دور تسلسل به اضمحلال رفتن جنگلهاي كشور و زجر و ضجه و خواهش و تقاضاي كارشناسان، جوامع محلي و فعالان محيطزيست از يك طرف و ناكارآمدي و ناشنوايي مسئولاني كه يك گوش را در و گوش ديگر را دروازه كردهاند ( ! ) از طرف ديگر، تراژدي نابودي جنگلها را به گونهاي پيش برده كه از مجموع آن ميتوان به روشني مفهوم بيتالمثل «گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من / آنچه البته به جايي نرسد، فرياد است!» را دريافت كرد. حال چند نكته بر اين آشفته بازار مترتب است كه در پي خواهد آمد.
1) اينكه هر روز خبري ناگوار و متأثركننده پيرامون جنگلهاي مناطق مختلف كشور در صدر اخبار رسانهها قرار بگيرد، جاي تعجب ندارد. بلكه بايد روزي متعجب شد كه خبري از سرقت و تاراج و چپاول اين حوزه به گوش نرسد. اما عجيبتر از همه رفتار خنثي و همسوي بسياري از مسئولان با تاراج گران جنگلها و منابع و مواهب اين آب و خاك است كه به اصطلاح «با گرگ دنبه ميخورند و با چوپان گريه ميكنند!» و تمام تلاش خود را صرف ميكنند، القا كنند كه در زمان رياست و مديريت آنها همهچيز بر مدار توفيق ميچرخد و مملكت، مملكت گل و بلبل است(!)
2) در اين ميان مديران و رؤساي ناكارآمد ما طرحهاي بدون پشتوانهاي براي بقاي جنگلها ارائه ميكنند كه هيچ توجيه علمي و معقولي ندارد و از جمله اين طرحها كه اين روزها به گوش ميرسد «طرح تنفس جنگلها»است! به اين مفهوم كه چند سال هرگونه برداشت ـ البته قانوني- از جنگلها را ممنوع كنند. اين طرح از ابتداي مطرح كردن از سوي كارشناسان و صاحبنظران مطرود و مردود اعلام شد.
اين در حالي است كه بر فرض محال برداشتهاي قانوني را بتوان ممنوع كرد، با آتشسوزيهاي متعدد و عامدانه و قاچاق چوب و جنگلزدايي و هزار خيانت ديگر چه بايد كرد؟
3- چند روز گذشته گروهي از معتمدين سردشت به دليل افزايش جنگلخواري در اين منطقه درخواست ملاقات فوري با معاون رئيسجمهور و رئيس سازمان محيطزيست را رسانهاي كردند . روز گذشته محمد واحدي، عضو انجمن حمايت از مصدومان شيميايي سردشت و از معتمدين شهر با انتقاد از افزايش زمينخواري و قلع و قمع جنگلها در منطقه مرزي سردشت، به خبرنگار «مهر» گفته است: وضعيت بحراني است و ذخاير ملي را دارند تخريب ميكنند. چندي پيش شركتهاي خصوصي در 40 تا 50 هكتار از جنگلهاي اين شهرستان، بدون مجوز ساخت و ساز كردهاند و در حال حاضر در جنگلهاي منطقه سردشت زمينخواري آشكارا انجام ميشود و اين پديده سبب تخريب چندين هكتار از اين جنگلها شده و اين معضل رو به افزايش است. افراد زمينخوار و سودجو با اسناد و قولنامههاي جعلي اقدام به خريد و فروش و ساخت و ساز غير مجاز در حاشيه شهر ميكنند و حجم اين تخريبها چنان گسترده است كه نميتواند توسط افراد عادي صورت گرفته باشد.
4) ناگفته پيداست كه بسياري از بحرانهاي زيست محيطي مانند بيآبي، خشك شدن رودها و درياچهها، گرماي بيسابقه هوا، تغيير اقليم، آلودگي هوا و هجمه ريزگردها و دهها معضل ديگر ارتباط مستقيمي با جنگلزدايي و نابودي فضاي سبز دارد. اما يكي از دلايل عمدهاي كه براي حيات جنگلها، قاتلي بيرحم شده، فعاليت عمراني و ساخت و سازهاي بيرويه است. به اين مفهوم كه زيادهخواهاني كه در پي تصاحب نعمتهاي باد آورده هستند، به صورت تعمدي و با اجير كردن افراد محلي اقدام به نابودي درخت و جنگل ميكنند و در زمينهاي باقيمانده، پروژههاي عمراني خود را علم ميكنند كه اين معضل به واسطه آب و هواي مطلوب و معتدل در شمال كشور بيشتر به چشم ميخورد! مصطفي جعفري سر مؤلف ارزيابي جهاني تغيير اقليم IPCC رقابت طرحهاي عمراني و حفظ مراتع را از جمله چالشهاي اصلي جنگلهاي شمال دانسته و به «مهر» گفته است: وقوع هر نوع فعاليت عمراني در عرصه جنگلهاي شمال نوعي تهديد و آسيب به اين مناطق است، چراكه با اين رويداد، جمعيت و نيازهاي استقرار در جنگلها توسعه مييابد.
