فوتبال از آغاز بازيهاي آسيايي كه در سال 1951 در هند برگزار شد جزو رشتههاي شركتكننده بود و تيم ملي ايران هم غير از يك دوره در سال 1970 در تمامي دورهها شركت داشته كه در مجموع توانسته 7 مدال (4طلا، 2 نقره و يك برنز) كسب كند. بدترين نتيجه فوتبال در بازيهاي آسيايي، سال 1958 در ژاپن رقم خورد كه تيم ايران چهاردهم شد اما بعد از كسب نتايج ضعيف تيم اميد در بازيهاي اينچئون، اكنون بدترين نتيجه به اين دوره از رقابتها اختصاص مييابد كه شاگردان وينگادا از گروهي سه تيمي در مرحله اول كه دو تيم آن فرصت صعود داشتند، حذف شدند!
نايب قهرماني در اولين دوره(1951)
تيم ملي فوتبال ايران در نخستين دوره بازيهاي آسيايي كه در دهلينو برگزار شد با دو پيروزي مقابل ميانمار و ژاپن و يك شكست مقابل هند نايبقهرمان شد.
چهاردهمي نايب قهرمان (1958)
نايب قهرمان دوره قبل، در اين دوره كه به ميزباني ژاپن برگزار شد با كسب رتبه چهاردهمي، يكي از بدترين نتايج تاريخ فوتبال در بازيهاي آسيايي را رقم زد.
كسب نقره براي جبران (1966)
نتيجه ضعيف در بازيهاي آسيايي ژاپن، اين بار با هدايت گيورگي سوچ مجارستاني جبران شد. ايران در اين دوره تا فينال پيش رفت اما يك بر صفر مغلوب ميانمار شد و نقره گرفت.
كسب طلا در خانه(1974)
ميزباني بازيهاي آسيايي در تهران براي تيم ملي خوشيمن بود. اين تيم با هدايت فرانك اوفارل موفق شد با شكست تيمهاي ميانمار، پاكستان، بحرين، مالزي، كرهجنوبي و عراق راهي فينال شد و با شكست يك بر صفر رژيمصهيونيستي به مدال طلا دست يافت.
در هند خبري از مدال نبود(1982)
مدافع عنوان قهرماني، در هند با جلال چراغپور موفق به كسب مدال نشد و به كسب مقام پنجم قناعت كرد.
تكرار پنجمي (1986)
تيم ملي ايران در كره جنوبي هم نتوانست مدالي كسب كند و با قبول شكست مقابل كره جنوبي ميزبان در يك چهارم نهايي باز هم پنجم شد.
حضور پرقدرت در پكن (1990)
تيم ملي فوتبال در مسابقات آسيايي پكن با هدايت پروين به مصاف حريفان رفت. تيمي كه در ابتدا مالزي و كره شمالي را از سد راه برداشت و سپس با پيروزي برابر ژاپن و كره جنوبي فيناليست شد. در فينال هم با شكست كره شمالي در ضربات پنالتي با حساب 4 بر يك، قهرمان شد و طلا گرفت. ايران در اين دوره با درخشش عابدزاده كه در فينال 3 پنالتي كره را مهار كرد موفق به كسب مدال طلا شد.
هيروشيماي بديمن(1994)
بازيهاي آسيايي هيروشيما براي ايران خوشايند نبود. شكست برابر چين و مساوي برابر بحرين و تركمنستان در همان مرحله مقدماتي باعث حذف شاگردان استانكو پوكلهپوويچ و كسب رتبه نهم شد!
كسب سومين طلا با پورحيدري(1998)
بازيهاي بانكوك اما ناكاميهاي دور قبل را جبران كرد. در اين دوره كه پورحيدري روي نيمكت تيم بود، ايران با شكست قزاقستان و لائوس راهي مرحله دوم شد و در اين مرحله نيز چين و تاجيكستان را با برتري از سد راه برداشت اما با توجه به شكست 4بر2 برابر عمان، به عنوان تيم دوم راهي يك چهارم شد. اما پيروزي 4 برصفر برابر ازبكستان تيم پورحيدري را به نيمه نهايي فرستاد كه در اين مرحله نيز يك پيروزي يك بر صفر در كارنامه اين تيم ثبت شد. ايران در فينال نيز با شكست 2 بر صفر كويت، سومين طلاي بازيهاي آسيايي را كسب كرد.
آخرين طلا با برانكو(2002)
برانكو در بازيهاي آسيايي بوسان تنها سه بازيكن بالاي 23 سال ميتوانست با خود ببرد كه دايي، گلمحمدي و ميرزاپور را انتخاب كرد كه دايي، پرچمدار ايران در بازيها به دليل فوت پدرش ناچار به ترك بوسان شد. ايران اما در غياب دايي با شكست 10بر صفر افغانستان و 2بر صفر لبنان و تساوي يك – يك برابر قطر، به عنوان تيم اول به يك چهارم رسيد و با شكست يك بر صفر كويت در اين مرحله، به نيمه نهايي رسيد و ميزبان را بعد از تساوي بدون گل در وقت قانوني، 5بر 3 در ضربات پنالتي شكست داد و فيناليست شد. كرهايها كه 5 بازيكن آن همان سال در جام جهاني حضور داشتند و چهارم شده بودند! در فينال نيز تيم ايران با شكست ژاپن، آخرين مدال طلاي بازيهاي آسيايي را از آن خود كرد.
برنز، ارمغان سيموئز (2006)
شاگردان سيموئز در دوحه، شايسته قهرماني بودند اما قرار بر اين بود قطريها طلاي فوتبال را بگيرند. آنها با ناداوري ما را به ردهبندي فرستادند تا صاحب مدال برنز شويم.
برنز هم پريد (2010)
در گوانگژو شاگردان پيرواني هر چند همه را متوقع كرده بودند اما حتي روي سكو هم نرفتند و به مقام چهارمي بسنده كردند.
افتضاح در اينچئون(2014)
بدترين نتيجه اما در اينچئون رقم خورد. جايي كه شاگردان وينگادا با قبول شكست چهار بر يك مقابل ويتنام و تساوي يك – يك برابر قرقيزستان، در همان مرحله مقدماتي از گروهي سه تيمي حذف شدند.
