خانوادههاي كمدرآمد براي پوشاك و كفش خود تنها 126 هزار تومان هزينه كردند. در حالي كه خانوارهاي ثروتمند در همين مدت 4 ميليون و 248 هزار تومان هزينه كردهاند. يا خانوادههاي ثروتمند بيش از 21 ميليون تومان هزينه رستوران و هتل كردهاند؛ در صورتي كه خانوادههاي كم درآمد كمتر از 600 هزار تومان هزينه كردهاند.
بر اساس آخرين گزارش سازمان ملل از سلسله گزارشهاي توسعه انساني 2014، نمره ايران به لحاظ ضريب جيني را همانند سال گذشته 3/38 درصد و رتبه آن را از نظر نابرابري درآمدي بين 136 كشور جهان 68 اعلام كرده است. بانك مركزي ايران در گزارش اخير خود نتايج بررسي بودجه خانوار مناطق شهري ايران در سال 92 را منتشر كرده است. در اين گزارش، درصد تغيير متوسط هزينه ناخالص سالانه يك خانوار شهري به تفكيك گروههاي هزينه در سال 92 نسبت به سال 91 آمده است. با كنكاش در اين گزارش ميتوان شكاف طبقاتي و درآمدي در ميان دهكهاي پردرآمد و كمدرآمد و همچنين تفاوت هزينه در ميان شهرهاي كشور را مشاهده كرد. «تابناك» گزارش داد: براساس گزارش بانك مركزي، در بخش هزينه، متوسط هزينه ناخالص سالانه يك خانوار شهري حدود 28/5 ميليون تومان بود كه نسبت به سال قبل 4/31 درصد افزايش داشته است. در همين حال فقيرترين گروه شهرنشين (دهك اول) در طول سال گذشته 6 ميليون و 442 هزار تومان براي زندگي خود خرج كرده، ثروتمندترين گروه شهرنشين (دهك دهم) 87 ميليون و 711 هزار تومان را به مصرف رسانده است. اين اختلاف درآمدي نشان ميدهد كه در سال ٩٢، پولدارها حدود 14 برابر كمدرآمدها در زندگيشان هزينه كردهاند. همچنين بررسي متوسط هزينه ناخالص سالانه يك خانوار ساكن در مناطق شهري استانهاي مختلف نشان ميدهد كه استان تهران با حدود 409هزار و 317 هزار ريال (ماهانه حدود 34 هزار و 110 هزار ريال) بيشترين و استان هرمزگان با حدود 168 هزار و 600 هزار ريال (ماهانه حدود 14 هزار و 50 هزار ريال ) كمترين هزينه را به خود اختصاص دادهاند. يعني خانوادههاي كمدرآمد نيمي از هزينه سالانه خود را صرف مسكن، آب و برق و گاز ميكنند. اين در حالي است كه هزينه متوسط ثروتمندترينهاي ايران براي اين بخشها 33 ميليون و 181 هزار تومان است. اين يعني هزينه مسكن، آب، برق و گاز ثروتمندان حدود يك سوم هزينه سالانه خانوارهاي آنها را تشكيل ميدهد.
در واقع اين گزارش نشان ميدهد كه بدون اغراق، فاصله رفاهي پردرآمدهاي ايران و امريكا خيلي زياد نيست. به نحوي كه تقريباً پردرآمدهاي ايران و امريكا از رفاه مساوي برخوردارند! موضوعي كه چندي پيش علي ربيعي وزير تعاون، رفاه به صراحت به آن اشاره كرد. وي اعلام كرده است كه هرم توزيع درآمدي كشور ما نشان ميدهد كه 7 ميليون نفر در شرايط فقر شديد هستند و امنيت غذايي آنها در مخاطره است و 5 تا 6 ميليون فرد پر درآمد داريم كه ميزان ثروت آنها با ميزان ثروت پولداران يا ثروتمندان در كشورهايي مثل امريكا چندان تفاوتي ندارد. اين وضعيت هزينهها و درآمدهاي خانوادههاي شهري در كشورمان نشان ميدهد كه ميزان شكاف طبقاتي هر روز بيشتر ميشود و ادامه اين روند ميتواند آثار سوئي در فرهنگ و اقتصاد كشور ايجاد كند و شكاف ميان شمال و جنوب را افزايش دهد. دولت براي پر كردن شكاف طبقاتي موجود، بايد توجه خود را به سوي خانوارهاي كمدرآمد معطوف كند و حداقل با حذف يارانه نقدي دهكهاي درآمدي بالا و اضافه كردن ميزان كمكهاي دولتي به دهكهاي پايين، كمك بيشتري را در اختيار اين قشر از جامعه قرار دهد كه شكاف طبقاتي در كشور بيش از اين افزايش پيدا نكند.
