اصلاً براي هر كسي كه صدايش بلندتر بود كار ميكنيم. تنها كمكي كه ميتوانم بكنم گفتن اين ضربالمثل روسي است كه ميگويد بشكه خالي بلندترين صدا را ايجاد ميكند.)
3 ـ چگونه كار خود را به بهترين شكل ممكن انجام دهيم؟ (خودمان كنار مينشينيم و ميگذاريم ديگران برايمان كار كنند. اسمش را هم ميگذاريم فرآيند مشاركتطلبي و همافزايي كاري. يك ضربالمثل جامائيكايي ميگويد قبل از آنكه از رودخانه عبور كني، به تمساح نگو «دهنگنده». يعني تا وقتي به كسي نياز داري، او را تحمل كن و با او مدارا كن.)
4 ـ چگونه ميتوان رقيب را از سر راه برداشت يا از رقابت اجتناب كرد؟ (پاپوش خوب است جواب ميدهد، آبرويش را هم ميتوان برد. سرش را ميشكنيم. يك ضربالمثل اسپانيايي ميگويد براي پختن يك املت خوشمزه، حداقل بايد يك تخم مرغ شكست. حالا سر كه جاي خودش را دارد. )
اولاد آدم در همينجا توجهتان ميدهد از آنجايي كه ميخواهد كار را اصولي پيش ببرد، طبق اصول علمي قبل از اجراي هر برنامه راهبردي به برنامهريزي راهبردي توجه ميكنند كه آن هم استارتش چهار سؤال دارد و بايد پاسخ دهيد.
چهار سؤال در مورد برنامهريزي راهبردي:
1 ـ به كجا ميرويم؟ (پول باشد، هر كجا كه شد ميرويم. حق مأموريت بايد در اينجور مواقع چرب باشد تا سفر تبديل به يك سفر كيفي شود و ماحصل آن بعداً پديدار شود. مگر نشنيدهايد كه بسيار سفر بايد تا پخته شود خامي؟)
2 ـ چگونه ميخواهيم به مقصد برسيم؟ (راههاي رسيدن به مقصد زياد است. بيچك و چانه ميخواهيم به مقصد برسيم. سريع و پرسود! اما به قول معروف هر چه پيش آيد خوش آيد!)
3 ـ امكانات ما براي اقدام چيست؟ (چه امكاناتي. ما با دست خالي و پاي پياده و گشنه و تشنه هر روز از بوق فلان كار ميكنيم. مگر نشنيدهايد كه مرغي كه تخم طلا ميكرد، مرد...)
4 ـ چگونه آگاه ميشويم كه در مسير درست حركت كنيم؟ (همينكه در اين مملكت هيچكس به ما كار ندارد و هركس هر كاري خواست ميكند معلوم است كه مسيرمان درست است. اشتباهم اگر كرديم كردهايم ديگر. مگر نشنيدهايد آب كه از سرگذشت چه يك وجب چه صد وجب)
خوانندگان گرامي توجه داشته باشند كه پاسخهاي درست به سؤالات اشتباه به همان اندازه اشتباه است كه پاسخهاي اشتباه به سؤالات درست. چه گفتم. برويد حالش را ببريد... 72 هزار پروژه نيمهتمام صنعتي كه چيزي نيست!
