حالا کم آبی آنقدر به قمی ها فشار آورده است که کشاورزان این استان ترجیح می دهند عطای زراعت را به لقایش ببخشند و مهاجرت به سمت شهرها را در پیش بگیرند. مسئولان این شهر سعی می کنند حداقل آب شرب برخی روستا ها را به وسیله تانکر تامین کنند که اگر تمهیدات درستی در این زمینه اندیشیده نشود، در آینده ای نزدیک این مشکلات هم دو چندان خواهد شد.
*ورود پسته به قم
اما آنچه که مهم است این است که در کنار توجه و کمک مسئولان برای رفع مشکل کم آبی، کشاورزان هم باید الگوهای جدیدی را در رابطه با کشت خود در پیش بگیرند که یکی از آنها کشت محصولاتی است که مصرف آب بسیار کمی دارند. زیرا این امر موجب می شود از هدر رفت منابع آبی جلوگیری شود.
بر اساس گزارش های موجود کشت پسته از حدود 40 سال پیش در استان قم آغاز شده و حالا میزان تولید این محصول با ارزش به حدی رسیده که حدود 40 درصد باغ های استان به این کشت اختصاص یافته است. آنطور که سازمان جهاد کشاورزی استان گزارش داده است، از حدود 17 هزار و 700 هکتار باغ های استان در بیش از 7 هزار و 500 هکتار آن پسته کشت می شود.
مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی استان قم در همین رابطه و با بیان اینکه پارسال حدود هزار و 500 تن پسته از باغ های استان برداشت شد، می گوید: پسته به صورت یک سال در میان پربارده است که امسال سال پربارده بوده و پیش بینی می شود بیش از 2 هزار تن پسته در استان برداشت شود.
ابراهیمی با اشاره به اینکه هر چهار نوع پسته اکبری، احمد آقایی، کله قوچی و فندقی در قم وجود دارد، ادامه می دهد: 2 هزار هکتار از باغ های پسته استان به مرحله باروری رسیده است که بخش زیادی از آن به نوع اکبری و احمد آقایی اختصاص و با شرایط آب و هوایی استان سازگاری بهتری دارد.
رئیس جهاد کشاورزی استان قم نیز مسئله کم آبی ها را مورد اشاره قرارداده و می گوید: این سازمان درپی تغییر الگوی کشت از زراعت به باغداری است و برای گسترش باغ های پسته تسهیلات ارزان با کارمزد 7 درصد و بازپرداخت 15سال درنظر گرفته شده است. اگر در کاشت محصولاتی نظیر پسته، انار و زیتون در استان قم به سمت تغییر الگوی کشت و کاشت دقیق و علمی پیش برویم ، به طور حتم با بازدهی اقتصادی مطلوبتری روبرو خواهیم بود.
طلایی معتقد است با تغییر کاربری در زمینهای زراعی استان ، اکنون پسته به عنوان نخستین محصول کشاورزی قم مطرح شده است .
* جبران کم آبی ها
برای اسکان در یک نقطه، همه چیز فقط تامین آب برای کشاورزان نیست. روستاها به امکانات دیگری هم نیازمندند تا بتوانند روزگار را به آرامی سپری کنند. امکاناتی از قبیل آب آشامیدنی، گاز و آسفالت راه ها حداقل های آنهاست.
چندی پیش مدیرکل دفتر امور روستایی استانداری قم در رابطه با وضعیت روستاهای این استان گفته بود: برای تامین امکانات در روستاها، اقدامات خوبی در آبادیهای دارای سکنه استان انجام شده است. تاکنون 90 درصد از آبادیهای دارای سکنه از آب آشامیدنی برخوردار شدهاند. در خصوص گازرسانی به روستاها نیز از مجموع 203 آبادی تابعه استان به 106 آبادی معادل 52.2 درصد گازرسانی شده است.
به هر حال هر مسئولی حرفی می زند و آمار و ارقامی ارایه می کند اما امروز کارشناسان معتقدند اگر مدیریت تولید، توزیع و مصرف وجود نداشته باشد دیگر نمی توان به دنبال راه حل دیگری برای عبور از بحران کم آبی و خشکسالی گشت.
در همین رابطه معاون عمرانی استاندار قم با اشاره طولانی شدن خشکسالی ها در این استان و کاهش شدید حجم ذخایر منابع آب استان می گوید: قطعا اگر در این زمینه مدیریت خوبی نداشته باشیم با مشکل مواجه خواهیم شد به همین خاطر مسئولان استان درصدد هستند با اجرای پروژههای مختلف این کمبود را جبران کنند تا مردم دچار مشکلات ناشی از کمبود آب نشوند.
کوتاه سخن اینکه نزولات آسمانی به شدت کاهش یافته و منابع آبی محدود شده اند. اما این بدان معنا نیست که زندگی پایان یافته. می شود در کنار برنامه های مسئولان برای مدیریت شرایط موجود، با تغییر الگوی مصرف و نوع کشت نیز روستاها را زنده نگه داشت. شاید مهاجرت آخرین گزینه باشد اما مطمعنا اولین نیست.
